I SA/Gd 804/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi L.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi L.K. (dalej zwana skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, w związku z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem doręczone skarżącej w dniu 25 marca 2021 r. Natomiast skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 28 kwietnia 2021 r. Pismem z dnia 21 czerwca 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 26 kwietnia 2021 r. i do tego dnia skarżąca zamierzała nadać skargę. W tym czasie, z powodu astmy, nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia skarżącej. Objawy wskazywały zarażenie COVID- 19. Ze względu na stan zdrowia strona ograniczyła kontakty do minimum, przez co nikt nie mógł jej pomóc. Skarżąca podniosła także, że ze względu na pandemię dostęp do lekarzy pierwszego kontaktu i specjalistów oraz leczenie osób cierpiących na choroby przewlekłe został ograniczony. Skarżąca nie może zostać również zaszczepiona. Po ustaniu nasilonych objawów strona natychmiast nadała skargę na poczcie. Nie mogła tego uczyć wcześniej, gdyż nie miała możliwości poinformować swoich najbliższych o stanie zdrowia. Do wniosku skarżąca załączyła kserokopię legitymacji osoby niepełnosprawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym art. 87 § 1 i § 2 oraz § 4 p.p.s.a., stwierdza, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe pod następującymi warunkami: 1) nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonała jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) w wyniku uchybienia terminu powstały dla strony ujemne skutki procesowe. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności sprawdza, czy spełnia on wymogi formalne, tj., czy został złożony w siedmiodniowym terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu wniosek z dnia 21 czerwca 2021 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej otrzymała w dniu 25 marca 2021 r. Następnie napisała skargę i zamierzała ją nadać na poczcie do dnia 26 kwietnia 2021 r., kiedy upływał termin do jej wniesienia. W skutek nabytych schorzeń i objawów wskazujących na zarażenie wirusem SARS-CoV-2, nie była w stanie wysłać skargi w terminie. Nie mogła także liczyć na pomoc domowników ani osób trzecich. Po ustąpieniu nasilonych objawów skarżąca natychmiast nadała skargę w placówce pocztowej (tj. dwa dni po upływie terminu). Tym samym w ocenie Sądu przyjąć należy, że przeszkoda do wniesienia skargi ustała z dniem 28 kwietnia 2021 r., t.j. z dniem ustania objawów chorobowych i nadania przez stronę skargi na poczcie. W tych okolicznościach skarżąca powinna była – w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. - złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a zatem najpóźniej do 5 maja 2021 r. Wniosek natomiast został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 21 czerwca 2021 r. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że określony w powołanym wyżej przepisie siedmiodniowy termin do złożenia rozpoznawanego wniosku nie został przez stronę dochowany. Należy także podkreślić, że sąd administracyjny, odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia; ważne, by ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na 7 dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej wykonania (postanowienie NSA z 13.10.2010 r. I OZ 769/10, aprobowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 531, nb 8). Z treści wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby w okresie od dnia złożenia skargi 28 kwietnia 2021 r. do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem w dniu 21 czerwca 2021 r., sytuacja skarżącej była na tyle zróżnicowana, by można było przyjąć, że nie mogła wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustąpienia objawów choroby. W okolicznościach sprawy, skarżąca złożyła wniosek dopiero po doręczeniu jej odpisu odpowiedzi na skargę. W tym zakresie wymaga podkreślenia, że siedmiodniowy termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (a więc w przedmiotowej sprawie od dnia kiedy ustały objawy choroby skarżącej i nadania skargi na poczcie tj. 28 kwietnia 2021 r.) nie zaś od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi (B. Dauter, Komentarz do art. 88, teza 1, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WKP 2018, LEX online). Przy czym skarżąca wyraźnie wskazała, że napisała skargę i zamierzała ją nadać do dnia 26 kwietnia 2021 r. Była zatem świadoma złożenia skargi po upływie terminu. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjmowania innej daty dowiedzenia się o uchybieniu terminu do złożenia skargi. Sąd nie podważa faktu niepełnosprawności strony oraz przebytej choroby wywołanej zarażeniem COVID-19. Jednakże z oświadczenia strony wynika jednoznacznie, iż ustąpienie objawów choroby nastąpiło w dniu 28 kwietnia 2021 r. i skarżąca osobiście nadała skargę na poczcie. Z załączonej do wniosku legitymacji osoby niepełnosprawnej nie wynika orzeczony stopień niepełnosprawności, ani okoliczność czy strona wymaga pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Zatem nie jest możliwe stwierdzenie, czy strona wymagała konieczności korzystania z pomocy osób trzecich, i czy miało to wpływ na termin złożenia skargi. Końcowo należy wskazać, że skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu nie załączyła skargi. Sąd, działając na podstawie przywołanych powyżej przepisów art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.