I SA/Gd 873/25

Dnia 27 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 873/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 września 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.252.2025.DW w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 873/25 odmówił A. K. (dalej jako: "Strona", "Skarżąca") wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 września 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.252.2025.DW w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Pismem z dnia 9 lutego 2026 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 873/25 oddalił skargę Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 września 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.252.2025.DW w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Wyrok stał się prawomocny w dniu 18 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu (...). Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Jak stanowi natomiast art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie art. 195 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu tego Sądu z dnia 28 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 792/17. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że przepisy p.p.s.a. nie określają wprost ram czasowych, w których strona może złożyć skuteczny wniosek o wstrzymanie wykonania aktu i sąd może postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części. Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, czyli co do zasady do czasu wydania wyroku. Powyższy wniosek wynika z interpretacji art. 61 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Należy przy tym podkreślić, że wprawdzie art. 61 § 6 p.p.s.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie wprost, bowiem skargę strony oddalono, a orzeczenie nie jest prawomocne, ale należy mieć na względzie, że zasadniczo możliwość wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji ma do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W trakcie ewentualnego postępowania kasacyjnego strona może natomiast kierować wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w tym przedmiocie na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 powołanej ustawy (w sytuacji, gdy nie ma zastosowania art. 61 § 6 p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a.). Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wskutek uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę powoduje, że skarżącemu nie przysługuje już uprawnienie do ochrony tymczasowej. W rozpatrywanej sprawie wyrok oddalający skargę uprawomocnił się w dniu 18 kwietnia 2026 r. Sąd uznał, że w sytuacji, jaka zaistniała w przedmiotowej sprawie, bezprzedmiotowe stało się postępowanie wywołane zażaleniem Skarżącej na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Nawet w sytuacji uwzględnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny takiego zażalenia, sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ prawomocnie zakończyło się postępowanie sądowe oddalające skargę. W takiej sytuacji ochrona tymczasowa nie ma już zastosowania. W związku z powyższym bezprzedmiotowe stało się rozpatrywanie zażalenia Skarżącej na postanowienie w sprawie odmowy wstrzymania zaskarżonego postanowienia i postępowanie zażaleniowe należało umorzyć przed przekazaniem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 195 § 3 p.p.s.a. postanowił o umorzeniu postępowania zażaleniowego.