I SA/Gd 628/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z kapitałów pieniężnych uzyskanych z tytułu objęcia udziałów w spółce w zamian za wkład niepieniężny w postaci niezabudowanej nieruchomości postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2013 r. Decyzją z dnia 18 marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą Z. Ś. wysokość zobowiązania podatkowego od dochodów z kapitałów pieniężnych uzyskanych z tytułu objęcia udziałów w "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. w zamian za wkład niepieniężny w postaci niezabudowanej nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji. Uzasadniając złożony wniosek wskazał, że wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nadmienił, że dane dotyczące jego sytuacji materialnej wynikają z deklaracji podatkowych będących w posiadaniu organów podatkowych, jak również z akt sprawy. Wskazał również, że wysokość zaległości podatkowej wynikająca z zaskarżonej decyzji ostatecznej przekracza jego możliwości płatnicze, a jej wykonanie doprowadzi do pozbawienia skarżącego środków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wobec niestwierdzenia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie jako p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II FZ 792/13 wobec czego stało się ono prawomocne. Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. skarżący wniósł o zmianę ww. postanowienia Sądu o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca zmiany postanowienia upatruje w nowych okolicznościach, to jest: - ustanowieniu zastawu skarbowego na pojeździe skarżącego, - ustanowieniu hipoteki przymusowej na nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem, - zaniechaniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 3 lipca 2012 r. na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W niniejszej sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie stwierdzając wystąpienia przesłanek określonych w cytowanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o zmianę ww. postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zatem należało go rozpoznać w oparciu o przytoczony wyżej przepis oraz art. 61 § 3 p.p.s.a., który określa przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. W niniejszej sprawie wnioskodawca jako okoliczności zmiany postanowienia Sądu i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał: - ustanowienie zastawu skarbowego na pojeździe skarżącego, - ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem, - zaniechanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 3 lipca 2012 r. na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Tak wskazane okoliczności w ocenie Sądu nie wypełniają przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Skarżący bowiem nie wskazał żadnych okoliczności mogących uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącego, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu. Wskazywana we wniosku okoliczność nie wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym brak było podstaw do zmiany postanowienia, którym Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia