I SA/Gd 477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.K. z dnia 20 grudnia 2016 r. na postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 477/14, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), odrzucił skargę wniesioną przez M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 265), wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. (k. 272) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 279), z powodu nieobecności adresata (pełnomocnika strony) przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 28 listopada 2016r. i po raz drugi w dniu 6 grudnia 2016 r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 13 grudnia 2016 r. W dniu 20 grudnia 2016 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie wniesione na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. należało odrzucić z uwagi na wniesienie tego środka odwoławczego po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Jak wynika z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 265, wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. k. 272, pismo zawierające wyjaśnienia doręczyciela k. 279), z powodu nieobecności adresata przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 28 listopada 2016 r. i po raz drugi w dniu 6 grudnia 2016 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 12 grudnia 2016 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie strona odebrała powyższą przesyłkę w dniu 13 grudnia 2016 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 "jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma – i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu". Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11, (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało stronie skarżącej w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w dniu 12 grudnia 2016 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. upłynął w dniu 19 grudnia 2016 r. Uznać zatem należało, że wnosząc zażalenie w dniu 20 grudnia 2016 r. skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje odrzuceniem zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.