I SA/Gd 832/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 16 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. D. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] 16 marca 2017 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w wysokości 144 781 zł, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wykonanie decyzji w znaczny sposób utrudni mu codzienną egzystencję oraz wiązać się będzie z znacznymi i nieodwracalnymi stratami finansowymi. Skarżący wskazał, że nie jest w stanie jednorazowo - bez znacznego uszczerbku dla siebie i rodziny - uiścić kwot wynikających z zaskarżonej decyzji. Skarżący ma 61 lat i ze względu na zły stan zdrowia przebywa na rencie, której średnia wysokość wynosi 2.472,17 zł. Ponadto skarżący jest czasowo niezdolny do pracy z uwagi na liczne zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, ma problemy z poruszaniem się, cierpi na zaburzenia układu krążenia i niedoczynności tarczycy. Ze względu na wiek oraz stan zdrowia skarżący nie posiada zdolności kredytowej i nie jest w stanie zgromadzić wymaganych środków. Wykonanie decyzji może zatem skutkować brakiem środków na zakup niezbędnych leków oraz konsultacji lekarskich. Wstrzymanie wykonania decyzji jest więc w ocenie skarżącego konieczne, w przeciwnym razie skarżącemu grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku W. D. załączył kopie m.in. decyzji o waloryzacji renty oraz orzeczenia lekarza orzecznika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/2004, wszystkie przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądów administracyjnych, domagając się wstrzymania wykonania decyzji skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie wskazanego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (por. por. postanowienia NSA z 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14, z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 28 listopada 2012 r. I FSK 1263/12). Jeżeli zatem strona twierdzi, że wykonanie decyzji, polegającej, tak jak w rozpoznawanej sprawie, na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej, skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą strony jest wykazanie, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają jej możliwości majątkowe. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd powinien mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniały omawiane okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku skarżący podniósł, że ze względu na swój wiek, kłopoty zdrowotne oraz wysokość bieżących przychodów nie jest w stanie bez uszczerbku dla siebie i rodziny doprowadzić do wykonania obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Przedstawiony przez skarżącego opis sytuacji życiowej jest jednak niepełny, albowiem odnosi się on tylko do bieżących możliwości zarobkowych skarżącego. Nie zawiera on natomiast informacji o stanie majątkowym skarżącego. Skarżący nie wyjaśnił czy posiada oszczędności, nieruchomości i wartościowe rzeczy ruchome. W tym stanie rzeczy, podniesione przez skarżącego okoliczności nie pozwalają na ocenę jego rzeczywistej kondycji finansowej. Analizując wniosek Sąd nie był więc w stanie ocenić sytuacji majątkowej strony, a zwłaszcza jej aktualnych możliwości płatniczych. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi w tej kwestii. Zweryfikowanie przez Sąd, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, jak już była o tym mowa, musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o całej sytuacji majątkowej strony i nie może ograniczać się wyłącznie do wysokości uzyskiwanych dochodów. Niewskazanie przez stronę tych okoliczności nie pozwala na dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w aktach sprawy brak jest danych wskazujących na pełną i aktualną sytuację majątkową strony, co uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu. Wskazać przy tym należy, że nawet znaczna wysokość przedmiotowego zobowiązania, wobec niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla oceny sytuacji majątkowej strony, nie może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd zauważył ponadto, że każda decyzja administracyjna nakładająca na jej adresata obowiązek o charakterze pieniężnym pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. II GSK 1562/11). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.