I SA/Gd 791/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 14 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania oraz zabezpieczenia wykonania zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 14 czerwca 2018 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania oraz zabezpieczenia wykonania zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług "A" Spółka z o.o. z siedzibą w G., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony. Uzasadnienie skargi zawiera jedynie argumentację na poparcie zarzutów co do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja wydana w przedmiocie dokonania zabezpieczenia na podstawie art. 33 § 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) jest rozstrzygnięciem godzącym w uprawnienia podatnika, dokonanie zabezpieczenia na majątku poprzez zajęcie ruchomości lub nieruchomości może bowiem ograniczać jego prawa. Dlatego też możliwość wstrzymania takiego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny, a tym samym badania wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest co do zasady wykluczona (por. postanowienia NSA z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt I FZ 432/10, LEX nr 740872, z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FZ 62/14, LEX nr 1449734, z dnia 3 listopada 2014 r. sygn. akt I FSK 1719/14, LEX nr 1532852). Niemniej jednak zauważyć należy, że skutki zaskarżonej decyzji wiążą się z zabezpieczeniem należności podatkowej na majątku Skarżącej, a nie jego egzekucją, wykonanie decyzji nie powoduje konsekwencji w postaci pozbawienia Skarżącej majątku, a jedynie ogranicza jej prawa właścicielskie w stosunku do składników tego majątku. Z unormowania art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez zainteresowanego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego zwykle wiąże się z dolegliwością dla jego adresata, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania jego wykonania. Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 2165/13, LEX nr 1451966). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 163/04 (LEX nr 1405432) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Odnosząc zaprezentowane uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Strona skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o jej wstrzymanie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Do wniosku nie załączono również żadnych dokumentów, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji mogłoby się wiązać ze stratami dla Strony. Nieznana jest wysokość aktualnie uzyskiwanych przez Spółkę obrotów czy ponoszonych przez nią kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tymczasem, do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie bieżącymi i pełnymi danymi o sytuacji majątkowej Strony. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego stanie majątkowym, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych zasobach pieniężnych, obciążeniach, czy ponoszonych wydatkach. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04 (LEX nr 799460), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko Strony skarżącej, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. Skoro wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynikają okoliczności wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.