I SA/Gd 495/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę . Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie określenia S.P. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że S.P. od 1 sierpnia 2004 r. był uprawniony do świadczenia przedemerytalnego. Z tego tytułu podatnik uzyskał w roku 2004 przychód w wysokości 7.067,60 zł. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacając powyższe świadczenie pobrał i odprowadził do urzędu skarbowego zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 618,40 zł. Ponadto zgodnie z art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonał S.P. rocznego obliczenia podatku za rok 2004 na formularzu PIT-40A. W wyniku tego rozliczenia podatek należny za dany rok podatkowy wyniósł 265,10 zł. S.P. w dniu 23 marca 2005 r. złożył wspólnie z małżonką E.P. zeznanie podatkowe na formularzu PIT-37. Jednakże w związku z obowiązywaniem w małżeństwie podatników ustroju rozdzielności majątkowej (akt notarialny z dnia 20 września 1995 r. w dniu 3 lipca 2008 r. S.P. złożył korektę zeznania podatkowego wybierając indywidualny sposób opodatkowania (PIT-37), w której wykazał: - dochód z tytułu emerytury-renty w kwocie 7.067,60 zł, - zaliczki na podatek dochodowy pobrane przez płatnika w wysokości 265,10 zł, - dochód z tytułu innych źródeł w kwocie 14.124,40 zł, - zaliczki na podatek dochodowy pobrane przez płatnika w kwocie 1.235,30 zł. Od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej w kwocie 3.496,40 zł podatnik odliczył składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 1.642,35 zł. W konsekwencji tego odliczenia należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 rok podatnik wykazał w kwocie 1.854,10 zł oraz kwotę do zapłaty w wysokości 353,70 zł. Następnie w dniu 30 lipca 2008 r. S.P. złożył kolejną korektę zeznania podatkowego za 2004 r. (rozliczenie indywidualne - PIT-37), w której wykazał kwotę zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobranych przez płatnika - ZUS od wypłaconych w 2004 r. świadczeń przedemerytalnych w wysokości 618,40 zł. Podatek należny za 2004 rok wg przedmiotowej korekty wynosi 1.854,10 zł, natomiast kwota do zapłaty stanowiąca różnicę pomiędzy podatkiem należnym a sumą zaliczek pobranych przez płatników w wysokości 0,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 22 września 2008 r. wszczął postępowanie w stosunku do S.P. w sprawie rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego oraz w wyniku analizy materiału dowodowego potwierdzono zgodność zeznanych przez S.P. dochodów osiągniętych w 2004 r. ze świadczeń przedemerytalnych w kwocie 7.067,60 zł oraz z tytułu świadczeń wypłaconych przez organ zatrudnienia w kwocie 14.124,40 zł. W całości uznano na podstawie art. 27 b ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 14, z 2000 r., poz. 176 z późn. zmian.) odliczenie od podatku kwoty pobranych w roku podatkowym przez płatników składek na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej wysokości 1.642,35 zł. Ustalono również, iż ZUS w wyniku rocznego obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów wpłaconych podatnikowi w 2004 roku z tytułu świadczeń przedemerytalnych dokonał zwrotu nadpłaty w kwocie 353,30 zł na rachunek bankowy podatnika wraz ze świadczeniem za miesiąc marzec 2005 r. Zatem kwota podatku pobranego przez organ rentowy za 2004 rok wynosi 265,10 zł. W konsekwencji powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] S.P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości 1.854,00 zł. S.P. pismem z dnia 8 stycznia 2008 r. złożył odwołanie. Dnia 23 stycznia 2008 r. złożył pismo, w którym zarzuca ww. decyzji błędną interpretację przepisów prawa materialnego. Podatnik stwierdza, że korekta zeznania podatkowego za 2004 r. z dnia 30 lipca 2008 r. została wypełniona prawidłowo i zgodnie z broszurą informacyjną wydaną przez Ministerstwo Finansów (instrukcja), również w zakresie pobranego podatku oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Według podatnika zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie 353,30 zł dokonany przez ZUS w wyniku rocznego obliczenia podatku za ten rok stanowi podatek dochodowy za 2005 r. Analizując treść odwołania organ odwoławczy stwierdza, iż podatnik nie kwestionuje wysokości należnego podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 określonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] w kwocie 1.854,00 zł, a jedynie wysokość kwoty do zapłaty wynikającej z różnicy pomiędzy podatkiem należnym a sumą pobranych zaliczek na poczet tego podatku przez płatników które zostały uwzględnione w wysokości łącznej 1.500,40 zł a nie jak wykazał podatnik w korekcie zeznania z dnia 30 lipca 2008 r. w kwocie 1.853,70 zł. Dyrektor Izby Skarbowej mając na uwadze powyższe zarzuty zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy w dniu 30 lipca 2008 r. podatnik złożył korektę zeznania podatkowego za 2004 r., w której błędnie wykazał kwotę zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobranych przez płatnika - ZUS od wypłaconych w 2004 r. świadczeń emerytalno - rentowych tj. w wysokości 618,40 zł zamiast w kwocie 265,10 zł uwzględniającej rozliczenie kwoty nadpłaty - 353,30 zł, która to podatnikowi została zwrócona przez organ rentowy w dniu 1 marca 2005 r. wraz ze świadczeniem. Nadto należy podkreślić, że organ rentowy na formularzu PIT-40A - roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za rok podatkowy zamieszcza objaśnienia zawierające między innymi informację dla osób, które na podstawie tego formularza będą składać zeznanie PIT-37 albo PIT-36, odnośnie tego jakie kwoty z tego formularza należy przenieść do zeznania. Zgodnie z tą informacją Odwołujący w PIT-37 w wierszu emerytury - renty krajowe oraz inne świadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 7 ustawy w kolumnie f - zaliczki pobrane przez płatnika winien wykazać zaliczkę na podatek w wysokości 265,10 zł, która uwzględnia rozliczenie kwoty nadpłaty w wysokości 353,30 zł (618,40 zł - 265,10 zł). W tym stanie prawnym i faktycznym sprawy Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo dokonał rozliczenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004: podstawa opodatkowania 21.192,00 zł należny podatek 1.854,00 zł pobrane zaliczki 1.500,40 zł wpłata dokonana na podstawie zeznania 0,40 zł do zapłaty 353,00 zł. Skargę na powyższą decyzję wniósł S.P., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Skarżący wskazał przy tym, że organ podatkowy nie uwzględnił faktu dokonanej w dniu 19 września 2008 r. wpłaty kwoty 353,70 zł, jako należnego podatku za 2004 r., co skutkuje postępowaniem egzekucyjnym - skarżący otrzymał tytuł wykonawczy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo organ stwierdził, że skarżący dokonał w dniu 12 września 2008 r. wpłaty 353,70 zł, jednakże tytułem podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Podstawą wydania niniejszej decyzji jest m. in. przepis art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), który stanowi, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zatem stwierdzenie jakiejkolwiek ze wskazanych w tym przepisie przesłanek uzasadnia zastosowanie tego przepisu i wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w pełnej wysokości. W rozpatrywanej sprawie należy wskazać, że w wyniku - zwrócenia skarżącemu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwoty 353,30 zł, w wyniku rocznego obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. (PIT-40A), do zapłaty z tytułu rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., przy uwzględnieniu przychodów uzyskanych z Powiatowego Urzędu Pracy z tytułu świadczeń przedemerytalnych, pozostała kwota 353,- zł, a nie jak wykazał skarżący w korekcie z 30 lipca 2008 r. 0,40,- zł. Powyższy stan faktyczny uzasadniał zatem wydanie zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że kwestia wpłaty przez skarżącego kwoty 353,70,- zł w dniu 12 września 2008 r., powinna podlegać rozpoznaniu przez organy podatkowe w odrębnym postępowaniu. Kwota ta została wpłacona z adnotacją, że dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r., a zatem nie mogła być zaliczona na poczet roku 2004. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.