I SA/Gd 665/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 14 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 30 czerwca 2025 r. nr SKO.410.56.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. M.M. oraz G.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej: "SKO w Słupsku, "organ odwoławczy") z dnia 30 czerwca 2025 r. – kolejno o numerach: SKO.420.55.2025 oraz SKO.420.56.2025 – oba o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia 7 kwietnia 2025 r. informującego o odmowie przyznania dofinansowania do kosztów uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2025 r. rozdzielono skargę Stron na dwie sprawy. Sprawa skargi M.M. na postanowienie organu odwoławczego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr SKO.420.56.2025 została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 665/25. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2025 r. Skarżąca pismem z dnia 4 września 2025 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL - jako strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja została doręczona Skarżącej w dniu 5 września 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia nie wpłynęła żadna korespondencja od Strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, Strona we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze, przy wymienieniu swojego imienia, nazwiska i adresu nie podała numeru PESEL. Celem usunięcia braku formalnego skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 1 września 2025 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 4 września 2025 r. do podania numeru PESEL, jako strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego została skutecznie doręczona 5 września 2025 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Zakreślony siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia upływał zatem z dniem 12 września 2025 r. (w dzień powszedni). Wezwanie o wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, brak wskazania numeru PESEL strony skarżącej stanowi brak formalny skargi wniesionego środka zaskarżania, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II GZ 234/24, z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt I OZ 234/24, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej "CBOSA"). W kwestii z kolei skutków niepodania przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL – będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej została również podjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwała z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, w której jednoznacznie wskazano, iż niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze (będącej pierwszym pismem w sprawie), numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych, bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi). Ustawodawca nie przewidział również żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym, jeżeli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących. Skoro zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania przez Stronę własnego numeru PESEL upłynął bezskutecznie i do dnia wydania niniejszego postanowienia do sprawy nie wpłynęła korespondencja od Skarżącej, to tym samym należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.