I SA/Gd 566/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca wyraziła pogląd, że nabycie przez nią wierzytelności celem ściągnięcia długu dla siebie, a więc nie w celu dalszej odsprzedaży, jest usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług. Podstawę opodatkowania stanowi cena zakupu. W zaskarżonej interpretacji Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się m.in. na art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 3 (pkt 5) załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2004 r. nr 54, poz. 535) stanowisko powyższe uznał za nieprawidłowe. Jego zdaniem transakcja polegająca na przelewie wierzytelności z cedenta na cesjonariusza, który przejmuje wierzytelność w celu jej realizacji we własnym imieniu, stanowi czynność ściągania długów, wyłączoną ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Podstawą opodatkowania czynności polegającej na nabyciu wierzytelności jest różnica między wartością nominalną wierzytelności cedowanej a ceną jej nabycia przez cesjonariusza, pomniejszona o kwotę podatku należnego. Skarżąca Spółka we wniesionej skardze zakwestionowała powyższe stanowisko i wniosła o zawieszenie postępowania w tej sprawie do czasu wydania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie C-93/10 oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygającej zagadnienie prawne przedstawione składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozpoznania postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 375/09. Minister Finansów, w opinii którego zarzuty skargi są niezasadne, wnosząc o oddalenie skargi przychylił się jednocześnie do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. strona skarżąca cofnęła wniosek o zawieszenie postępowania w tej sprawie stwierdzając, że ostatnio wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrok ( z dnia 10 maja 2011 r., I SA/Łd 351/11) potwierdza stanowisko strony przedstawione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie (I FPS 4/10), mające rozstrzygnąć zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy nabycie wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie umowy przelewu, określonej w art. 509 i następne ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest usługą ściągania długów w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z pozycją 3 pkt 5 załącznika nr 4 do tej ustawy?". Dodać należy, że 17 lutego 2010 r. niemiecki Federalny Trybunał Finansowy (Bundesfinanzhof) złożył do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 2 pkt 1 i art. 4 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE. L. z 1977 r., Nr 145, poz. 1; dalej: "szósta dyrektywa"). Sprawa została zarejestrowana w ETS pod sygnaturą C-93/10, a pytanie, które zadano brzmiało: "Czy w przypadku sprzedaży (kupna) wierzytelności, co do których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone [zahlungsgestörte Forderungen] w drodze przejęcia odzyskiwania długów i ryzyka ich niezaspokojenia nabywca wierzytelności dokonuje odpłatnego świadczenia i prowadzi działalność gospodarczą również wtedy, gdy cena kupna - nie jest obliczana stosownie do wartości nominalnej wierzytelności, przy uzgodnionym umownie ryczałtowym potrąceniu z tytułu przejęcia odzyskiwania długów i ryzyka ich niezaspokojenia, lecz - jest obliczana stosownie do ryzyka niezaspokojenia oszacowanego dla każdej wierzytelności, a odzyskiwanie długów ma jedynie podrzędne znaczenie w stosunku do potrącenia z tytułu ryzyka ich niezaspokojenia? Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej - w przedmiocie wykładni art. 13 część B lit. d) pkt 2 i 3 szóstej dyrektywy [...]: a) Czy przejęcie ryzyka niezaspokojenia wierzytelności przez kupującego wierzytelności w przypadku nabycia wierzytelności, co do których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone, za cenę znacznie poniżej wartości nominalnej jest, jako udzielenie innego zabezpieczenia kredytowego lub innego zabezpieczenia [gwarancji], zwolnione z podatku? b) Jeżeli ma miejsce zwolnione z podatku przejęcie ryzyka: czy odzyskiwanie długów jest zwolnione z podatku jako element jednolitego świadczenia bądź jako świadczenie uboczne, czy też podlega opodatkowaniu jako odrębne świadczenie? Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej i nie ma miejsca świadczenie zwolnione z podatku - w przedmiocie wykładni art. 11 część A lit. a) szóstej dyrektywy [...]: czy wynagrodzenie za podlegające opodatkowaniu świadczenie jest określane stosownie do przypuszczanych przez strony, czy też rzeczywistych kosztów odzyskania długu?". Sąd zauważa, iż ocena prawna zagadnień przedstawionych składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunałowi Sprawiedliwości UE będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Podstawę prawną zawieszenia postępowania stanowi powołany wyżej art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. pozwalający Sądowi na działanie w tym zakresie z urzędu, stąd też fakt cofnięcia przez skarżącą wniosku o zawieszenie postępowania nie miał wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia