I SA/Gd 533/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej postanawia 1. uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwoty 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu opłaty kancelaryjnej, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem nadmiernie uiszczonej opłaty kancelaryjnej. Wyrokiem z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 marca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, uchylił zaskarżone postanowienie, określił że nie może być ono wykonane i zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W wyniku wniesionego na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1049/12 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 WSA w Gdańsku zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.517 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. strona skarżąca wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o stwierdzenie prawomocności postanowienia NSA z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1049/12 i pkt 3 wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12, uiszczając opłatę kancelaryjną w kwocie 30 zł. W piśmie tym wniesiono również o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów tej opłaty kancelaryjnej, bowiem organ odwoławczy wezwany pismem z dnia 15 marca 2013 r. do spełnienia świadczenia, tj. do zapłaty kosztów postępowania w kwocie 2.517 zł, nie zareagował na wezwanie w żaden sposób. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 WSA w Gdańsku uchylił postanowienie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 o stwierdzeniu prawomocności wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (pkt 3) i stwierdził, że postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 jest prawomocne od dnia 13 marca 2013 r. Pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. strona skarżąca wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o uzupełnienie rozstrzygnięcia postanowienia z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów opłaty kancelaryjnej w kwocie 30 zł uiszczonej w związku z wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2013 r. o stwierdzenie prawomocności 1. postanowienia NSA z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1049/12, które uchyla postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 w przedmiocie zasądzenia od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A. B. kwoty 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia WSA w Gdańsku, 2. pkt 3 wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 zmienionego postanowieniem WSA w Gdańsku z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 zasądzającego od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.517 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się m.in. poniesione przez stronę koszty sądowe (art. 205 § 1 P.p.s.a.), do których zalicza się opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) za każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanego na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy, pismem z dnia 15 marca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wezwał Dyrektora Izby Skarbowej do spełnienia świadczenia – zapłaty kosztów postępowania w kwocie 2.517 zł, zasądzonych postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 25 lutego 2013 r. Z uwagi na to, że organ administracji nie zareagował na powyższe wezwanie, strona skarżąca w dniu 12 kwietnia 2013 r. wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o stwierdzenie prawomocności orzeczeń, uiszczając opłatę kancelaryjną w kwocie 30 zł. W piśmie tym wniesiono również o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego zwrotu kosztów tej opłaty kancelaryjnej. W wyniku czynności wyjaśniających ustalono, że zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej organ administracji dokonał w dniu 24 kwietnia 2013 r. W związku z powyższym zasadne było obciążenie Dyrektora Izby Skarbowej uiszczoną przez stronę skarżącą opłatą kancelaryjną w kwocie 10 zł za stwierdzenie prawomocności orzeczenia, albowiem organ administracji pozostawał w zwłoce w wypłacie kosztów postępowania. Należy wskazać, że odpis postanowienia tutejszego Sądu z dnia 25 lutego 2013 r. zasądzającego od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.517 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania organ otrzymał w dniu 4 marca 2013 r. Postanowienia tego organ nie zaskarżył. Mając świadomość, że jest to rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem strony skarżącej zawartym w zażaleniu na zamieszczone w wyroku z dnia 19 września 2012 r. rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, organ nie przystąpił do spełnienia ciążącego na nim świadczenia. W przypadku wątpliwości, czy orzeczenie to jest prawomocne, Dyrektor Izby Skarbowej mógł wystąpić do tutejszego Sądu ze stosownym zapytaniem, czego jednak nie uczynił, szczególnie że w dniu 28 marca 2013 r. otrzymał odpis wyroku z poświadczeniem prawomocności, obejmującym także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, na który to fakt nie zareagował. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Na podstawie art. 225 P.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej kwotę 20 zł tytułem nadmiernie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.