I SA/Gd 616/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M. W. przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący w dniu 12 stycznia 2012 r. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 r. tut. Sąd odrzucił powyższy środek zaskarżenia, z uwagi na złożenie go po upływie terminu. Kolejno w piśmie z dnia 16 marca 2012 r. (nadanym 19 marca 2012 r.) skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 12 grudnia 2011 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że postanowienie z dnia 12 grudnia 2011 r. odebrał w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 stycznia 2012 r. na skutek awiza pozostawionego przez doręczyciela. Dodatkowo wskazał, że nie został poinformowany przez Pocztę o terminie upływu odbioru awizowanej przesyłki. Podkreślił, że udając się po odbiór przesyłki był przekonany o tym, że odbiera ja w terminie. Dodatkowo w tym przekonaniu utwierdził go fakt, że przesyłka w dalszym ciągu znajdowała się w placówce pocztowej. W świetle powyższego skarżący był przekonany że nie nastąpiła fikcja doręczenia zastępczego, wobec czego wniósł zażalenie w terminie liczonym od daty odbioru przesyłki. Skarżący podkreślił, że o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu z dnia 15 lutego 2012 r. (odebranego w dniu 12 marca 2012 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego z dnia 16 marca 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Podkreślenia wymaga, że art. 65 § 1 P.p.s.a., wskazuje, że Sąd dokonuje doręczeń między innymi przez pocztę. Ze względu na wagę konsekwencji związanych z doręczeniem pism sądowych nie może budzić wątpliwości, że po pierwsze tylko prawidłowa procedura doręczenia może wywoływać jakiekolwiek skutki prawne dla adresata korespondencji z sądu, a po drugie, że to sąd, a nie adresata, obciążają wszelkie błędy doręczyciela, którym sąd posłużył się dokonując doręczenia. Jak wynika wprost z przywołanego przepisu, to sąd dokonuje doręczeń pism, a poczta jest jedynie pośrednikiem przy dokonywaniu tych czynności (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2012 r. II FZ 795/11). Z treści pisma z dnia 16 marca 2012 r. wynika, że skarżący nie został poinformowany o fakcie, że odbiera przesyłkę po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. Nie budzi wątpliwości Sądu, że strona w niniejszej sprawie nie może być obciążona negatywnymi konsekwencjami błędu Poczty Polskiej. Z uwagi na błędne obliczenie terminu z art. 73 § 1 P.p.s.a. przez Pocztę, należało uznać, że został uprawdopodobniony brak winy strony w uchybieniu terminu, co wypełnia przesłankę z art. 87 § 2 P.p.s.a. i winno skutkować przywróceniem terminu do wniesienia zażalenia. Sąd stwierdził także, że spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.