I SA/Gd 590/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 stycznia 2017 r. [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie. E.B. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (dalej: "organ odwoławczy") z dnia 24 stycznia 2017 r. uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: Naczelnik US) z dnia 22 lipca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 roku z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008 w kwocie 28.326 zł (dalej: decyzja z dnia 22 lipca 2016r.) i określającą stronie wysokość tego zobowiązania w kwocie 28.289 zł. W skardze strona podniosła m.in. zarzut przedawnienia ww. zobowiązania z dniem 31 grudnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego, bowiem bieg terminu przedawnienia został przerwany na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 618 ze zm.) wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został powiadomiony. Naczelnik US postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. nadał decyzji nieostatecznej z dnia 22 lipca 2016 r. rygor natychmiastowej wykonalności, na tej podstawie w dniu 18 października 2016 r. wystawiony został tytuł wykonawczy i wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne, w toku którego dokonano m.in. zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego strony. Strona kwestionuje stanowisko organu w kwestii przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego podnosząc, że wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 383/17 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 grudnia 2016 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika US z dnia 4 października 2016 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z dnia 22 lipca 2016 r. Powyższy wyrok nie jest prawomocny, bowiem został zaskarżony skargą kasacyjną przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Zdaniem Sądu przedstawiony stan faktyczny przesądza o konieczności zastosowania wskazanego wyżej przepisu. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 8/13, uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 201 ze zm.). Dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ma zatem znaczenie to, czy w obrocie prawnym ostanie się postanowienie Naczelnika US z dnia 4 października 2016 r. o nadaniu decyzji nieostatecznej z dnia 22 lipca 2016r. rygoru natychmiastowej wykonalności, ma to bowiem wpływ na ocenę kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego tą decyzją. Stąd też za wskazane uznać należy powstrzymanie się z oceną zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 383/17. Przemawia za tym także wzgląd na stabilność orzeczenia sądu i ekonomika procesowa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.