I SA/Gd 625/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2018 r. nr [...] w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, sierpień, wrzesień i listopad 2013 roku oraz zabezpieczenia na majątku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2018 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, sierpień, wrzesień i listopad 2013 roku oraz zabezpieczenia na majątku "A" sp. z o.o. – dalej jako "Skarżąca", reprezentowana przez radcę prawnego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca we wniosku wskazała, że mając na uwadze argumenty skargi wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji o zabezpieczeniu na majątku jest jak najbardziej uzasadniony i pożądany przez wzgląd na prywatny interes podatnika, jak i interes publiczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej w skrócie zwana "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, dostępne, podobnie jak pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych, w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/04). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Zdaniem Sądu, Skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadniając swój wniosek, Skarżąca ograniczyła się wyłącznie do wskazania, że mając na uwadze argumenty skargi wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji o zabezpieczeniu na majątku jest jak najbardziej uzasadniony i pożądany przez wzgląd zarówno na prywatny interes podatnika, jak i interes publiczny. Lakoniczne stwierdzenie strony w tym zakresie nie znajduje potwierdzania w aktach sprawy. Do wniosku nie załączono bowiem dokumentów mogących uprawdopodobnić wystąpienie wskazanych przez nią skutków wykonania decyzji, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na dalszą działalność Skarżącej. Nie wykazano zatem, że istnieje niebezpieczeństwo tego, że wykonanie decyzji, w realiach przedmiotowej sprawy, prowadziłoby do wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. W ocenie Sądu, Skarżąca nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla Skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Natomiast okoliczności powoływane przez Skarżącą Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak danych odnoszących się do sytuacji majątkowej Skarżącej uniemożliwia Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., wydanego w sprawie II OZ 155/05). Ponadto wysokość wynikającego z decyzji zabezpieczenia nie stanowi o zasadności wniosku, w sytuacji gdy strona nie zobrazowała Sądowi w pełny sposób stanu majątkowego spółki. Podkreślić również należy, że przekonanie strony o zasadności podniesionych w skardze zarzutów, nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, LEX nr 799460), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 P.p.s.a. Odnosząc się zaś do argumentu, dotyczącego interesu publicznego, przemawiającego za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, wypada jedynie zauważyć, że rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych tj. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymienił w tym przepisie przesłanki interesu publicznego, od której zależałoby ewentualne uwzględnienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. W związku z powyższym skoro Skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej wnioskiem. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.