I SA/Gd 671/12

Dnia 25 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. w przedmiocie odmowy zastosowania kar porządkowych wobec pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 18 maja 2012 r. A.B. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ukaranie w trybie administracyjnym wymienionych w piśmie pracowników organu, w związku z ich nieprawidłowym postępowaniem w toku prowadzonej egzekucji. W odpowiedzi Dyrektor ZUS wskazał, że nie widzi podstaw do zastosowania kar administracyjnych. W dniu 19 czerwca 2012 r. A.B. złożył do tutejszego sądu pismo wskazując na uchybienia, jakich w jego ocenie dopuścili się pracownicy ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe normy wskazują na to, że sądy administracyjne powołane są do kontroli legalności działań organów administracji publicznej, określając przy tym przedmiotowy zakres spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Podkreślenia wymaga przy tym, że określenie tego, które z rozstrzygnięć organów administracyjnych podlegają kontroli sądu ma charakter zamknięty. Oznacza to, że nie wszystkie z nich mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd, celem zbadania ich zgodności z prawem. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było niewłaściwe zdaniem skarżącego postępowanie pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które powinno prowadzić do zastosowania sankcji administracyjnych wobec tych osób. W ocenie Sądu przedmiot skargi wniesionej przez A.B. nie mieści się w katalogu spraw, które podlegają kognicji sądu administracyjnego. Kwestia odpowiedzialności dyscyplinarnej pracowników organu jest aktem o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej pracownika. Sądy administracyjne nie są natomiast właściwe do rozpoznawania skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, LEX nr 557044). Kontroli sądu administracyjnego nie podlega również ewentualna odmowa organu o zastosowaniu wobec pracowników środków dyscyplinujących. Mając powyższe na względzie, Sąd uznając sprawę za nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.