I SA/Gd 776/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji B. B. w postępowaniu ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, że jej głównym źródłem utrzymania są dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez jej męża J. B., które podlegają wspólnemu opodatkowaniu na mocy art. 6 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dalej w uzasadnieniu wniosku podatniczka przedstawiła trudną sytuację finansową męża, który prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu sprzętu dla usług budowlanych i transportowych (koparki, samochody ciężarowe) oraz żwirownię. W ostatnim okresie zyski z tej działalności są niskie, a bieżące koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa znaczne. Wnioskodawczyni podkreśliła, że mąż opłaca raty leasingowe w wysokości około 440.000 złotych rocznie za 4 samochody ciężarowe, dwie koparki, przesiewacz oraz samochód osobowy – BMW. Wnioskodawczyni wskazała na wysokie koszty, które jej mąż ponosi w związku z prowadzoną działalnością: olej napędowy – około 5.000 złotych dziennie, części zamienne – ok. 10.000 złotych miesięcznie, koszty związane z eksploatacją boxów oraz opłaty za media – ok. 3.000 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podkreśliła, że brak zapłaty ww. należności, w szczególności opłat leasingowych, spowoduje konieczność poniesienia dalszych kosztów w postaci kar umownych. Zaprzestanie zaś regulowania opłat związanych z bieżącą działalnością przedsiębiorstwa może prowadzić do jego upadłości. Dodatkowo obowiązek zapłaty podatku, w przekonaniu wnioskodawczyni, mógłby spowodować zagrożenie podstawowych warunków egzystencji podatniczki i jej rodziny. Skarżąca wyjaśniła, że wydatki na utrzymanie rodziny wynoszą ok. 4.000 złotych miesięcznie, czyli 48.000 złotych rocznie. Pozostałe wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego (gaz, energia, czynsz za mieszkania, rata kredytu hipotecznego) wynoszą około 3.600 złotych rocznie. Podsumowując wnioskodawczyni stwierdził, że roczne wydatki jej męża wyniosły około 1.500.000 złotych, a wszystkie zyski zostały reinwestowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącej, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że nie wskazała żadnych nowych informacji dotyczących jej źródeł dochodu oraz wysokości wydatków przez nią ponoszonych ograniczając się jedynie do przedstawienia sytuacji finansowej jej męża i prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, iż wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji złożone przez męża skarżącej – J. B. były już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 774/08 i I SA/Gd 775/08), który postanowieniami z dnia 8 grudnia 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Z uwagi na fakt, iż skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przytoczyła żadnych nowych okoliczności dotyczących jej sytuacji majątkowej, Sąd uznał że brak podstaw do oceny wpływu ubytku finansowego związanego z egzekucją na sytuację życiową wnioskodawczyni. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.