I SA/Gd 735/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 października 2015 r. sprawy ze skargi ,,A" S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. We wniosku do Ministra Finansów przez "A" S.A. o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wskazał, że planuje emisję nowych akcji ("Emisja Akcji") w celu podwyższenia kapitału zakładowego wnioskodawcy; środki pieniężne z Emisji Akcji zostaną przeznaczone m.in. na wsparcie realizacji strategii, polegającej na przeprowadzeniu dalszych inwestycji służących zwiększeniu kompleksowości "B" w G. W związku z Emisją Akcji, wnioskodawca ponosi szereg wydatków ("Wydatki"), tj.: 1) koszty wynagrodzenia za usługi doradztwa w zakresie [...] oraz public relations, 2) koszty usług doradztwa finansowego oraz prawnego w związku z Emisją Akcji oraz ofertą publiczną objęcia akcji wnioskodawcy na skutek Emisji Akcji ("Oferta"), 3) zwrot kosztów poniesionych przez doradców (np. koszty przelotów, noclegów, przejazdów), 4) koszty wynagrodzenia za usługi biegłego rewidenta, m.in. w zakresie badania sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, które stanowi załącznik do prospektu emisyjnego oraz koszty druku i tłumaczenia sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, 5) koszty przygotowania międzynarodowego memorandum ofertowego - czyli informacji na temat celów, ryzyka i warunków inwestycji prowadzonej w ramach emisji niepublicznej (oferty prywatnej), 6) koszty reklamy/marketingu Oferty oraz druku i dystrybucji materiałów prasowych, 7) działania public relations, koszty organizacji konferencji prasowych, 8) koszty wynagrodzenia oraz składek ZUS pracowników wnioskodawcy, w tym koszty wypłaty wynagrodzenia za nadgodziny pracowników wnioskodawcy związane z przygotowaniem danych do prospektu emisyjnego oraz sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, 9) koszty usługi [...] - [...] - usługi polegającej na bezpiecznym przechowywaniu i kontrolowanej dystrybucji dokumentów w Internecie, w ramach której gromadzone i udostępniane są dane związane z prospektem emisyjnym, 10) koszty wynagrodzenia za pozyskanie finansowania, 11) koszty delegacji pracowników oraz członków zarządu wnioskodawcy, 12) koszty tłumaczeń dokumentów wnioskodawcy oraz koszty tłumaczeń raportów ekspertów, 13) koszty związane ze zwołaniem Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy wnioskodawcy, 14) koszty usług doradztwa polegających na sporządzeniu biznesplanu (który jest wymagany przez Ministra Skarbu Państwa w celu pozytywnego zaopiniowania uczestnictwa w transakcji podwyższenia kapitału zakładowego wnioskodawcy, będącego załącznikiem do prospektu emisyjnego) oraz sporządzenia wniosku do Ministra Skarbu Państwa w celu uzyskania tej opinii, 15) koszty wynagrodzenia za usługi bankowe, polegające na: i) koordynowaniu Oferty, ii) oferowaniu i współprowadzeniu księgi popytu oraz iii) gwarantowaniu Oferty, 16) koszty wynagrodzenia za sporządzenie dwóch raportów złożowych ekspertów mineralnych (sporządzenie tych raportów jest wymagane rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382) oraz międzynarodowym katalogiem wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ESMA - celem uzupełnienia informacji w prospekcie emisyjnym na temat prowadzonej przez wnioskodawcę działalności wydobywczej), 17) koszty związane ze zmianą umowy spółki wnioskodawcy, tj.: i) koszty notarialne, ii) podatek od czynności cywilnoprawnych, iii) opłaty sądowe (np. opłaty za wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym), iv) opłaty skarbowe (m.in. od pełnomocnictw udzielonych przez wnioskodawcę), 18) koszty opłat na rzecz Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A., tj.: opłata jednorazowa z tytułu: i) kolejnego wprowadzenia do obrotu danego emitenta, ii) wprowadzenia do obrotu prawa do akcji, iii) wprowadzenia do obrotu prawa poboru, 19) koszty opłat na rzecz Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A., tj.: opłata z tytułu: i) zarejestrowania na kontach pomocniczych jednostkowych praw poboru, ii) pozostałych czynności wykonywanych w ramach obsługi realizacji prawa poboru, iii) obsługi przydziału akcji nowej emisji na podstawie zapisów dodatkowych, iv) rejestracji praw do akcji, (v) rejestracji akcji, koszty wydruku, tłumaczenia i dystrybucji prospektu emisyjnego, 21) koszty usług gastronomicznych świadczonych na rzecz wnioskodawcy, koszty uroczystych spotkań organizowanych na koszt wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano pytanie: - Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przedstawionym we wniosku, wydatki związane z Emisją Akcji, wskazane w stanie faktycznym wniosku w pkt 1-16, podlegają zaliczeniu przez wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych ? Zdaniem wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż w zdarzeniu przedstawionym we wniosku, wydatki związane z Emisją Akcji, wskazane w stanie faktycznym w pkt 1-16, podlegają zaliczeniu przez wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Art. 16 ust. 1 ww. ustawy zawiera katalog wydatków, które nie są uważane za koszty uzyskania przychodów. Aby więc konkretne wydatki mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać spełnione kumulatywnie dwa warunki, tj. koszty te: - muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz - nie mogą być wskazane w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. W ocenie wnioskodawcy, koszty stanowiące wydatki, wskazane w stanie faktycznym wniosku w pkt 1-16, mają ułatwić skuteczne przeprowadzenie Emisji Akcji. Celem samej Emisji Akcji jest m.in. pozyskanie środków mających następnie służyć prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej (tj. wsparciu realizacji strategii, polegającej na przeprowadzaniu dalszych inwestycji służących zwiększeniu kompleksowości "B" w G). Prowadzenie działalności gospodarczej Wnioskodawcy przekłada się na uzyskiwanie przez wnioskodawcę przychodów w rozumieniu ww. ustawy. Finalnym celem i efektem poniesienia wskazanych wydatków przez Wnioskodawcę jest więc pozyskanie środków pieniężnych, które będą mogły zostać wykorzystane do uzyskiwania przychodów (oraz zachowania ich źródła) w rozumieniu ustawy o CIT. Spełniony jest więc pierwszy z warunków zaliczenia wydatków w ciężar kosztów podatkowych. Wskazane koszty Emisji Akcji pozostają bowiem w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami i służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródeł przychodu Jednocześnie nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. W dniu 26 stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną, w której stanowisko Spółki uznał za: - prawidłowe w zakresie wydatków wskazanych w stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego w punktach 1, 2, 3, 5, 6, 7, 10, 11, 12, 13, - nieprawidłowe w zakresie wydatków wskazanych w stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego w punktach 4, 8, 9, 14, 15, 16. Organ w interpretacji tej stwierdził, że kwestię kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów normują przepisy art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z przychodami w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu. Natomiast zgodnie z art. 12 ust.4 pkt 4 ww. ustawy do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela, co oznacza że wartość wkładów zarówno pieniężnych jak i niepieniężnych wnoszona na pokrycie kapitału zakładowego w związku z utworzeniem spółki, jak również z podwyższeniem tego kapitału nie jest zaliczana do przychodów podatkowych spółki. W związku z powyższy organ uznał, że wydatki poniesione na podwyższenie kapitału zakładowego i emisję akcji w zakresie wydatków wskazanych w stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego w punktach 4, 8, 9, 14, 15, 16 nie stanowią kosztu uzyskania przychodów wnioskodawcy, zaś do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć koszty związane z tzw. ogólnym funkcjonowaniem podmiotu, wskazane w stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego w punktach 1, 2, 3, 5, 6, 7, 10, 11, 12, 13, jako związane w sposób pośredni z przychodami Spółki (dotyczące jej ogólnego funkcjonowania). Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów, w odpowiedzi na to wezwanie, stwierdził brak podstaw do zmiany pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wydaną interpretację indywidualną, w której wniesiono o jej uchylenie. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 zdanie pierwsze i § 2 oraz art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 zdanie drugie Ordynacji podatkowej w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 4, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. Nr z 2014 r., poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach na podstawie art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 14b § 2 i 3 Ordynacji podatkowej wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (§ 3). Stosownie do art. 14c Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (§ 1). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2). Trzeci element interpretacji, to pouczenie o prawie wniesienia skargi (§ 3). Rozpoznając skargę na interpretację prawa podatkowego, sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną dokonanej interpretacji oraz prawidłowość prowadzonego w tej sprawie postępowania interpretacyjnego. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadzała się do odmiennej oceny kwalifikacji zakwestionowanych przez organ wydatków skarżącej, które w jej ocenie stanowiły koszty ogólne funkcjonowania spółki kapitałowej. Zdaniem Sądu kluczowy dla rozstrzygnięcia sprawy jest art. 15 ust. 1 zd. 1 u.p.d.o.p., zgodnie z którym - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek oceniony z tego punktu widzenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 490/09). Każdy wydatek wykraczający poza katalog zawarty w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., oceniany przez pryzmat art. 15 tej ustawy może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, o ile podatnik wykaże jego związek z przychodem. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. do przychodów nie zalicza się: przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela. Natomiast art. 7 ust. 2 wymienionej ustawy stanowi, że dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. W ocenie Sądu niniejszej sprawy nie można rozpatrywać w oderwaniu od treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn. II FPS 6/10 wydanej w składzie siedmiu sędziów, zgodnie z którą "tylko wydatki związane z emisją nowych akcji, bez których nie jest możliwe podwyższenie przez spółkę akcyjną kapitału zakładowego, nie są kosztami uzyskania przychodów, stosownie do reguł wyrażonych w treści art. 12 ust. 4 pkt 4 i art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (...) w zw. z art. 15 ust. 1 tej ustawy". Uchwała ta z mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. wiąże pośrednio wszystkie składy sądów administracyjnych, to jest: stanowisko zajęte w tej uchwale muszą uwzględnić przy orzekaniu wszystkie składy sądów administracyjnych, aż do momentu zmiany wykładni określonego przepisu przez inną uchwałę (tak w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 lutego 2008 r., I OSK 254/07, Lex nr 453451, z 31 maja 2005 r., FSK 2283/04, Lex nr 154590). Każdy ze składów orzekających w innej sprawie, jeżeli nie zgadza się ze stanowiskiem zawartym w uchwale, może wszcząć przewidzianą w art. 269 § 1 p.p.s.a. procedurę, zmierzającą do zmiany tego stanowiska, przedstawiając zagadnienie prawne. Również i w tym przypadku zagadnienie to musi jednak pozostawać w bezpośrednim związku z realiami rozpoznawanej sprawy, a jego rozstrzygnięcie musi być niezbędne dla jej załatwienia. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że związek między wydatkami a przychodem, powstałym w wyniku podwyższenia kapitału, musi być jednoznaczny i bezpośredni. Tylko koszty charakteryzujące się tą cechą nie będą poniesione w celu uzyskania przychodu i nie będą w związku z tym stanowić kosztów, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Wykładni tej Minister Finansów nie podważa. Uważa on, że koszty związane bezpośrednio z podwyższeniem kapitału zakładowego nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Spór dotyczy tylko tego, czy kosztami takimi są koszty przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji a zakwestionowane przez organ. Przypomnieć należy, że Minister Finansów odnosząc wymienione uwarunkowania prawne do przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdził, że nie wszystkie wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego można traktować jako koszty uzyskania przychodów, bowiem część z nich odnosi się do przychodu niestanowiącego przychodu podatkowego zgodnie z cytowanym uprzednio art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy. Oznacza to, że wydatki w sposób wyraźny i bezpośredni związane z przychodem otrzymanym na podwyższenie kapitału zakładowego spółki nie spełniają zasadniczego warunku uznania ich za koszty uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1, tj. poniesienia w celu osiągnięcia przychodu podatkowego. Stanowi to element przesądzający o ich kwalifikacji prawnej. Tym samym wskazane, w sposób ogólny, przez spółkę w punktach 4, 8, 9, 14, 15, 16 wydatki, tj.: 4) koszty wynagrodzenia za usługi biegłego rewidenta, m.in. w zakresie badania sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, które stanowi załącznik do prospektu emisyjnego oraz koszty druku i tłumaczenia sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, 8) koszty wynagrodzenia oraz składek ZUS pracowników wnioskodawcy, w tym koszty wypłaty wynagrodzenia za nadgodziny pracowników wnioskodawcy związane z przygotowaniem danych do prospektu emisyjnego oraz sprawozdania finansowego wnioskodawcy za lata 2011-2014, 9) koszty usługi [...] - [...] - usługi polegającej na bezpiecznym przechowywaniu i kontrolowanej dystrybucji dokumentów w Internecie, w ramach której gromadzone i udostępniane są dane związane z prospektem emisyjnym, 14) koszty usług doradztwa polegających na sporządzaniu biznesplanu, który jest wymagany przez Ministra Skarbu Państwa w celu pozytywnego zaopiniowania uczestnictwa w transakcji podwyższenia kapitału zakładowego wnioskodawcy, będącego załącznikiem do prospektu emisyjnego oraz sporządzenia wniosku do Ministra Skarbu Państwa w celu uzyskania tej opinii, 15) koszty wynagrodzenia za usługi bankowe, polegające na: i) koordynowaniu Oferty, oferowaniu i współprowadzeniu księgi popytu oraz gwarantowaniu Oferty. ( 16) koszty wynagrodzenia za sporządzenie dwóch raportów złożowych ekspertów mineralnych (sporządzenie tych raportów jest wymagane rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382) oraz międzynarodowym katalogiem wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ESMA - celem uzupełnienia informacji w prospekcie emisyjnym na temat prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności wydobywczej), - jako związane z podwyższeniem kapitału zakładowego nie stanowią w ocenie organu dla spółki kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 7 ust. 1 i2w związku z art. 15 ust. 1 ustawy. Sąd podzielił ten pogląd, albowiem za przesądzający taką ocenę uznany został sposób opisu i uzasadnienia kosztów poddanych weryfikacji przez stronę - krótki i syntetyczny. W ocenie Sądu skoro we wniosku o interpretację opisano i uzasadniono wskazane koszty w sposób wskazujący na ich bezpośredni związek z podwyższeniem kapitału przez emisję akcji a uczyniła to spółka o ogólnopolskim zasięgu korzystająca z doświadczonej obsługi prawnej, sytuacja taka uprawniała Ministra Finansów do oceny tychże kosztów w takiej postaci, jak to przedstawił organowi pytający podmiot. Powyższe w ocenie Sądu pozwala ocenić wypowiedź Ministra Finansów jako prawidłową, nie naruszającą prawa, mieszczącą się w granicach wskazanych w interpretowanych przepisach i zgodną z treścią uchwały NSA II FPS 6/10. Oczywistym jest, że postępowanie interpretacyjne nie zamyka drogi stronie skarżącej do wykazywania we właściwym postępowaniu w sprawie dotyczącej wymiaru podatku, za pomocą stosownych dowodów, że koszty, o których mowa w niniejszej sprawie są tymi, które pozwalają je uwzględnić w rozliczeniu podatku dochodowego za konkretny rok. Na tym bowiem polega różnica między postępowaniem interpretacyjnym a postępowaniem wymiarowym, bo tylko w tym ostatnim organ jest zobowiązany prowadzić postępowanie dowodowe i wysłuchać wynikających z tego postępowania argumentów podatnika. Powyższe oznacza, że kontrolowany obecnie, zaskarżony do Sądu akt nie został wydany z naruszeniem prawa, bowiem Minister Finansów, na podstawie tegoż prawa odniósł się do stanu faktycznego przedstawionego mu przez stronę w sposób uprawniony. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. DSz