I SA/Gd 555/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. i A. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawki tej opłaty postanawia: odrzucić skargę. I. B. i A. B., dalej jako "Skarżący", wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawki tej opłaty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dnia 25 marca 2019 r. Sąd wezwał skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że strona skarżąca przed złożeniem skargi wystąpiła do gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na niniejsze wezwanie skarżący poinformowali, że początkiem niniejszej sprawy była uch wizyta w Gminie, gdzie wyartykułowali wszystkie zarzuty, na co Wójt w sposób arogancki odesłał ich do instancji odwoławczej i Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niniejsza skarga wniesiona została w trybie i na zasadach określonych w art. 101 ust. 1 u.s.g. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Przepis ten, przed zmianą dokonaną ustawą dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. – stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W brzmieniu nadanym od 1 czerwca 2017 r. przepis ten nie zawiera już wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zatem ustalenia wymaga, czy skargę złożoną na uchwałę z dnia 25 marca 2013 r. należało poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu przejściowego tj. art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z powyższego wynika, że nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. po 1 czerwca 2017 r. Mając zatem na uwadze, że zaskarżona uchwała podjęta została przed wejściem w życie przepisów zmieniających – dnia 25 marca 2013 r., to w sprawie konieczne było zastosowanie przepisów poprzednio obowiązujących ustaw, które nakazywały przed wniesieniem skargi wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i § 4 p.p.s.a. w ówczesnym brzmieniu, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu Skarżący nie przedstawili dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i brak na temat takiego wezwania jakiejkolwiek informacji w przedłożonych przez organ materiałach, pozwala na przyjęcie, że wezwania takiego skarżący do organu nie kierowali. Uwzględniając, że strona nie wyczerpała dostępnych środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.