I SA/Gd 784/17

Dnia 11 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. H. D. D. i T. S. s.c., D. S. i T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lutego 2017 r. Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 roku oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę F. H. D. D. i T. S. s.c., D. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lutego 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 roku oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Zarządzeniami z dnia 24 sierpnia 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłki zawierające odpisy zarządzeń zostały przesłane na adresy skarżących. W dniu 30 sierpnia 2017 r. podjęto próbę doręczenia przesyłek, a wobec braku możliwości doręczenia, przesyłki pozostawiono w placówce pocztowej zawiadamiając o tym adresatów. Powtórne zawiadomienia o nadejściu przesyłek umieszczono w skrzynce oddawczej adresatów w dniu 7 września 2017 r. Przesyłki zawierające zarządzenia zostały wydane w placówce pocztowej w dniu 14 września 2017 roku. Przesyłką poleconą, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 21 września 2017 r. skarżący złożyli wnioski o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak stanowi z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, przesyłki zawierające zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2017 r., wobec nieskutecznego doręczenia, złożono w dniu 30 sierpnia 2017 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienia o możliwości odbioru tych przesyłek pozostawiono w skrzynkach do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 7 września 2017 r. (vide pismo Poczty Polskiej – k. 41 w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 784/17, k. 39 w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 785/17, k. 38 w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 786/17). Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 13 września 2017 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłek w terminie późniejszym tj. w dniu 14 września 2017 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skarg był dzień 20 września 2017 r. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia takiego wniosku upływał w dniu 20 września 2017 r. Ponieważ przesyłka zawierająca wnioski o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 21 września 2017 r. (vide koperta k. 34 i wydruk z sytemu śledzenia przesyłki – k. 35), należało uznać, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu. Tym samym nie można uznać, że strony dochowały terminu do uczynienia zadość wezwaniom wskazanym w zarządzeniach wzywających do uiszczenia wpisów. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.