I SA/Gd 68/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2016-12-05
Skład orzekający: Małgorzata Gorzeń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba pełnomocnika strony, potwierdzona zaświadczeniem lekarskim, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli nie wykazano, że rodzaj choroby uniemożliwił dokonanie czynności lub zlecenie jej innej osobie?Ratio decidendi
Choroba pełnomocnika, nawet potwierdzona zaświadczeniem lekarskim, nie jest automatycznie wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, jeśli strona nie wykaże, że rodzaj choroby uniemożliwił jej dokonanie czynności procesowej osobiście lub przez inną osobę. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek dołożenia szczególnej staranności w organizacji pracy kancelarii, aby zabezpieczyć interesy mocodawcy, również w przypadku nieprzewidzianych zdarzeń.Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, powołując się na swoją chorobę w okresie od 9 do 16 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. Pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w dniu 17 listopada 2016 r., dołączając zaświadczenie lekarskie. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1. Odmówiono stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. 2. Odmówiono stronie skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 68/16.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy postanawia: 1. odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku; 2. odmówić stronie skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 68/16.
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. wydanym w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez G.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 listopada 2015 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy.
Pismem z dnia 17 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej adwokat J.B., wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, dokonując jednocześnie tej czynności procesowej. We wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że okresie od 9 listopada do 16 listopada 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z chorobą i nie mógł dokonać czynności, do których został zobowiązany. Do wniosku załączono kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 listopada 2016 r. o zwolnieniu z pracy za okres od 9 do 16 listopada r. z powodu choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej zwanej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2012, s. 270).
Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11.3.2009 r., I OZ 198/09). Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Tym samym pełnomocnik czy to działając samodzielnie, czy to posługując się osobami trzecimi winien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy. Pełnomocnik winien tak zorganizować pracę kancelarii, by zabezpieczyć interesy mandanta, także na wypadek jakiś nadzwyczajnych wydarzeń, czy to za pośrednictwem pracowników, czy pełnomocników substytucyjnych. Z ugruntowanego już stanowiska orzecznictwa wynika, że sama choroba nawet poświadczona zaświadczeniem lekarskim nie jest wystarczającą przyczyną dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu. W przypadku choroby odpowiednim zaświadczeniem lekarskim wykazać trzeba, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności, a także zlecenia jej innej osobie. Przedłożona kopia zaświadczenia lekarskiego potwierdza wprawdzie, że pełnomocnik skarżącej był niezdolny do pracy w okresie od dnia 9 do 16 listopada 2016 r., nie wynika z niej jednak, czy choroba była na tyle poważna, że wyłączyła pełnomocnika z jakiejkolwiek aktywności i uniemożliwiła mu złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku czy to osobiście, czy też dzięki posłużeniu się pomocy innych osób. Powtórzyć należy, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania czynności procesowych, w tym zwłaszcza tak niewymagających wysiłku i znajomości prawa, jak sporządzenie i nadanie na poczcie wniosku o uzasadnienie wyroku. W niniejszej sprawie pełnomocnik nie wykazał, że jego choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła mu na osobiste działanie, a tym bardziej na wyręczenie się inną osobą.
W świetle powyższego uznać należy, że niedochowanie przez pełnomocnika terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie było następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Wobec odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, należało również odmówić stronie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 3 p.p.s.a.).
Skoro w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oddalający skargę ogłoszony został w dniu 3 listopada 2016 r., termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem upływał z dniem 10 listopada 2016 r.
Uwzględniając fakt odmówienia skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, uznać należało wniosek z dnia 17 listopada 2016 r. za złożony po upływie ustawowego terminu i w związku z tym bezskuteczny.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło