I SA/Gd 736/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2008 r. postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 28 listopada 2012 r. skarżący M.L. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie. Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższą przesyłkę doręczono wnioskodawcy w dniu 27 grudnia 2012 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k.194). Wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 3 stycznia 2013 r. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013 r., doręczonym stronie w dniu 28 lutego 2013 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 6 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył sprzeciw od wydanego zarządzenia, wskutek czego utraciło ono moc. W złożonym sprzeciwie skarżący podniósł, że organ podatkowy nie dąży do zawarcia ugody. Wskazał też, że przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata wyrówna szanse pomiędzy skarżącym a organem administracji publicznej, który korzysta z profesjonalnej pomocy i obsługi prawnej. Dodatkowo podniósł, że z uwagi na chorobę swej partnerki nie jest w stanie zajmować się swoją sprawą. Analizując ponownie złożony wniosek stwierdzić należy, że zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z przepisu tego wynika, że warunkiem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przez Sąd jest złożenie go na urzędowym formularzu. W dniu 27 grudnia 2012 r. doręczono skarżącemu formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i przesłania go do Sądu w terminie 7 dni z pouczeniem, iż niewykonanie powyższego zarządzenia skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 p.p.s.a. Zauważyć też należy, że jest to kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. tutejszy Sąd poprzedni wniosek także pozostawił bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II FZ 838/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.