I SA/Gd 70/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r. oraz orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2009 r. nr [...]. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 listopada 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r. oraz orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2009 r., podnosząc, że jej wykonanie może narazić skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o jej wstrzymanie nie zawiera w istocie żadnego uzasadnienia. Również przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Jednakże – jak podkreśla się w orzecznictwie – sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała dosyć wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (kwota ciążącej na skarżącej zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r. wynosi 12.864 zł, natomiast odsetki za zwłokę od tej zaległości wynoszą 4.995 zł) oraz trudna sytuacja materialna A. P., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 8 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 70/11 o przyznaniu skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.