I SA/Gd 741/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2017 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 705 925 zł z odsetkami od dnia 18 maja 2016 r. do dnia zapłaty, liczonymi jak dla zaległości podatkowych, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że nie posiada środków na zapłatę wynikającej z decyzji kwoty, przy czym jednorazowa jej zapłata stanowiłaby nadmierne obciążenie finansowe. Strona zwróciła uwagę, że działalność oświatowa ma charakter niegospodarczy, a przekazane jej środki mogą zostać wykorzystane jedynie w celu dofinansowania zadań z zakresu kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Ponadto skarżąca wskazała, że wyegzekwowanie wynikającej z decyzji kwoty zagraża dalszemu funkcjonowaniu prowadzonej przez nią szkoły, bowiem łączna kwota zwrotu dotacji orzeczona przez organ w sprawach zakończonych decyzjami sygn. akt [...], [...] i [...] wynosi 1 380 558 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/2004, wszystkie przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądów administracyjnych, domagając się wstrzymania wykonania decyzji skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie wskazanego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (por. por. postanowienia NSA z 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14, z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 28 listopada 2012 r. I FSK 1263/12). Jeżeli zatem strona twierdzi, że wykonanie decyzji, polegającej, tak jak w rozpoznawanej sprawie, na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej, skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą strony jest wykazanie, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają jej możliwości płatnicze. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd powinien mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą. Zdaniem Sądu, skarżąca spółka nie wykazała, że w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie przytoczyła okoliczności pozwalających ocenić, czy wstrzymanie wykonania wskazanego aktu jest zasadne. W uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku strona skarżąca podniosła wprawdzie, że posiadane bieżące środki nie wystarczą na zwrot dotacji, twierdzenia te nie zostały jednak poparte stosowną argumentacją, wyliczeniami, czy dowodami księgowymi. Analizując wniosek Sąd nie był w stanie ocenić sytuacji majątkowej strony. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi w tej kwestii. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, jak już była o tym mowa, musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, tj. wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatkach, posiadanych oszczędnościach, wartości posiadanych nieruchomości bądź wartościowych ruchomości. Niewykazanie przez stronę skarżącą tych okoliczności nie pozwala na dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w aktach sprawy brak jest danych wskazujących na pełną i aktualną sytuację majątkową strony, co uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu. Sąd nie jest zatem w stanie ocenić, czy zapłata wynikającej z zaskarżonej decyzji kwoty spowoduje wskazywane przez skarżąca skutki. Nawet znaczna wysokość podlegającej zwrotowi dotacji, która w rozpoznawaj sprawie wynosi 705.925 zł, wobec nie wyjaśnienia wysokości posiadanych aktywów i pozostałych obciążających majątek spółki pasywów, nie może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W sprawie nie zostało wykazane, że zwrot przez spółkę dotacji w wysokości 705.925 zł bądź 1 380 558 zł, wiązać się będzie z wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać także należy, że każda decyzja administracyjna nakładająca na jej adresata obowiązek o charakterze pieniężnym pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. II GSK 1562/11). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.