I SA/Gd 731/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz adwokata K.S. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierającą należny podatek od towarów i usług - tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. J.G. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt I SO/Gd 9/12, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. W piśmie procesowym z dnia 10 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Również sam skarżący w piśmie z dnia 28 września 2012 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., umorzył postępowanie. W punkcie drugim orzeczenia Sąd przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz adwokata K.S. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wnioskiem z dnia 10 października 2012 r. adwokat zwróciła się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego podając, że nie zostały one w żadnej części opłacone. Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) adwokatowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie przysługuje stawka minimalna w wysokości 240 zł. Z uwagi na treść § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) do wynagrodzenia należnego adwokatowi należało doliczyć 23% stawki podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.