I SA/Gd 845/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 stycznia 2025 r., nr 118/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 20 stycznia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. B. (dalej jako "Skarżąca") umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Decyzja została przesłana na adres pełnomocnika Strony. W związku z nieodebraniem przesyłki z placówki pocztowej, przesyłka zawierająca decyzję została uznana za doręczoną w dniu 7 lutego 2025 r. Na przedmiotową decyzję Strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę, składając ją w siedzibie organu w dniu 13 października 2025 r. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 17 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 845/25, odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 20 stycznia 2025 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek. Po rozpoznaniu zażalenia Strony na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 marca 2026 r. sygn. akt I GZ 83/26, zażalenie to oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Według art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że decyzją z 20 stycznia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Stronie umorzenia należności z tytułu składek. Decyzja została przesłana na adres pełnomocnika strony, a wobec jej nieodebrania została uznana za doręczoną w dniu 7 lutego 2025 r. Na przedmiotową decyzję Strona reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę, składając ją w siedzibie organu w dniu 13 października 2025 r., a więc z oczywistym uchybieniem 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez Skarżącą, czego wyrazem był złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 17 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W wyniku wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 marca 2026 r., sygn. akt I GZ 83/26, zażalenie to oddalił. Wobec tego postanowienie z 17 grudnia 2025 r. stało się prawomocne. Wobec powyższego wyjaśnić pozostaje, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu jest dla Sądu wiążące, a regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wystąpienia sytuacji wskazanej w hipotezie normy, tj. wniesienia skargi po upływie terminu, Sąd ma obowiązek skargę odrzucić (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, LEX/el.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., wobec prawomocnego rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, skargę jako wniesioną po upływie terminu należało odrzucić.