I SA/Gd 66/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 3 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu oddala skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia 3 sierpnia 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania "A" Spółki z o.o. z siedzibą w L., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 28 lutego 2017 r. uznającą za należny podatek od towarów i usług zadeklarowany w zgłoszeniu celnym uzupełniającym z dnia 30 września 2015 r. w kwocie wynoszącej 32.121 zł. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) zwanej dalej "o.p." oraz art. 213 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 254 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.). Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Dnia 4 września 2015 r. "B" Spółka z o.o. z siedzibą w G., działając jako przedstawiciel bezpośredni importera "A" Spółki z o.o. z siedzibą w P., przesłała do Oddziału Celnego Nabrzeże Bułgarskie powiadomienie w celu objęcia sprowadzonego z Chin towaru procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem procedury uproszczonej oraz dokonała wpisu towaru do rejestru procedur uproszczonych. W tym samym dniu przedstawiciel spółki otrzymał potwierdzenie przyjęcia powiadomienia. Towar został zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu, a przedstawiciel został powiadomiony o kwocie długu celnego. Dnia 30 września 2015 r. przedstawiciel strony złożył zgłoszenie celne uzupełniające, w którym w polu 44 został zadeklarowany krajowy kod informacji dodatkowej "4PL05" oznaczający procedurę uproszczoną oraz informujący o rozliczeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu na podstawie art. 33a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "u.p.t.u.", tj. o rozliczeniu podatku należnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym (w kwocie 32.121 zł) w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. W polu 47 w kolumnie piątej wskazano metodę płatności typu "L" stosowaną w sytuacji, gdy ze zgłoszenia celnego nie wynika obowiązek uiszczenia i zabezpieczenia należności celnych lub podatkowych. Postanowieniem z dnia 6 października 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uznania podatku od towarów i usług z tytułu importu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym za należny uznając, że strona nie dopełniła wynikającego z art. 33a ust. 6 u.p.t.u. obowiązku przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty tego podatku w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu przedmiotowego towaru (tj. do dnia 31 stycznia 2016 r.). Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia 28 lutego 2017 r. uznał podatek od towarów i usług z tytułu importu (B00), zadeklarowany w ww. zgłoszeniu celnym uzupełniającym, za należny w kwocie 32.121, zł. W wyniku rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia 3 sierpnia 2017 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że odstępstwo od zasady rozliczania podatku w zgłoszeniu celnym, o którym mowa w przepisie art. 33a ust. 1 u.p.t.u. polega na tym, że podatek VAT z tytułu importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej VAT, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W takiej sytuacji nie uiszcza się podatku do urzędu celno-skarbowego. Skorzystanie z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest jednak od spełnienia łącznie warunków wskazanych w art. 33a ust. 2-6. Jednym z nich jest przedstawienie dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej. Czynność ta powinna nastąpić w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeśli podatnik nie przedstawi w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku od importu towarów w deklaracji podatkowej, to traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Wtedy podatnik jest obowiązany zgodnie z art. 33a ust. 7 u.p.t.u. do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami. Organ wskazał, że zgodnie z art. 19a ust. 9 u.p.t.u., obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10 ust. 11. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu 4 września 2015 r., tj. w dniu dokonania wpisu towaru do ewidencji procedur uproszczonych, który jest jednocześnie dniem powstania długu celnego (art. 76 ust. 1 lit. c Wspólnotowego Kodeksu Celnego). Wobec skorzystania z procedury uproszczonej w imporcie towarów, w zgłoszeniu celnym przywozowym zastosowano rozliczenie podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 33a ust. 1 u.p.t.u., wskazując w polu nr 47 kwotę podatku od towarów i usług oraz metodę płatności "L" oznaczającą, że ze zgłoszenia celnego nie wynika obowiązek uiszczenia należności podatkowych. Bezspornym jest, że strona nie przedstawiła Naczelnikowi Urzędu Celnego w [...] w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu, tj. do dnia 31 stycznia 2016 r. Strona nie spełniła zatem wymogu wynikającego z art. 33a ust. 6 u.p.t.u. i tym samym utraciła prawo rozliczania w deklaracji podatkowej podatku z tytułu importu towarów zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym. W konsekwencji strona była obowiązana do zapłaty organowi celnemu kwoty tego podatku wraz z odsetkami. Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, m.in., że instytucja przedstawicielstwa bezpośredniego (zdefiniowana w przepisach prawa celnego) polega na tym, iż czynności wykonywane w granicach umocowania przez przedstawiciela bezpośredniego są wykonywane w imieniu i na rzecz osoby reprezentowanej, co oznacza, że wszelkie następstwa prawne z tym związane ponosi wyłącznie osoba reprezentowana. Skoro to na osobie reprezentowanej ciąży obowiązek zarówno zapłaty kwoty cła w związku z importem towaru jak i podatku od towarów i usług z tytułu importu (33a ust. 7, art. 17 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.), to dociekanie przyczyn ich niedopełnienia pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Treść art. 33a ust. 6 i 7 u.p.t.u w sposób jednoznaczny i kategoryczny nakłada obowiązek uiszczenia podatku wraz z odsetkami w przypadku nie spełnienia warunku określonego w art. 33a ust. 6 tej ustawy. Zważywszy na to, że ustawodawca nie przewidział żadnych odstępstw od wynikającego z tego przepisu obowiązku, to nie jest istotne z czyjej winy podatnik uchybił obowiązkowi dopełnienia wszelkich formalności koniecznych do skorzystania z opisywanej formy rozliczenia podatku od towarów i usług. Obowiązek ten spoczywa na stronie i to ona ponosi odpowiedzialność za prawidłowość jego spełnienia. Słusznie zatem Naczelnik Urzędu Celnego w [...] uznał, że bez znaczenia dla dokonania rozstrzygnięcia jest wyjaśnienie, czyj system teleinformatyczny zawiódł i w konsekwencji odmówił przeprowadzenia w tym zakresie wnioskowanych przez stronę dowodów z zeznań świadków. W skardze na decyzję organu odwoławczego "A" Spółka z o.o. z siedzibą w L. wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji. Spółka zarzuciła decyzji naruszenie: 1. art. 33a ust. 6 i 7 u.p.t.u., skutkujące uznaniem za należny podatek od towarów i usług VAT (B00) zadeklarowany w polu 47 zgłoszenia celnego uzupełniającego z dnia 30 września 2015 r. w kwocie wynoszącej 32.121 zł, podczas gdy podatek ten został uiszczony już w październiku 2015 r., 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające m.in. na uznaniu, że przesłuchanie świadków M. L. i A. B. nie wniesie nic istotnego do sprawy; 3. art. 7 oraz art. 8 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu rozważenia przez stronę przeciwną skutków zaskarżonego orzeczenia, a także nieuwzględnienie słusznego interesu stron oraz interesu społecznego, który przemawiał za uznaniem, że należny podatek od towarów i usług VAT (B00) zadeklarowany w polu 47 zgłoszenia celnego uzupełniającego z dnia 30 września 2015 r. w kwocie wynoszącej 32.121 zł został rozliczony w terminie; 4. art. 121 § 1 i art. 122 o.p. poprzez pominięcie zgłaszanych przez skarżącego wniosków o przesłuchanie świadków M. L. i A. B. W uzasadnieniu skarżącą wyjaśniła, że spełniła ciążący na niej obowiązek podatkowy wynikających z tytułu importu towarów i uiściła należny podatek na rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla jej ówczesnej siedziby. Organy obu instancji niedostatecznie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, w szczególności nie dokonały ustaleń co do podstaw niewywiązania się spółki z obowiązku wynikającego z art. 33a ust. 6 u.p.t.u. Skarżąca wskazała, że nieprzedstawienie organowi celnemu wymaganych dokumentów nastąpiło z przyczyn niezależnych zarówno od skarżącej jak również jej przedstawiciela. Konieczne do spełnienia przedmiotowego obowiązku dokumenty zostały bowiem przesłane do pracownika przedstawiciela bezpośredniego przez księgową spółki. Wszelkie okoliczności wskazują na to, że z uwagi na awarię systemu teleinformatycznego podmiotu prowadzącego księgowość spółki lub przedstawiciela bezpośredniego reprezentującego spółkę przed organem celnym, wspomniane dokumenty nie zostały złożone do organu, który wszczął postępowanie. Okoliczności te organy powinny wyjaśnić w ramach prowadzonego postępowania. Skarżąca wskazała, że organy pominęły słuszny interes strony postępowania, a także interes społeczny przemawiający za uznaniem podatku od towarów i usług zadeklarowanego w polu 47 zgłoszenia celnego uzupełniającego za uiszczony. Należność podatkowa wynikająca ze zgłoszenia celnego z dnia 30 września 2015 r. została bowiem uiszczona rok przed wszczęciem postępowania. Interes społeczny w sprawie przemawia za uznaniem, że skoro podatek należny został de facto zapłacony przez spółkę już w październiku 2017 r., a spółka nie ponosi winy w uchybieniu terminowi wynikającemu z treści art. 33a ust. 6 u.p.t.u, to brak jest podstaw do ponownego nakładania obowiązku uiszczenia podatku z tytułu importu towarów dokonanego we wrześniu 2015 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2018 r. poz. 155), powoływanej dalej jako p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując sprawę w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się w istocie do rozstrzygnięcia kwestii, czy organy celne miały podstawy by uznać, że podatnik nie spełnił wymogu wynikającego z art. 33a ust. 6 u.p.t.u., tj. nie przedstawił organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzająca ją decyzja organu celnego I instancji rozstrzygały kwestię dotyczącą zmiany danych zawartych w polach 44 i 47 zgłoszenia celnego, w przedmiocie zastosowania procedury uproszczonej rozliczenia podatku VAT zgodnie z art. 33a u.p.t.u. oraz metody płatności. Wskazać należy, że wobec skorzystania z procedury uproszczonej w imporcie towarów, w zgłoszeniu celnym zastosowano rozliczenie podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 33a ust. 1 u.p.t.u., wskazując w polu 44 kod informacji dodatkowej 4PL05 oraz w polu nr 47 kwotę podatku VAT i metodę płatności "L" oznaczającą, że ze zgłoszenia celnego nie wynika obowiązek uiszczenia należności podatkowych w urzędzie celnym. Zgodnie bowiem z art. 33a ust. 1 u.p.t.u., w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC, w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepis ten stanowi odstępstwo od zasady, zgodnie z którą w przypadku importu towarów podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W przypadku zastosowania natomiast art. 33a ust. 1 u.p.t.u., podatek VAT od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej VAT, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W tym przypadku nie uiszcza się podatku VAT do urzędu celnego. Trafnie organ wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skorzystanie z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest od spełnienia łącznie kilku warunków określonych w art. 33a ust. 2-6 u.p.t.u. Jednym z tych warunków jest przedstawienie dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej (art. 33a ust. 6 u.p.t.u.). Czynność ta powinna nastąpić w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeśli podatnik nie przedstawi w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku od importu towarów w deklaracji podatkowej, wówczas traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. W takiej sytuacji podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami (art. 33a ust. 7 u.p.t.u.). W przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku została pobrana (art. 33a ust. 9 u.p.t.u.). W rozpoznawanej sprawie organy ustaliły, że spółka nie dopełniła warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 u.p.t.u., gdyż w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawiła dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej. Poczynionych w tym przedmiocie ustaleń nie kwestionuje przy tym strona skarżąca, zaś podnoszona przez nią argumentacja zmierza do wykazania, że zaistniałe uchybienie nie było zawinione, a należny z tytułu importu towarów podatek należny, mimo braku stosownego zawiadomienia, został w istocie zapłacony. Z tych względów strona skarżąca uważa, że skarżone rozstrzygnięcie powinno zostać uchylone. Stanowisko skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowy jest wniosek organu, że fakt rozliczenia należnego podatku VAT wynikającego ze wskazanego zgłoszenia celnego, pozostaje bez wpływu na zastosowanie normy art. 33a u.p.t.u. Przepis art. 33a ust. 6 u.p.t.u. stanowi, że podatnik jest obowiązany do przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Zgodnie natomiast z ust. 7 tego przepisu, w przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego kwoty podatku wraz z odsetkami. Z art. 33a ust. 7 u.p.t.u. wynika, że naruszenie obowiązku przedstawienia organowi celnemu dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 6, zawsze pociąga za sobą skutek w postaci obowiązku zapłaty należności podatkowej i odsetek. Jednoznaczna treść tej regulacji wskazuje, że nie ma żadnej możliwości uniknięcia tego obciążenia. Konstrukcja przepisu opiera się na automatycznym nastąpieniu skutku przy zaistnieniu określonego zdarzenia. Skutku tego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych - czy to obiektywnych (np. przy faktycznym uiszczeniu należnego podatku VAT), czy też subiektywnych (np. niezawinionego zaniechania złożenia w organie celnym dokumentów, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy, bądź naruszenia terminu czterech miesięcy przewidzianego w tym przepisie). Podsumowując stwierdzić należy, że skoro skarżąca powzięła zamiar korzystania z instytucji uproszczonego rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu, tym samym zobowiązała się do wypełniania określonych obowiązków z tym związanych. Spółka miała więc także świadomość zarówno konsekwencji, jakie mogą powstać w przypadku naruszenia tych powinności, jak i braku możliwości uniknięcia przewidzianych prawnie sankcji. Nie mogła więc przynieść zamierzonego skutku argumentacja strony, że naruszenie opisanego obowiązku powstało z winy nieumyślnej. Spółka nie zaprzeczyła, że nie przedstawiła organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w materialnoprawnym terminie czterech miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Przyczyny zaistnienia tego stanu nie mają z punktu widzenia przepisu znaczenia, a konsekwencją przekroczenia terminu 4- miesięcznego, który uznać należy za termin prawa materialnego, jest utrata prawa do rozliczenia podatku w procedurze uproszczonej. W procedurze uproszczonej podatnik może rozliczyć należny podatek VAT z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera. Jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien spełnić wszystkie warunki przewidziane w art. 33a ust. 1-6 u.p.t.u. W przeciwnym razie naraża się na skutek przewidziany w art. 33a ust. 7 tej ustawy (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 marca 2016 r. sygn. III SA/Lu 855/15). Wydana przez organ decyzja dotyczy w istocie danych zamieszczonych w zgłoszeniu celnym - metody płatności podatku od towarów i usług wskazanego przez skarżącego. Przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1228) obowiązującą od 20 sierpnia 2016 r. kwestia ta była unormowana w art. 23 ust. 5. Przepis ten przewidywał, że po zwolnieniu towaru organ celny może, z urzędu lub na wniosek, wydać postanowienie w sprawie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym, innych niż określone w ust. 3. Wobec uchylenia art. 23 ust. 5 Prawa celnego, weryfikacja prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów jest możliwa poprzez wydanie decyzji na podstawie art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, zgodnie z którym do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym. W rozpoznawanej sprawie organ celny prawidłowo ustalił, że skarżąca nie dopełniła warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 u.p.t.u., gdyż w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawiła dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej. W wydanej decyzji organ celny uznał podatek za należny. Skarżąca wobec braku możliwości zastosowania procedury uproszczonej winna bowiem uregulować należność, zgodnie z zasadami ogólnie obowiązującymi, organowi celnemu, a nie podatkowemu, wraz z odsetkami (art. 33a ust. 7 u.p.t.u.). Skarżąca w związku z koniecznością uiszczenia należności z tytułu wydanej decyzji, w miesiącu dokonania wpłaty, będzie mogła dokonać korekty deklaracji podatku VAT o kwotę zapłaconą urzędowi celno-skarbowemu. Zgodnie z art. 33a ust. 9 u.p.t.u. w przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku została pobrana. Na mocy tej regulacji podatnik będzie miał możliwość uniknięcia dwukrotnej zapłaty należnego podatku. Cytowany przepis stanowi w sposób wyraźny, że fakt zapłaty podatku urzędowi skarbowemu, nie wyłącza obowiązku jego zapłaty urzędowi celnemu w razie braku podstaw do zastosowania procedury uproszczonej, a zapłata podatku urzędowi celno–skarbowemu, skutkuje prawem korekty deklaracji VAT po dacie dokonania tej wpłaty. Skutki te były skarżącej znane w dacie wyboru procedury uproszczonej. Odrębną kwestią jest problem do kiedy winny być liczone odsetki od niezapłaconej należności, czy do dnia zapłaty należności urzędowi celno-skarbowemu, czy też do 25 października 2015 r., kiedy należność ta wpłynęła na rachunek urzędu skarbowego. Decyzja organu II instancji nie zawiera rozważań w tym zakresie, także sentencja decyzji organu I instancji nie rozstrzyga tej kwestii, a organ ten przedstawił swoje stanowisko w tym zakresie jedynie przy wskazaniu w uzasadnieniu decyzji daty płatności należności wynikającej z wydanej decyzji. Wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie kwestia ta nie była przedmiotem oceny Sądu w wydanym wyroku. Organy przy wydaniu decyzji nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procesowego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę jako niezasadną. Orzeczenie sądu administracyjnego powołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.