I SA/Gd 873/15

Dnia 23 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie z dnia 20 października 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia: odrzucić zażalenie. A Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 20 października 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowe zażalenie zostało podpisane przez pełnomocnika radcę prawnego G. F. Złożone do akt pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki przed sądami administracyjnymi, datowane na dzień 18 lutego 2015 roku, zostało podpisane przez Z. C. Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II FZ 68/16 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku celem usunięcia dostrzeżonych braków. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w sprawie zachodzi konieczność wyjaśnienia kwestii tego, czy podpisujący pełnomocnictwo Z. C. był uprawniony do umocowania radcy prawnego G. F. do sporządzenia zażalenia w imieniu Spółki. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2016 r., do pisma procesowego z dnia 12 kwietnia 2016 r. pełnomocnik załączył kserokopie dwóch pism datowanych na dzień 19 stycznia 2015 r. (k. 204-205), zawierających oświadczenie Z. C. o złożeniu rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki. W piśmie pełnomocnik m.in. wyjaśnił, że zgodnie z informacją zawartą w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 lipca 2015 r., z aktualnego odpisu KRS wynika, że z dniem 11 czerwca 2015 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy KRS sygn. akt [...] dla Skarżącej ustanowiono kuratora wyznaczonego do powołania zarządu Spółki. W związku z informacją wynikającą z wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r. o powołaniu zarządu jako organu uprawnionego do reprezentacji Skarżącej, w skład którego wchodzi W. O., pełniący funkcję prezesa zarządu Spółki, Sąd postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. podjął zawieszone postępowanie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2016 r. Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez podpisanie zażalenia przez osobę uprawnioną do jej reprezentacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 17 października 2016 r. (potwierdzenie odbioru - karta 250). W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia z dnia 5 listopada 2015 r. na postanowienie Sądu z dnia 20 października 2015 r. Natomiast w odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 26 października 2016 r. o wezwaniu pełnomocnika Skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej wraz z dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu Spółki i określającym sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia w postepowaniu sądowoadministracyjnym, pełnomocnik substytucyjny Skarżącej adwokat T. K. W. nadesłał pismo procesowe z dnia 14 listopada 2016 r. wraz z załącznikami w postaci kopii pism nadesłanych uprzednio do Sądu przy piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2016 r. w tym pełnomocnictwo z dnia 18 lutego 2015 r. udzielone radcy prawnemu G. F. do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi podpisane przez Z. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), strona postępowania sądowoadministracyjnego będąca osobą prawną dokonuje czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Strona może przy tym działać przed sądem przez ustanowionego pełnomocnika (art. 34 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku, gdy stroną postępowania jest spółka kapitałowa, występujący w jej imieniu pełnomocnik powinien jednocześnie udowodnić, że został prawidłowo umocowany do reprezentowania osoby prawnej, a więc, że dysponuje pełnomocnictwem podpisanym przez upoważnione do tego osoby, zgodnie z przyjętymi zasadami reprezentacji spółki. W praktyce wiąże się to najczęściej z obowiązkiem przedłożenia aktualnego bądź pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego uprawnienie osób udzielających pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki. W rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało podpisane przez pełnomocnika radcę prawnego G. F., a fakt umocowania pełnomocnik wykazywał treścią pełnomocnictwa z dnia 18 lutego 2015 r., podpisanego przez Z. C. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń, w szczególności mając na uwadze treść pism z dnia 19 stycznia 2015 r., rozważenia wymaga, czy pełnomocnik był należycie umocowany do wniesienia zażalenia. Czas trwania kadencji, sposób i okoliczności skutkujące ustaniem (wygaśnięciem) mandatu członka zarządu reguluje art. 202 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej w skrócie "k.s.h."). Zgodnie z § 4 tego artykułu wygaśnięcie mandatu następuje m.in. wskutek rezygnacji, a § 5 stanowi, że "do złożenia rezygnacji przez członka zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o wypowiedzeniu zlecenia przez przyjmującego zlecenie". Kodeks spółek handlowych odsyła więc do art. 746 § 2 i § 3 kodeksu cywilnego. Oznacza to, że członek zarządu spółki, jako przyjmujący zlecenie, może je w każdym czasie wypowiedzieć przez złożenie oświadczenia woli drugiej stronie. Oświadczenie takie jest złożone z chwilą, gdy doszło do drugiej strony w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią (art. 61 kodeksu cywilnego). Jeżeli umowa spółki inaczej nie stanowi, od tej chwili wywołuje ono natychmiastowe skutki prawne w postaci wygaśnięcia zlecenia, a zatem z chwilą dotarcia oświadczenia wygasa mandat członka zarządu składającego rezygnację. Rezygnacja jako jednostronna czynność prawna członka zarządu może nastąpić z dniem albo w terminie określonym w oświadczeniu o rezygnacji. Do jej skuteczności nie jest wymagane jej przyjęcie (zaakceptowanie) przez podmiot, któremu oświadczenie jest składane. Dla wystąpienia skutku w postaci wygaśnięcia mandatu do pełnienia funkcji członka zarządu nie jest także konieczne podejmowanie jakichkolwiek formalnych czynności np. w postaci dokonania wpisu w KRS. Z treści przywoływanych pism, sporządzonych przez Z. C. wynika, że w dniu 19 stycznia 2015 r. złożył on oświadczenie o rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu Spółki. Pismo zawierające oświadczenie o rezygnacji zostało opatrzone podpisem K. D., wspólnika Spółki, oraz słowem "Otrzymałem". Także pismo przewodnie zawierające oświadczenie Z. C. o zaprzestaniu z dniem 19 stycznia 2015 r. sprawowania funkcji Prezesa Zarządu, zostało podpisane przez K. D. Z powyższego wynika zdaniem Sądu, że oświadczenie o rezygnacji z pełnienia funkcji jednoosobowego członka zarządu Spółki dotarło do K. D. w dniu 19 stycznia 2015 r. Powyższy wniosek należy wiązać z niebudzącym wątpliwości oświadczeniem wspólnika Spółki potwierdzającym fakt otrzymania pisma o rezygnacji oraz złożeniem przez K. D. podpisu pod treścią pisma, w którym Z. C. wskazał, że z dniem dzisiejszym (co należy odczytywać jako z dniem sporządzenia pisma), zaprzestaje on sprawować funkcję Prezesa Spółki. Uznać należy, że złożenie stosownych podpisów przez K. D. oznaczało przyjęcie przez niego do wiadomości faktu, że Z. C. z dniem 19 stycznia 2015 r. przestał pełnić funkcję członka zarządu Spółki. Skoro oświadczenie o rezygnacji złożone przez członka zarządu jest skuteczne już z chwilą dotarcia oświadczania do adresata, to zważywszy na podpisy K. D. umieszczone pod treścią pism przyjąć należy, że Z. C. przestał pełnić funkcję członka zarządu Spółki już w dniu 19 stycznia 2015 r. Z. C., nie będąc już członkiem zarządu Spółki w dacie składania podpisu pod pełnomocnictwem, nie był umocowany do jej reprezentowania, a zatem nie mógł złożyć prawnie skutecznego oświadczenia umocowującego radcę prawnego G. F. do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym także do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 20 października 2015 r., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W kontekście powyższego bez znaczenia pozostaje treść oświadczenia złożonego przez Z. C. mającego wskazywać, że podpisał on pełnomocnictwo z dnia 18 lutego 2015 r. Mając bowiem na uwadze, że mandat do pełnienia funkcji członka zarządu wygasł z dniem złożenia przez Z. C. oświadczenia o rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu, podpis złożony pod pełnomocnictwem nie wywołał zamierzonego skutku prawnego w postaci umocowania pełnomocnika do reprezentowania Skarżącej. Ponadto należy wskazać, że postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy KRS sygn. akt [...] został ustanowiony kurator do powołania zarządu Spółki. Natomiast w piśmie z dnia 12 kwietnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, że zarząd Spółki nie został powołany. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zarówno w dacie udzielenia pełnomocnictwa, jak i wniesienia zażalenia Spółka nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentacji, a więc zachodził brak uniemożliwiający jej działanie. Na podstawie wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r. Sąd ustalił, że jako organ uprawniony do reprezentacji Skarżącej ustanowiony został zarząd, w skład którego wchodzi W. O., pełniący funkcję prezesa zarządu. W związku z powyższym, wobec powołania organu uprawnionego do reprezentacji Spółki, ustała przyczyna uniemożliwiająca wezwanie Skarżącej do usunięcia braku formalnego zażalenia, dlatego zarządzeniem z dnia 19 września 2016 r. Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez podpisanie zażalenia przez osobę uprawnioną do reprezentacji Skarżącej. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Zatem w przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 5 listopada 2015 r. poprzez podpisanie zażalenia przez osobę uprawnioną. Z akt sądowych sprawy wynika, że przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2016 r. o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 17 października 2016 r. na adres doręczeń wskazany w skardze. Zatem termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego zażalenia rozpoczął bieg w dniu 18 października 2016 r. i upłynął w dniu 24 października 2016 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 p.p.s.a. W zakreślonym terminie Skarżąca braku formalnego zażalenia nie uzupełniła. Zażalenie zatem nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.