I SA/Gd 841/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w G na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G z dnia 30 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2008 r. do października 2009 r. oddala skargę. Decyzją z dnia 31 grudnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2007 r. na kwotę [...] zł, pozbawiając Spółkę prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury wystawionej w dniu 5 kwietnia 2005 r. Po rozpatrzeniu wniesionego przez Spółkę odwołania, decyzją z dnia 7 czerwca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie organu I instancji. W związku z wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2007 r. w sposób odmienny od zadeklarowanego przez Spółkę, wszczęte zostało postępowanie podatkowe mające na celu rozliczenie podatku od towarów i usług za następne okresy rozliczeniowe od stycznia 2008 r. do października 2009 r. Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 28 lutego 2011 r., w której dokonano rozliczenia podatku VAT za poszczególne miesiące od stycznia 2008 r. do października 2009 r. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2011 r. W decyzji tej organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest konsekwencją decyzji jaka wydana została przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 31 grudnia 2010 r. W decyzji tej organ określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. nie zgadzając się ze sposobem rozliczenia podatku przez Spółkę, polegającym na przeniesieniu kwoty podatku w wysokości [...] zł na następny okres rozliczeniowy. Powyższe spowodowało, że w rozliczaniu podatku za miesiąc styczeń 2008 r. kwotę z przeniesienia z miesiąca grudnia 2007 r. była kwota [...] zł, a nie suma określona przez podatnika tj. [...] zł. Tożsama sytuacja miała miejsce w kolejnych okresach rozliczeniowych, aż do października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył również, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie analiza prawidłowości rozliczenia podatku za poszczególne miesiące od stycznia 2008 r. do października 2009 r., a nie ocena okoliczności stanu faktycznego mającego wpływ na rozliczenie podatku za miesiąc grudzień 2007 r. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że dokonane przez organ I instancji rozliczenie podatku jest prawidłowe. Od powyższego rozstrzygnięcia Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzuty naruszenia art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – dalej w skrócie zwana ustawą VAT oraz art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 188 Ordynacji podatkowej. W ocenie Spółki organy podatkowe bezpodstawnie stwierdziły, że w sprawie nie doszło do rzeczywistej sprzedaży towarów wyszczególnionych w fakturze z 5 kwietnia 2005 r. Ponadto zarzucone zostało, że organy podatkowe nie zebrały całości materiału dowodowego, w szczególności w zakresie ustalenia składników majątku będących przedmiotem sprzedaży. W szczególności Spółka zarzucała, że w sprawie nie zostały uwzględnione dokumenty w postaci wyceny nieruchomości, opinie w sprawie poniesionych nakładów czy pism z Urzędu Miejskiego w sprawie rozwiązania umowy najmu z "B". Spółka zwróciła także uwagę na to, że kwestionowanej faktury nie otrzymała niezwłocznie po jej wystawieniu tj. w kwietniu 2005 r. lecz faktura ta została przypadkowo odnaleziona dopiero w grudniu 2007 r. w związku z tym dopiero wówczas została ona uwzględniona w rozliczeniu podatku VAT. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. Spółka wskazała dodatkowo, że organy podatkowe nie podjęły próby ustalenia, kiedy Spółka otrzymała sporną fakturę i m.in. zaniechano przesłuchania księgowej. Ponadto wskazano, że faktura VAT została wprowadzona do deklaracji za miesiąc grudzień 2007 r. ponieważ dopiero wówczas został faktycznie ujawniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podatnika nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że rozstrzygnięcie jakie zapadło w rozpoznawanej sprawie jest konsekwencją ustaleń jakie zostały poczynione przez Dyrektora Izby Skarbowej w decyzji z dnia 7 czerwca 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 grudnia 2010 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku towarów i usług za grudzień 2007 r. na kwotę [...] zł. Sprawa ta była przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 840/11 oddalił skargę Spółki. Należy także podkreślić, że wszelkie podniesione przez Spółkę zarzuty odnoszą się w istocie do treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 czerwca 2011 r. Zważywszy, że legalność tego rozstrzygnięcia była badana przez Sąd w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 840/11, w niniejszym rozstrzygnięciu za zbędne należy uznać szczegółowe odnoszenie się do tych kwestii. Przypomnienia wymaga jedynie to, że Sąd uznał, iż zakwestionowana przez organy podatkowe faktura VAT nr [...] z dnia 5 kwietnia 2005 r. nie stanowiła podstawy do obniżenia należnego podatku VAT za miesiąc grudzień 2007 r. o wykazany w tej fakturze podatek naliczony. Mając powyższe na uwadze w niniejszym postępowaniu Sąd dokonał oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia jedynie z punktu widzenia prawidłowości rozliczenia przez organy podatkowe podatku od towarów i usług, za poszczególne okresy rozliczeniowe wskazane enumeratywnie w decyzji. Zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy VAT zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. Zobowiązanie podatkowe (zwrot różnicy podatku, zwrot podatku naliczonego) zadeklarowane przez podatnika jest co do zasady uznawane za odpowiadające stanowi faktycznemu. Powyższe nie wyklucza jednak możliwości określenia przez organ podatkowy kwoty zobowiązania podatkowego (zwrotu różnicy podatku, zwrotu podatku naliczonego) w innej wysokości niż zadeklarowana przez podatnika. Przywoływany przepis wyraża specyficzną dla VAT zasadę samoobliczenia podatku przez podatnika. Zasada ta jednak nie zamyka organowi podatkowemu drogi do weryfikacji deklarowanej wysokości zobowiązania podatkowego. W przypadku bowiem gdy w toku postępowania podatkowego ustalone zostanie, że zobowiązanie podatkowe zadeklarowano w niewłaściwej wysokości, wysokość tego zobowiązania w prawidłowej decyzji określa organ podatkowy w formie decyzji (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 września 2009 r., I SA/Po 406/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze to, że organy podatkowe zakwestionowały prawo podatnika do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy kwoty podatku wynikającej z deklaracji za grudzień 2007 r., należało dokonać ponownego rozliczenia tego podatku za poszczególne okresy rozliczeniowe następujące po tej dacie. W ocenie Sądu, dokonane przez organy podatkowe rozliczenie podatku VAT za poszczególne okresy rozliczeniowe szczegółowo wymienione w decyzji jest prawidłowe, nie zawiera błędów rachunkowych i nie uchybia zasadom rozliczania podatku wskazanym w art. 87 ust. 1 ustawy VAT. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)