I SA/Gd 622/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego K. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. Ż. (dawniej A. G.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku radcy prawnemu K. W. kwotę 738 zł /słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 905/14 odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca wniosła zażalenie oraz złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 905/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu radcę prawnego K. W. Dnia 1 marca 2016 r. pełnomocnik złożyła pismo procesowe, w którym uzupełniła argumentację przedstawioną w zażaleniu wniesionym przez skarżącą. W piśmie z dnia 29 marca 2016 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie jej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one opłacone w części ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 905/14 uchylił postanowienie z dnia 14 kwietnia 2015 r. i przywrócił skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 27 września 2016 r. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej [...], podtrzymując wszystkie zarzuty dotychczas zgłoszone przez skarżącą oraz rozszerzyła uzasadnienie skargi. Wyrokiem z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 622/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnik w dniu 15 listopada 2016 r. (potwierdzenie odbioru – t. II, k. 212). Pismem z dnia 23 listopada 2016 r. pełnomocnik zawiadomiła Sąd o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Do pisma dołączyła przedmiotową opinię. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Przepis § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805; dalej jako rozporządzenie z 2015 r.) stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postepowania w danej instancji. Powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W konsekwencji w niniejszej sprawie do należnego pełnomocnik wynagrodzenia za postępowanie zażaleniowe oraz postępowanie w pierwszej instancji zastosowanie będą miały regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; dalej jako rozporządzenie z 2002 r.), jako że skarga została wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. a wyrok został wydany w dniu 4 października 2016 r. Natomiast wniosek pełnomocnik o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało rozpoznać na podstawie przepisów rozporządzenia z 2015 r. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie organu podatkowego, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej skarżącej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 r. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2002 r., która wynosi 240 zł, zaś do wysokości wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. d) rozporządzenia z 2002 r., która wynosi 120 zł. Opłaty te sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r.). Wobec powyższego należne pełnomocnik wynagrodzenie za prowadzenie sprawy w postępowaniu w pierwszej instancji, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 295,20 zł a za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym – 147,60 zł (w tym 27,60 zł tytułem VAT). Za sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej –zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 2015 r. – wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2015 r.). Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia. W związku z powyższym wynagrodzenie pełnomocnik za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadziła ona sprawę w pierwszej instancji, należało przyznać w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług). Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.