I SA/Gd 53/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: listopad i grudzień 2003 r. oraz styczeń i luty 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 13 czerwca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: listopad i grudzień 2003 r. oraz styczeń i luty 2004 r. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jego intencją jest uregulowanie zadłużenia wobec Skarbu Państwa. W jego interesie leży więc szybkie wyjaśnienie przedmiotowej sprawy poprzez sprawdzenie poprawności procedury kontrolnej oraz jednoznaczne określenie wysokości uszczuplenia należności podatkowych. W. K. podał, że po okresie stabilizacji zawodowej i majątkowej znalazł się – z przyczyn od siebie niezależnych – w trudnej sytuacji materialnej. Wahania koniunkturalne na rynku surowców metalowych spowodowały znaczne zmniejszenie rentowności działalności gospodarczej w tej branży. W związku z tym jego dotychczasowy majątek w znacznej części został przeznaczony na spłatę zobowiązań. Ta sytuacja doprowadziła z kolei do znacznego spadku obrotów i dochodów skarżącego. Nadto wnioskodawca wskazał, że dotychczasowe ustalenia organu pierwszej instancji wskazywały kwotę znacznie niższą niż wskazana w zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego wskazuje to na dużą rozbieżność w ocenie materiału dowodowego, co w kontekście przytoczonych w skardze zarzutów może spowodować ostatecznie uchylenie decyzji. Stąd tym bardziej zasadny staje się wniosek o zawieszenie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca w zasadzie nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Poza argumentami o trudnej sytuacji materialnej spowodowanej wahaniami koniunkturalnymi na rynku surowców metalowych, co przełożyło się na spadek obrotów prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, W. K. nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Również przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Jednakże – jak podkreśla się w orzecznictwie – sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (łączna kwota określonego przez organy podatkowe zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: listopad i grudzień 2003 r. oraz styczeń i luty 2004 r. wynosi 125.300 zł,) oraz trudna sytuacja materialna W. K., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 12 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 53/09 o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.