I SA/Gd 701/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Joanna Mierzejewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. oddala skargę. I SA/Gd 701/10 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z 20 października 2009r. w sprawie I SA/Gd 410/09 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 stycznia 2009r. W uzasadnieniu wskazano na następujący stan sprawy - decyzją z 19 stycznia 2009 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z 25 listopada 2008 r. Decyzją z dnia 25 listopada 2008 r. Wójt Gminy, działając m. in. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako K.p.a.): 1. uchylił w całości swoją decyzję z 6 listopada 2006 r. ustalającą skarżącej A, spółce z o.o. zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, 2. nakazał skarżącej spółce zwrot kwoty nienależnie uzyskanego zwrotu podatku akcyzowego w uzyskanej kwocie wraz z odsetkami. W uzasadnieniu ww. decyzji SKO podkreśliło, że decyzją z 25 listopada 2008 r. Wójt Gminy - w wyniku wznowionego postępowania - uchylił swoją decyzję z listopada 2006 r., ustalającą zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego i nakazał zwrot wypłaconej spółce kwoty podatku. Z uzasadnienia decyzji wynika, że skarżąca A, spółka z o.o. nie spełniła warunków do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego, bowiem olej nie był wykorzystywany do produkcji rolnej. Pismem z 15 grudnia 2008 r. skarżąca wniosła odwołanie podkreślając, że nie można zaakceptować twierdzenia Wójta, że paliwo nie zostało wykorzystane do produkcji rolniczej. Zdaniem strony wystarczające byłyby oględziny nieruchomości rolnej i przesłuchanie w charakterze świadków sąsiadów i operatorów maszyn rolniczych, którzy wykonywali prace rolne na gruntach będących przedmiotem decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołało ustawę z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 52, poz. 379; dalej jako u.z.p.a.) określa zasady oraz tryb zwrotu tego podatku. Zasady zawarte w ustawie określają także konsekwencje dla producenta rolnego wynikające z poboru przez niego nienależnie lub w nadmiernej wysokości zwrotu podatku. W art. 9 u.z.p.a. zawarto zapis, iż producent rolny, który pobrał nienależnie lub w nadmiernej wysokości zwrot podatku, jest obowiązany do jego zwrotu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych; uprawnienia jako organu pierwszej instancji przysługują wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta); za niezasadny należy uznać zarzut strony, iż brak jest podstawy prawnej do punktu 2 sentencji decyzji. Nie można także przyjąć, zdaniem SKO, wniosku skarżącej spółki w kwestii powołania w sprawie świadków na okoliczność wykorzystywania do produkcji rolnej wynikającego z przedłożonych faktur oleju napędowego w ilości 5.947,50 l. W sprawie fakt niewykorzystania w/w ilości oleju napędowego do produkcji rolnej, co wiąże się z nienależnie pobranym zwrotem podatku przez skarżącą, wynika z ustaleń Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie dokonanych w trakcie postępowania kontrolnego w skarżącej spółce. Urząd Kontroli Skarbowej ustalił, że A, spółka z o.o. złożyła w dniu 25 września 2006 r. do Urzędu Gminy wniosek o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystanego do produkcji rolnej za rok 2006 wraz z czterema załącznikami - fakturami zakupu 1.347,50 litrów oleju. Ponadto spółka złożyła do Urzędu jeszcze jedną - piątą fakturę nr 4/06/P z dnia 31 sierpnia 2006 r. wystawioną przez B S.A. na dostawę 4.600 litrów oleju. Z tych dokumentów wynika, że skarżąca spółka zakupiła 5.947,50 litrów oleju do wykorzystania w produkcji rolnej i taka ilość została przyjęta do ustalenia przez Wójta Gminy decyzją z dnia 6 listopada 2006 r. - kwoty zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 2.676,38 zł. Z dalszych ustaleń kontroli wynika, że w dniu 29 września 2006 r. A zwróciła B S.A. 4.600 litrów oleju napędowego a w dniu 14 października 2006 r. fakturą Nr 1/10/06 sprzedała w/w spółce 1.347,50 litrów oleju napędowego. Zatem A przedstawiła do rozliczenia zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego faktury zakupu oleju, który nie został wykorzystany do produkcji rolnej przez skarżącą, bowiem część oleju została zwrócona a część sprzedana (4.600,00 + 1.347,50 = 5.947,50 litrów). Ustalenia te stanowiły podstawę do wszczęcia przez organ podatkowy postępowania nadzwyczajnego na podstawie art. 145 K.p.a., w wyniku którego uchylono decyzję Wójta Gminy z 6 listopada 2006 r. i orzeczono zwrot dokonanego na rzecz Spółki zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium wniosła skarżąca zarzucając jej obrazę: 1. art. 3, art. 5 ust. 2 i art. 9 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. Nr 52, poz. 379), 2. zasady działania organów administracyjnych na podstawie i w ramach prawa poprzez ewidentne, błędne i arbitralne stosowanie oraz interpretację prawa, 3. zasady z art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 K.p.a., skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organy obydwu instancji nie zauważyły, iż instytucja zwrotu podatku akcyzowego bazuje na półrocznym okresie rozliczeniowym, okresy rozliczeniowe są dwa w każdym roku, choć nie odpowiadają półrocznym kalendarzowym. Ustawodawca wybrał je bowiem w taki sposób aby odpowiadały specyfice produkcji rolnej. Jeśli zatem w kolejnym okresie rozliczeniowym następują operacje gospodarcze z dostawcami paliwa (zakupy, sprzedaże i ich korekty) to mogą one mieć wpływ jedynie na bilans będący podstawą uprawnienie do zwrotu w następnym okresie rozliczeniowym. Zasada ta umknęła organom obydwu instancji. Faktura i faktura korygujące wymienione w skarżonych decyzjach dotyczą zdarzeń, które nastąpiły w kolejnym okresie rozliczeniowym. Podkreślono również, że poprzez odrzucenie wniosków dowodowych składanych przez stronę naruszono zasady z art.7 K.p.a. oraz art. 75 § 1 i 77 § 1 K.p.a.; nie zbadano okoliczności faktycznego wykorzystania oleju napędowego do produkcji rolnej (obydwu okresach rozliczeniowych) co najlepiej przedstawili by operatorzy maszyn bezpośrednio wykonujących prace rolnicze (dokonujących fizycznego zużycia oleju napędowego) według umowy na usługi rolnicze. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. WSA w uzasadnieniu ww. wyroku w sprawie I SA/Gd 410/09 wskazał, że istotą wznowionego postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Nową decyzję, rozstrzygającą zatem o istocie sprawy, wydaje się, jak gdyby sprawa nie była w danej instancji rozstrzygana. W tej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo w postanowieniu z dnia 4 września 2008 r. o wznowieniu postępowania podał jako podstawę prawną wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., albowiem przekazane organowi, przez Urząd Kontroli Skarbowej materiały wskazujące, że skarżąca spółka sprzedała lub zwróciła paliwo w ilościach wskazanych we wniosku o zwrot podatku akcyzowego z 25 września 2006 r., w dniach 29 września 2006 r. i 14 października 2006 r., niewątpliwie stanowiły nową okoliczność istniejącą w dniu wydania decyzji tj. 6 listopada 2006 r. a nie znaną organowi. WSA podkreślił jednak, że samo prawidłowo wydane postanowienie o wznowieniu postępowania i uchylenie decyzji i jej wyeliminowania nie oznacza jeszcze załatwienia sprawy - zgodnie z art. 145 i nast. K.p.a. Istotą rozważanego postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest bowiem powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego, zatem należy wydać nową decyzję - rozstrzygającą o istocie sprawy - jak gdyby sprawa nie była w danej instancji rozstrzygana. WSA wskazał, że w decyzji Wójta Gminy z dnia 25 listopada 2008 r. brak jest rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, którą stanowi żądanie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego zawarte we wniosku z dnia 25 września 2006 r. Nie stanowi tego rozstrzygnięcia, zawarte w pkt 2 decyzji, nakazanie zwrotu nienależnie pobranego zwrotu podatku, która to instytucja została uregulowana w przepisie art. 9 u.z.p.a. Mając zatem na uwadze, że decyzja wydana w oparciu o art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. nie może ograniczać się do uchylenia dotychczasowej decyzji, to podjęcie takiej decyzji bez orzeczenia co do istoty sprawy stanowi rażące naruszenie tego przepisu i skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji w oparciu o treść przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi WSA w Gdańsku w ww. sprawie I SA/Gd 410/09 stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie, przywołując art. 6 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, który w ust. 3 i 4 stanowi, że do wniosku o zwrot podatku dołącza się faktury stanowiące dowód zakupu oleju - zbycie oleju nabytego na podstawie tych faktur czyni wniosek nieuprawnionym. Ustawa ta i wynikająca z niej możliwość odzyskania podatku akcyzowego dotyczy bowiem tylko paliwa nabytego legalnie - udokumentowanego zgodnie z ust. 3 pkt 1 u.p.z.a. i faktycznie wykorzystanego do produkcji rolnej, co czyni bezzasadnym zarzuty skarżącej spółki. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 15 marca 2010r. w sprawie [...], w wykonaniu zaleceń WSA w Gdańsku w sprawie I SA/Gd 410/09, rozpatrując odwołanie od decyzji Wójta Gminy z 25 listopada 2008r. uchylającej decyzję z 6 listopada 2006r. ustalającej zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w kwocie 2.676,38 zł i nakazującej zwrot tej kwoty jako uzyskanej nienależnie w ten sposób, że SKO w skarżonej w tej sprawie decyzji uchyliło decyzję organu podatkowego w części dotyczącej punktu drugiego orzekając, że zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego spółce nie przysługuje, natomiast w pozostałej części dotyczącej pkt 1 decyzję utrzymuje w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 3, art. 5 ust. 2 i art. 9 u.z.p.a. oraz naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 104 K.p.a. wnosząc o uchylenie decyzji SKO z 15 marca 2010r. W uzasadnieniu strona skarżąca podkreśliła wadliwość uzasadnienia ww. decyzji, bowiem nie odniesiono się w niej do stanu faktycznego sprawy, a ponadto rozstrzygnięcie: (...) zwrot podatku... spółce nie przysługuje (...) nie jest znane przepisom szczególnym. Do skargi dołączono kopię wyroku WSA w Szczecinie z 26 listopada 2009r. w sprawie I SA/Sz 692/09. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; wykładnia tego przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że została ona wydana bez naruszenia prawa. II. WSA w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z 20 października 2009r. w sprawie I SA/Gd 410/09 wskazał, że w decyzji Wójta Gminy z dnia 25 listopada 2008 r. brak jest rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, którą w rozpoznawanej sprawie stanowi żądanie strony w zakresie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego zawarte we wniosku z 25 września 2006 r. Zdaniem WSA, nie stanowi tego rozstrzygnięcia, zawarte w pkt 2 ww. decyzji organu pierwszej instancji, nakazanie zwrotu nienależnie pobranego zwrotu podatku akcyzowego. WSA stwierdził, że decyzja wydana w oparciu o art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. nie może ograniczać się do uchylenia dotychczasowej decyzji, a podjęcie takiej decyzji bez orzeczenia co do istoty sprawy stanowi rażące naruszenie tego przepisu i skutkowało uchyleniem decyzji organu odwoławczego akceptującego taki stan rzeczy, w oparciu o dyspozycję art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że WSA w Gdańsku w uzasadnieniu do ww. wyroku w sprawie I SA/Gd 410/09, odnosząc się do zarzutów skarżącej spółki w zakresie merytorycznym stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. WSA w Gdańsku powołując się na treść przepisu art. 6 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, który stanowi, że do wniosku o zwrot podatku dołącza się faktury stanowiące dowód zakupu oleju - zbycie oleju nabytego na podstawie tych faktur czyni wniosek nieuprawnionym. Ustawa ta i wynikająca z niej możliwość odzyskania podatku akcyzowego dotyczy bowiem tylko paliwa nabytego legalnie - udokumentowanego zgodnie z ust. 3 pkt 1 u.p.z.a. i faktycznie wykorzystanego do produkcji rolnej, co czyni bezzasadnym zarzuty skarżącej spółki. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 15 marca 2010r. w sprawie [...], w wykonaniu zaleceń WSA w Gdańsku w ww. sprawie I SA/Gd 410/09, rozpatrując ponownie odwołanie od decyzji Wójta Gminy z 25 listopada 2008r. uchylającej swą decyzję z 6 listopada 2006r. ustalającej zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w kwocie 2.676,38 zł i nakazującej zwrot tej kwoty jako uzyskanej nienależnie, orzekł w skarżonej w tej sprawie decyzji o uchyleniu decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w pkt. II i orzekając, że zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego spółce nie przysługuje, natomiast w pozostałej części dotyczącej pkt I decyzję tę SKO utrzymało w mocy. Mając na uwadze zakres zaleceń zawartych w wyroku WSA w Gdańsku zawartych w sprawie I SA/Gd 410/09, stwierdzić należy, że zostały one wykonane przez organ odwoławczy. Uchylając bowiem punkt pierwszy decyzji Wójta Gminy i orzekając, że skarżącemu nie przysługuje zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, rozpoznał żądanie A, spółka z o.o. zawarte we wniosku jaki spółka ta złożyła w dniu 25 września 2006 r. do Urzędu Gminy o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystanego do produkcji rolnej za rok 2006. Z mocy art. 9 ust. 1 i 2 u.p.z.a., producent rolny, który pobrał nienależnie lub w nadmiernej wysokości zwrot podatku, jest obowiązany do jego zwrotu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Do należności wraz z odsetkami od zaległości z tytułu pobrania nienależnie lub w nadmiernej wysokości zwrotu podatku stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). Uprawnienia organu podatkowego jako organu pierwszej instancji, określone w ustawie, o której mowa w ust. 2 art. 9 u.p.z.a., przysługują wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta). Treść tego przepisu wskazuje, iż nałożenie na producenta rolnego obowiązku zwrotu pobranego nienależnie lub w nadmiernej wysokości podatku musi poprzedzać uchylenie, zmianę lub stwierdzenie nieważności decyzji przyznającej zwrot danego podatku, nie może bowiem w obrocie prawnym pozostawać decyzja w dalszym ciągu faktycznie dająca legalną podstawę do zwrotu podatku akcyzowego. Jak już wskazano to właśnie uchybienie legło u podstaw wydanego wyroku w sprawie I SA/Gd 410/09. Do spraw nieuregulowanych w ustawie, związanych z rozliczeniem środków na zwrot podatku, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.), dotyczące dotacji celowych. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z dnia 23 sierpnia 2006 r. określił zasady przekazywania gminom dotacji celowej na postępowanie w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej i jego wypłatę (Dz. U. Nr 160, poz. 1132). Reasumując: Sąd nie podziela żadnego z zarzutów strony w zakresie naruszenia prawa procesowego, w tym w zakresie art. 107 K.p.a. Zgodnie bowiem art. 107 § 1 K.p.a., decyzja zawierać wszelkie niezbędne elementy takie jak oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, jak również prawidłowe rozstrzygnięcie, właściwe i czytelne uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, okoliczności i dowody, na których się oparł; uzasadnienie prawne zawiera prawidłowe wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Nie naruszono również w sprawie dyspozycji art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a. Zresztą zarzuty te nie zostały w treści lakonicznej skargi uzasadnione. III. Natomiast zarzuty skarżącej spółki w zakresie naruszenia prawa materialnego zostały przesądzone w ww. prawomocnym wyroku WSA w Gdańsku w sprawie I SA/Gd 410/09. Przy czym wskazać należy, że celem ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, obowiązującej od 1 kwietnia 2006 r., jest wprowadzenie pomocy finansowej dla producentów rolnych, co uzasadnia się potrzebą zwiększenia konkurencyjności polskich gospodarstw rolnych na rynku unijnym; pomoc dla rolników w tej oraz podobnej formie funkcjonuje w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej, co wpływa na rozwój rolnictwa tych krajów. W art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 52, poz. 379; dalej jako u.z.p.a.) ustawodawca postanowił, że zwrot podatku przysługuje producentowi rolnemu, za którego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą w posiadaniu gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym (art. 3 ust. 2 u.p.z.a.). Dla wszczęcia postępowania konieczny jest wniosek producenta rolnego, który powinien zawierać elementy określone w art. 6 ust. 2 i 3 u.p.z.a., w szczególności oświadczenie o powierzchni użytków rolnych posiadanych przez producenta rolnego na terenie gminy (art. 6 ust. 2 pkt 4 u.p.z.a.). Co istotne - oświadczenie powinno zawierać wskazanie powierzchni użytków rolnych, będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego, określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 kwietnia danego roku. W uzasadnieniu wyroku w sprawie I SA/Gd 410/09, WSA w Gdańsku stwierdził, że zarzuty w zakresie naruszenia prawa materialnego nie zasługują na uwzględnienie. Przywołano dyspozycję art. 6 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 u.z.p.a. Zgodnie z tymi przepisami wniosek o zwrot podatku winien zawierać imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta rolnego; numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta rolnego, jeżeli został nadany; numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) albo numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość producenta rolnego oraz nazwę organu, który wydał dokument, w przypadku gdy producent rolny jest osobą fizyczną; oświadczenie o powierzchni użytków rolnych, o których mowa w art. 4 ust. 2 u.p.z.a., położonych na obszarze gminy, do której wójta, burmistrza (prezydenta miasta) jest składany wniosek o zwrot podatku; pisemną zgodę pozostałych współposiadaczy, o której mowa w art. 3 ust. 4 u.z.p.a., jeżeli producent rolny jest współposiadaczem gruntów gospodarstwa rolnego; numer rachunku bankowego, w przypadku gdy zwrot podatku nastąpi w formie przelewu. Do wniosku o zwrot podatku należy dołączyć faktury VAT albo potwierdzone przez upoważnionego przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) pracownika urzędu gminy lub miasta za zgodność z oryginałem ich kopie, stanowiące dowód zakupu oleju napędowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, w przypadku gdy producent rolny podlega wpisowi do tego rejestru. Na ww. fakturach VAT upoważniony przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) pracownik urzędu gminy lub miasta umieszcza adnotację o treści "przyjęto w dniu ... do zwrotu części podatku akcyzowego". Jak wskazał WSA w Gdańsku w uzasadnieniu wyroku I SA/Gd 410/09, skoro z z mocy ww. przepisów do wniosku o zwrot podatku dołączono faktury stanowiące dowód zakupu oleju, to zbycie oleju nabytego na podstawie tych faktur czyni wniosek o zwrot podatku akcyzowego nieuprawnionym. Ustawa z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej i wynikająca z niej możliwość odzyskania podatku akcyzowego dotyczy bowiem tylko paliwa nabytego legalnie i udokumentowanego zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 1 u.p.z.a. i faktycznie wykorzystanego do produkcji rolnej. W sprawie zaś ustalono (kontrola UKS), że A, spółka z o.o., składając w dniu 25 września 2006 r. do Urzędu Gminy wniosek o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystanego do produkcji rolnej za rok 2006, dołączyła cztery faktury zakupu 1.347,50 litrów oleju, a następnie piątą fakturę nr 4/06/P z dnia 31 sierpnia 2006 r. wystawioną przez B S.A. na dostawę 4.600 litrów oleju; z dokumentów tych wynikać miało, że skarżąca spółka zakupiła 5.947,50 litrów oleju do wykorzystania w produkcji rolnej i taka ilość została przyjęta do ustalenia, przez Wójta Gminy decyzją z dnia 6 listopada 2006 r., kwoty zwrotu podatku akcyzowego. Następnie, jak wskazują ustalenia kontroli, w dniu 29 września 2006 r. A, spółka z o.o. zwróciła B S.A. 4.600 litrów oleju napędowego a w dniu 14 października 2006 r. fakturą Nr 1/10/06 sprzedała B S.A. 1.347,50 litrów oleju napędowego, co czyni bezzasadnym zarzuty skarżącej spółki. Stanowiska tego nie zmienia przywołany przez skarżącego w skardze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 26 listopada 2009r. w sprawie I SA/Sz 692/09 ze skargi R. M. (żony prezesa A, spółka z o.o. – P. M.) na decyzję SKO z 8 lipca 2009r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju opałowego wykorzystanego do produkcji rolnej, w którym to wyroku uchylono zaskarżoną decyzję i zasądzono koszty postępowania. Stan faktyczny tej sprawy był odmienny, a dotyczył, jak wskazał WSA w Szczecinie, braku podstawy do kwestionowania faktu, że skarżąca zakupiła od swego męża P. M., prowadzącego działalność gospodarczą C, olej napędowy wykorzystując go do produkcji rolnej. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestią sporną posiadanie przez stronę skarżącą statusu producenta rolnego w rozumieniu ustawy z 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. EK