I SA/Gd 826/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W.N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 826/22 w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 maja 2022 r., nr 2201-IEE.711.91.108.2022.WK w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Wyrokiem z dnia 10 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Gd 826/22), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.N. (dalej jako "Skarżący" lub "Strona"), na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 maja 2022 r., nr 2201-IEE.711.91.108.2022.WK w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddalił skargę. Doręczenie Stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 11 grudnia 2023 r. Zgodnie z postanowieniem starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 stycznia 2024 r. o stwierdzeniu prawomocności, powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 11 stycznia 2024 r. W dniu 12 stycznia 2026 r. Skarżący drogą elektroniczną (ePUAP) wniósł do tut. Sądu sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Gd 826/22) wraz z wnioskiem o jego uchylenie. Wskazał, iż w jego przekonaniu doszło do naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego, konstytucyjnych wolności, praw człowieka i obywatela, co wypełnia wskazane w art. 285a § 2 p.p.s.a przesłanki do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego orzeczenia. W dalszej treści skargi Skarżący przedstawił swoje zastrzeżenia co do podjętego rozstrzygnięcia. Dokument elektroniczny został podpisany przez Stronę elektronicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r. należało odrzucić. Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zgodnie z wymogiem art. 175 § 1 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, czyniącym skargę tę niedopuszczalną, uzasadniającym jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II ONP 3/12 oraz z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 776/13). Powyższe oznacza zatem, że jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., sąd odrzuca ją na posiedzeniu niejawnym, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Gd 826/22) została podpisana i wniesiona przez Skarżącego elektronicznie (ePUAP), a zatem bez dochowania opisanego wyżej warunku sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Strona nie wykazała też, że należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 – 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był, na podstawie art. 285f § 3 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.