I SA/Gd 71/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 listopada 2024 r. nr 2201-IEW.4123.41.2024/UP, 2201-IEW.4121.19.2024/UP, 2201-IEW.4120.15.2024/UP w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. K. K. (dalej "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 listopada 2024 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2025 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa procesowego z dnia 25 marca 2024 r. lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do pełnomocnika Skarżącego, została odebrana w dniu 3 lutego 2025 r. Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącego przedłożył kserokopię pełnomocnictwa wraz z naniesioną klauzulą "Potwierdzam za zgodność z oryginałem. Kraków, 10.02.2025r". Odpis pozbawiony jest podpisu pełnomocnika Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przedłożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie ww. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie. Wskazania wymaga w pierwszej kolejności, że O ile w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braku formalnego, polegającego na nieprzedłożeniu pełnomocnictwa wraz z pierwszym pismem w sprawie, pełnomocnik będący adwokatem przedkłada wierzytelny odpis pełnomocnictwa, badanie wymogów formalnych obejmuje także spełnianie przez ten dokument wymogów wynikających z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2020 r. poz. 1651 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu. Przepis art. 4 ust. 1b cyt. ustawy nie stanowi samoistnej podstawy uwierzytelniania dokumentów przez adwokatów, ponieważ uprawnienie to uzależnione jest od przepisów regulujących określone postępowanie a więc cywilne, administracyjne, sądowoadministracyjne (por. post. Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt VII AGo 40/18). Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a. adwokat może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących jego umocowanie. Co do zasady samo uwierzytelnianie przy poświadczaniu pełnomocnictwa nie ma na celu "zrównanie dokumentu pełnomocnictwa z dokumentem urzędowym", lecz jedynie wykazanie istnienia umocowania do działania. W świetle cyt. powyżej przepisu ustawy - Prawo o adwokaturze, prawidłowe uwierzytelnienie przez adwokata dokumentu wymaga jego podpisu (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2022 r. sygn. akt II OSK 2401/21, LEX nr 3352997). Sąd administracyjny jest uprawniony do kontroli wykonania przez skarżącego (jego pełnomocnika) wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w pełnym zakresie, a więc także w odniesieniu do uzupełnienia braku polegającego na przedłożeniu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego lub jego wierzytelnego odpisu, które to dokumenty są wymagane w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, a także pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, została doręczona w dniu 3 lutego 2025 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 10 lutego 2025 r. W tak określonym terminie przedłożono kserokopię pełnomocnictwa wraz z naniesioną klauzulą "Potwierdzam za zgodność z oryginałem. Kraków, 10.02.2025r". Jednakże – wbrew treści pisma z dnia 10 lutego 2025 r. – przedłożony dokument nie może zostać uznany za prawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, bowiem pozbawiony jest podpisu pełnomocnika Skarżącego. Tym samym uznać należało, że pełnomocnik Skarżącego nie wypełnił prawidłowo wezwania, albowiem przedłożona kserokopia pełnomocnictwa nie została uwierzytelniona w sposób zgodny z przywołanymi powyżej przepisami prawa. Skoro zaś nie wszystkie braki formalne skargi zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, to ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.