I SA/Gd 836/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" s.c. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić zażalenie z dnia 19 maja 2015 r. Postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 836/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie "A" s.c. w G. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 listopada 2014 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 października 2014 r., z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jego wniesienia. Strona skarżąca, kwestionując ww. postanowienie w dniu 3 kwietnia 2015 r. wniosła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. odrzucił zażalenie strony skarżącej, stwierdzając, że jego wniesienie nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu. Przesyłkę, zawierającą odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, wysłano za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez stronę skarżącą. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę listowną awizowano po raz pierwszy w dniu 24 kwietnia 2015 r. a następnie po raz drugi w dniu 4 maja 2015 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w obu przypadkach w skrzynce oddawczej adresata. Skutek doręczenia orzeczenia nastąpił w dniu 8 maja 2015 r. W dniu 12 maja 2015 r. przesyłka wydana została adresatowi. W dniu 19 maja 2015 r. (data prezentaty na zażaleniu) strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2015 r., domagając się jego uchylenia oraz wniesienia przez Sąd reklamacji wszystkich spornych przesyłek na podstawie art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Do zażalenia załączono kopię koperty i awiza, przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie z dnia 21 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu) strona skarżąca uzupełniła zażalenie o oświadczenie majątkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła zażalenie po upływie terminu do jego wniesienia. Podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi w sposób przewidziany w art. 65-72. W takiej sytuacji, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art.73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art.73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. W realiach niniejszej sprawy, jak wynika z adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłka, zawierająca zaskarżone postanowienie, z powodu nieobecności adresata została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 24 kwietnia 2015 r. i po raz drugi w dniu 4 maja 2015 r. Uwzględniając więc, zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uznać należy za dokonane w dniu 8 maja 2015 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie strona skarżąca odebrała powyższą przesyłkę w dniu 12 maja 2015 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu. Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 8 maja 2015 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 15 maja 2015 r. Tymczasem zażalenie wniesiono w dniu 19 maja 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Końcowo należy wskazać, że właściwym sposobem wyjaśnienia okoliczności doręczeń pism powinno być postępowanie reklamacyjne przeprowadzone w urzędzie pocztowym. Stosownie bowiem do treści art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529), w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej, gdy przesyłka zostanie doręczona adresatowi, prawo wniesienia reklamacji przysługuje adresatowi. Z powyższych względów zażalenie strony skarżącej jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.