I SA/Gd 513/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A s.c. M. R., K. P. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2010 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 513/11 UZASADNIENIE A s.c. M. R. i K. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 marca 2011 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 20 grudnia 2010 r. Nr [...] określającą skarżącej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2010 r. w wysokości 52.524 zł. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa potwierdzają zasadność wstrzymania wykonania decyzji organów obu instancji. Zdaniem strony skarżącej za zasadnością wniosku przemawia także okoliczność, że w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia, co skutkowało utratą źródła przychodów. Do wniosku dołączono odpis tytułu wykonawczego z dnia 5 kwietnia 2011 r., protokołów z dnia 19 kwietnia 2011 r. o stanie majątkowym oraz zajęcia i odbioru ruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Samo zaś przekonanie skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Również powoływana okoliczność prowadzonej egzekucji nie przemawia za wstrzymaniem wykonania przedmiotowych decyzji. Odnosząc się do argumentu, w świetle którego egzekucja należności podatkowych spółki doprowadzi do utraty źródła przychodów stwierdzić należy, że jest on chybiony. Z danych zawartych w protokole o stanie majątkowym zobowiązanego wynika, że średni miesięczny obrót skarżącej wynosi 185.000 zł netto. Kwota ta znacznie przekracza wysokość określonych skarżącej należności. Jednocześnie środek transportu (cysterna), który podlega zajęciu został pozostawiony pod dozorem jednego ze wspólników spółki – M.R., co potwierdza treść protokołu zajęcia. Tym samym może być nadal wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Skoro pomimo prowadzonej egzekucji skarżąca bez większych przeszkód może wykonywać działalność gospodarczą, wykorzystując posiadane składniki majatku i – wbrew twierdzeniu zawartemu we wniosku – osiągać przychody z tego tytułu to nie sposób przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.