I SA/Gd 633/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B" S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [..] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty należnej z tytułu zajęcia wierzytelności pieniężnej postanawia oddalić wniosek. "B" S.A. z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [..], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia 26 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty należnej z tytułu zajętej wierzytelności pieniężnej. Jednocześnie "B" S.A. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Prezydenta Miasta G. z dnia 26 lipca 2010 r. nr [...]. Skarżący uzasadnił, że mając na uwadze, iż skoro postanowienie wydane w trybie art. 71a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego przeciwko skarżącemu to zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez prowadzenie egzekucji na podstawie orzeczenia niezgodnego z przepisami prawa. Zauważono też, że "B" jako instytucja finansowa profesjonalnie zajmuje się między innymi inwestowaniem powierzonych jej środków, dlatego nawet zwrot wyegzekwowanej kwoty może wiązać się ze stratą w majątku "B", w postaci utraconych korzyści związanych z lokowaniem wyegzekwowanych środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.) dalej jako "P.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przyjąć w oparciu o powołany wyżej przepis, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Argumenty, które mają uzasadniać wstrzymanie wykonania wskazanego w skardze postanowienia dotyczą dwóch kwestii, mianowicie, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem oraz tego, że nawet zwrot wyegzekwowanej kwoty może wiązać się ze stratą w majątku "B" w postaci utraconych korzyści związanych z lokowaniem wyegzekwowanych środków. Odnosząc się do pierwszego z wymienionych argumentów należy zauważyć, że zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie wypełnia ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu, o których mowa wart. 61 § 3 P.p.s.a. Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Ocenę drugiego z przedstawionych argumentów należy poprzedzić uwagą, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Ogólne odwołanie do charakteru prowadzonej działalności jak i wskazanie na potencjalną jedynie i nie skonkretyzowaną co do wielkości możliwość utraty korzyści związanych z lokowaniem wyegzekwowanych kwot, nie daje zdaniem Sądu podstaw do twierdzenia, iż egzekucja kwoty 23.023,74 zł będzie stanowiła dla "B" S.A. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.