I SA/Gd 900/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi W. B. i A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. określa, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. PISMEM Z DNIA 3 SIERPNIA 2009 R. W. B. I A. B. ZŁOŻYLI WNIOSEK O UMORZENIE NA PODSTAWIE ART. 59 § 1 PKT 7 USTAWY Z DNIA 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (DZ. U. Z 2005 R. NR 229, POZ. 1954 ZE ZM.), DALEJ U.P.E.A., POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., W ZAKRESIE ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH W POSTACI ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ ZOBOWIĄZANYCH. ZOBOWIĄZANI ZŁOŻONY WNIOSEK UZASADNILI FAKTEM PRZEDAWNIENIA EGZEKWOWANEGO ZOBOWIĄZANIA. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2009 R., WYDANYM NA PODSTAWIE ART. 59 § 1 PKT 7 U.P.E.A., ODMÓWIŁ UMORZENIA PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, STWIERDZAJĄC, ŻE NIE DOSZŁO DO PRZEDAWNIENIA EGZEKWOWANEGO ZOBOWIĄZANIA, A ZATEM PROWADZONA EGZEKUCJA JEST DOPUSZCZALNA. W ZAŻALENIU WNIESIONYM NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE ZOBOWIĄZANI PONOWILI ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W ZŁOŻONYM WNIOSKU I WSKAZALI NA NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH INNYCH NIŻ EGZEKUCJA Z NIERUCHOMOŚCI ZE WZGLĘDU NA PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA Z KOŃCEM 2006 R. POWYŻSZE MIAŁO WYNIKAĆ Z FAKTU NIE DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANYM JESZCZE PRZED UPŁYWEM TERMINU PRZEDAWNIENIA ZAWIADOMIEŃ O ZASTOSOWANYCH ŚRODKACH EGZEKUCYJNYCH. RÓWNIEŻ WSZCZĘCIE WOBEC A. B. POSTĘPOWANIA KARNO SKARBOWEGO NIE SPOWODOWAŁO PRZERWANIA BIEGU TERMIN PRZEDAWNIENIA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO ROZPOZNANIU WNIESIONEGO ZAŻALENIA UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE W MYŚL ART. 138 § 2 K.P.A., MAJĄCEGO ZASTOSOWANIE W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU NA MOCY ART. 18 U.P.E.A., ORGAN ODWOŁAWCZY MOŻE UCHYLIĆ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W CAŁOŚCI I PRZEKAZAĆ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, W PRZYPADKU GDY ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W CAŁOŚCI LUB W ZNACZNEJ CZĘŚCI. PRZEKAZUJĄC NATOMIAST SPRAWĘ ORGAN TEN MOŻE WSKAZAĆ, JAKIE OKOLICZNOŚCI NALEŻY WZIĄĆ POD UWAGĘ PRZY PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY. DALEJ DYREKTOR IZBY WYWIÓDŁ, PRZYTACZAJĄC TREŚĆ ART. 59 § 1 I § 4 U.P.E.A., ŻE W PRZYPADKU, GDY ZACHODZI CHOĆBY JEDNA Z PRZESŁANEK WYMIENIONYCH WART. 59 § 1 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, ORGAN EGZEKUCYJNY JEST ZOBOWIĄZANY DO DOKONANIA UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. TYM SAMYM ORGAN EGZEKUCYJNY WYDAJE POSTANOWIENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 59 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI PO DOKŁADNYM ZBADANIU, CZY W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJĄ PRZESŁANKI UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. Z AKT PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY WYNIKA ZAŚ, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY ROZPATRUJĄC WNIOSEK O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO OGRANICZYŁ ZBADANIE SPRAWY DO PRZESŁANKI OKREŚLONEJ W ART. 59 § 1 PKT 7 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. PRZYJMUJE SIĘ, ŻE WNIOSEK ZOBOWIĄZANEGO STANOWI OŚWIADCZENIE WIEDZY DOTYCZĄCE ISTNIENIA PODSTAW DO UMORZENIA POSTĘPOWANIA. ORGAN EGZEKUCYJNY JEST NATOMIAST OBOWIĄZANY DO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO I WYDANIA POSTANOWIENIA BĄDŹ O UMORZENIU POSTĘPOWANIA BĄDŹ O ODMOWIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE OBOWIĄZKIEM NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO JAKO ORGANU EGZEKUCYJNEGO BYŁO W NINIEJSZEJ SPRAWIE ODNIEŚĆ SIĘ DO WSZYSTKICH PRZESŁANEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 59 § 1 U.P.E.A. ORGAN EGZEKUCYJNY, WYDAJĄC POSTANOWIENIE ODMAWIAJĄCE UMORZENIA EGZEKUCJI STWIERDZA BOWIEM, ŻE W SPRAWIE NIE ZACHODZI ŻADNA Z OKOLICZNOŚCI WYMIENIONYCH W ART. 59 § 1 U.P.E.A. Z UZASADNIENIA POSTANOWIENIA W SPRAWIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO WINNO ZATEM WYNIKAĆ, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY PRZEPROWADZIŁ POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE W ODNIESIENIU DO WSZYSTKICH PRZESŁANEK UMORZENIA EGZEKUCJI, A POSTANOWIENIE WYDANO NA PODSTAWIE ART. 59 § 1 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SADU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU W. B. I A. B. WNIEŚLI O UCHYLENIE POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 9 LISTOPADA 2009 R., ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE ART. 6, 7, 8 I ART. 138 § 2 KPA ORAZ ART. 59 § 1 PKT 7 I § 4 U.P.E.A. W UZASADNIENIU ZŁOŻONEJ SKARGI PODNIESIONO WSZYSTKIE ARGUMENTY MAJĄCE PRZEMAWIAĆ ZA NIEDOPUSZCZALNOŚCIĄ PROWADZONEJ EGZEKUCJI, A NADTO WSKAZANO, ŻE ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI MIAŁ WSZELKIE PODSTAWY, ABY DOKONAĆ ROZSTRZYGNIĘCIA MERYTORYCZNEGO I NIE ISTNIAŁY ŻADNE POWODY ABY SPRAWĘ PRZEKAZAĆ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. ZDANIEM SKARŻĄCYCH, DZIAŁANIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ODWLEKA JEDYNIE ROZSTRZYGNIĘCIE KWESTII NIEDOPUSZCZALNOŚCI PROWADZONEJ EGZEKUCJI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC SWOJE STANOWISKO. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 11 MARCA 2010 R., UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE. OCENIAJĄC LEGALNOŚĆ ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA STWIERDZIŁ, ŻE NARUSZA ONO PRZEPIS ART. 138 § 2 KPA, W TAKIM ZAKRESIE, ŻE MOGŁO TO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE ISTOTA POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO POLEGA NA PONOWNYM ROZPATRZENIU I ROZSTRZYGNIĘCIU SPRAWY, KTÓRA BYŁA PRZEDMIOTEM ROZPATRZENIA I ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. POGLĄD TEN ZNAJDUJE OPARCIE W TREŚCI ART. 138 KPA, KTÓRY PRZYZNAJE ORGANOWI KOMPETENCJE DO MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, CZEGO NASTĘPSTWEM JEST UTRZYMANIE W MOCY ZAKWESTIONOWANEJ ODWOŁANIEM DECYZJI (ART.138 § 1 PKT 1 KPA), BĄDŹ UCHYLENIE I ZMIANA TEJ DECYZJI (ART. 138 § 1 PKT 2 KPA), BĄDŹ UCHYLENIE I ZMIANA TEJ DECYZJI (ART. 138 § 1 PKT 2 KPA). SĄD PODKREŚLIŁ JEDNOCZEŚNIE, IŻ KOMPETENCJE ORGANU ODWOŁAWCZEGO OBEJMUJĄ ZARÓWNO KORYGOWANIE WAD PRAWNYCH DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, POLEGAJĄCYCH NA NIEWŁAŚCIWIE ZASTOSOWANYM PRZEPISIE PRAWA MATERIALNEGO, JAK I WAD POLEGAJĄCYCH NA NIEWŁAŚCIWEJ OCENIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH. IDENTYCZNE STANOWISKO ZAJĄŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z DNIA 28 MAJA 1989 R., SYGN. IV SA 1278/88 (PUBL. "KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO...", STR. 342). ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 138 § 2 KPA ORGAN ODWOŁAWCZY MOŻE WYDAĆ DECYZJĘ UCHYLAJĄCĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZUJĄCĄ SPRAWĘ TEMU ORGANOWI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA, WYŁĄCZNIE WTEDY GDY ZOSTANĄ SPEŁNIONE PRZESŁANKI WYMIENIONE W TYM PRZEPISIE, A MIANOWICIE, GDY ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA PONOWNEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W CAŁOŚCI LUB W ZNACZNEJ CZĘŚCI. UPRAWNIENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO DO WYDANIA DECYZJI OKREŚLONEJ W ART. 138 § 2 JEST ZATEM WYRAŹNIE OGRANICZONE PRZESŁANKAMI WSKAZANYMI W TYM PRZEPISIE PRAWA. INNE WADY POSTĘPOWANIA ANI WADY DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NIE MOGĄ STANOWIĆ PODSTAWY DO WYDANIA DECYZJI PRZEWIDZIANEJ W TYM PRZEPISIE. ZGODNIE Z USTALONYM TAK W ORZECZNICTWIE, JAK I W DOKTRYNIE POGLĄDEM, UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I PRZEKAZANIE SPRAWY ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA JEST WYJĄTKIEM OD ZASADY MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ, A ZATEM NIEDOPUSZCZALNA JEST WYKŁADNIA ROZSZERZAJĄCA ART. 138 § 2 KPA. W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ROZPOZNAJĄC WNIESIONE ZAŻALENIE NA POSTANOWIENIE ORGANU EGZEKUCYJNEGO O ODMOWIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO UCHYLIŁ POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WSKAZUJĄC, ŻE WNIOSEK O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, POMIMO TEGO, ŻE WSKAZYWAŁ NA ZAISTNIENIE TYLKO JEDNEJ Z PRZESŁANEK UZASADNIAJĄCYCH UMORZENIE (WYMIENIONĄ W PKT 7 ART. 59 § 1 U.P.E.A.), WINIEN ZAINICJOWAĆ PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA MAJĄCEGO NA CELU STWIERDZENIE CZY NIE ZACHODZI KTÓRAKOLWIEK Z PRZESŁANEK WYMIENIONYCH PRZEZ USTAWODAWCĘ W TREŚCI ART. 59 § 1 U.P.E.A. SĄD NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z TAKIM POGLĄDEM, PRZYWOŁUJĄC TREŚĆ ART. 59 § 1 U.P.E.A. UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO MOŻE NASTĄPIĆ, GDY NA SKUTEK ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW WYJDĄ NA JAW PRZESZKODY LUB WADY POSTĘPOWANIA, ALBO WTEDY, GDY OKOLICZNOŚCI TE ZOSTANĄ UJAWNIONE W TOKU KONTROLI POSTĘPOWANIA PRZEPROWADZONEJ Z URZĘDU PRZEZ ORGAN EGZEKUCYJNY, A TAKŻE NA WNIOSEK ZOBOWIĄZANEGO LUB WIERZYCIELA. ISTOTĄ UMORZENIA JEST PRZERWANIE POSTĘPOWANIA, UCHYLENIE DOKONANYCH CZYNNOŚCI EGZEKUCYJNYCH ORAZ ROZSTRZYGNIĘCIE O DALSZYM NIEPROWADZENIU POSTĘPOWANIA. SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE INSTYTUCJA UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO MA NA CELU JEGO ZAKOŃCZENIE Z PRZYCZYN NATURY FORMALNEJ, GDY W DANEJ, KONKRETNEJ SYTUACJI ZAISTNIAŁEJ W JEGO TOKU WYKONANIE OBOWIĄZKU PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO JEST NIEMOŻLIWE LUB NIEDOPUSZCZALNE, (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 PAŹDZIERNIKA 2006 R. SYGN. AKT L OSK 804/06, LEX NR 289091). OSTATECZNE POSTANOWIENIE W PRZEDMIOCIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO NIE MA PRZY TYM WALORU RES IUDICATA. ORGAN EGZEKUCYJNY MOŻE ZATEM W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA WIELOKROTNIE BADAĆ CZY TO NA WNIOSEK ZŁOŻONY PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO, CZY TEŻ Z URZĘDU, CZY NIE ZASZŁA PRZESŁANKA DO UMORZENIA PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. ZA NIERACJONALNE SĄD UZNAŁ ZATEM STANOWISKO ZAPREZENTOWANE PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, NIE WYNIKA ONO TAKŻE Z ŻADNEGO PRZEPISU U.P.E.A., ŻE W PRZYPADKU WNIESIENIA PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO WNIOSKU O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, WSKAZUJĄCEGO NA ZAISTNIENIE JEDNEJ Z PRZESŁANEK WYMIENIONYCH W PRZEPISIE ART. 59 § 1 U.P.E.A., ORGAN EGZEKUCYJNY MIAŁBY PROWADZIĆ POSTĘPOWANIE MAJĄCE NA CELU WYKLUCZENIE ZAISTNIENIA POZOSTAŁYCH PRZESŁANEK, CO MIAŁOBY ZNALEŹĆ ODZWIERCIEDLENIE W UZASADNIENIU WYDANEGO W ODPOWIEDZI NA ZŁOŻONY WNIOSEK POSTANOWIENIA. SĄD UZNAJĄC ZA TRAFNE STANOWISKO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ŻE WNIOSEK ZOBOWIĄZANEGO STANOWI OŚWIADCZENIE WIEDZY DOTYCZĄCE ZAISTNIENIA PODSTAW DO UMORZENIA, ZAŚ ORGAN EGZEKUCYJNY JEST ZOBOWIĄZANY DO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO, ZAUWAŻA, ŻE POSTĘPOWANIE TO JEST JEDNAK OGRANICZONE DO WYJAŚNIENIA, CZY ZACHODZI PRZESŁANKA WSKAZANA WE WNIOSKU. OCZYWIŚCIE, GDYBY W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO WYSZŁABY NA JAW INNA Z PRZESŁANEK WYMIENIONYCH W ART. 59 § 1 U.P.E.A., ORGAN EGZEKUCYJNY UMORZYŁBY POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE POMIMO NIE ZAISTNIENIA PRZESŁANKI WSKAZANEJ WE WNIOSKU. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ POSTANOWIENIEM Z DNIA 12 LIPCA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE Z PRZEDŁOŻONYCH AKT SPRAWY WYNIKA, IŻ PAŃSTWO W. I A. B. PISMEM Z DNIA 3 SIERPNIA 2009 R., WNIEŚLI - W OPARCIU O ART. 59 § 1 PKT 7 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI - O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., (OBEJMUJĄCEGO NALEŻNOŚĆ Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2000 R.) W ZAKRESIE ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH W POSTACI ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ ZOBOWIĄZANYCH, KTÓRE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE SĄ NIEDOPUSZCZALNE. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE TERMIN "PŁATNOŚCI" ZOBOWIĄZANIA Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2000 R., UPŁYWAŁ W 2001 R., A ZATEM PRZEDAWNIENIE TEGO ZOBOWIĄZANIA WINNO NASTĄPIĆ 31 GRUDNIA 2006 R. JEDNAKŻE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZAUWAŻA, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NASTĄPIŁO ZAWIESZENIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA NALEŻNOŚCI OBJĘTEJ TYTUŁEM WYKONAWCZYM NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., W ZWIĄZKU WSZCZĘCIEM W DNIU 15 GRUDNIA 2006 R., ŚLEDZTWA W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE POLEGAJĄCE M.IN. NA USZCZUPLENIU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2000 R., WIELKIEJ WARTOŚCI W KWOCIE 1.046,800 ZŁ TJ., O PRZESTĘPSTWO OKREŚLONE W ART. 56 § 1 KODEKSU, KARNEGO SKARBOWEGO W ZWIĄZKU Z ART. 38 § 2 PKT 1 KODEKSU KARNEGO SKARBOWEGO, A ZATEM DOCHODZONA NALEŻNOŚĆ NIE PRZEDAWNIŁA SIĘ. ZGODNIE BOWIEM Z NOWELIZACJĄ ART. 70 § 6 PKT 1 ORAZ ART. 70 § 7 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ DOKONANĄ USTAWĄ Z DNIA 30 CZERWCA 2005 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. NR 143, POZ. 1199), KTÓRA WESZŁA W ŻYCIE Z DNIEM 1 WRZEŚNIA 2005 R., PRZEPIS TEN PRZYJĄŁ BRZMIENIE "BIEG TERMINU PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ZOSTAJE ZMIESZONY Z DNIEM WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE LUB WYKROCZENIE SKARBOWE, JEŻELI PODEJRZENIE PRZESTĘPSTWA LUB WYKROCZENIA WIĄŻE SIĘ Z NIEWYKONANIEM TEGO ZOBOWIĄZANIA", "TERMIN PRZEDAWNIENIA BIEGNIE DALEJ OD DNIA NASTĘPUJĄCEGO PO DNIU PRAWOMOCNEGO ZAKOŃCZENIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE LUB WYKROCZENIE SKARBOWE". JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY, WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA KARNEGO NASTĄPIŁO W DNIU 15 GRUDNIA 2006 R., TJ. W DNIU WYDANIA POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU ŚLEDZTWA W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE, A ZATEM JUŻ PO WEJŚCIU W ŻYCIE WSPOMNIANEJ NOWELIZACJI. POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE POLEGAJĄCE NA USZCZUPLENIU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA LATA 2000, 2001 I 2003 PROWADZONE POD NADZOREM PROKURATORA REJONOWEGO ZOSTAŁO ZAWIESZONE POSTANOWIENIEM Z DNIA 1 MARCA 2007 R., I NIE ZOSTAŁO PODJĘTE DO DNIA WYDANIA NINIEJSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. SKORO ZATEM POSTĘPOWANIE KARNE ZOSTAŁO WSZCZĘTE PO WEJŚCIU W ŻYCIE NOWELI OBOWIĄZUJĄCEJ OD 1 WRZEŚNIA 2005 R., ZDARZENIE TO NALEŻY OCENIĆ W KONTEKŚCIE CYTOWANEJ USTAWY Z DNIA 30 CZERWCA 2005 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA - KIERUJĄC SIĘ ZASADĄ BEZPOŚREDNIEGO DZIAŁANIA NOWEGO PRAWA WOBEC BRAKU PRZEPISU PRZEJŚCIOWEGO, ZGODNIE Z KTÓRĄ DOTYCHCZASOWE REGULACJE PRAWNE MIAŁY ZASTOSOWANIE JEDYNIE W CZASIE ICH OBOWIĄZYWANIA. PRZY CZYM ZAWIESZENIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA OZNACZA, ŻE TERMIN TEN PRZEZ OKRES ZAWIESZENIA NIE BIEGNIE, PRZEZ CO ULEGA WYDŁUŻENIU. ZAWIESZENIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA NASTĘPUJE Z MOCY PRAWA. OKRES ZAWIESZENIA "DODAJE SIĘ" DO 5 - LETNIEGO TERMINU PRZEDAWNIENIA, CO SKUTKUJE TYM, ŻE STAJE SIĘ ON DŁUŻSZY. A zatem, odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdza, iż skoro w dniu 15 grudnia 2006 r., nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania (w związku z wszczęciem w dniu 15 grudnia 2006 r., postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, zawieszonego postanowieniem z dnia 1 marca 2007 r., i nie podjętego do dnia wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia), to należność wynikająca z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 grudnia 2006 r., nadal istnieje i jest wymagalna, a zastosowanie środków egzekucyjnych w postaci zajęcia, zawiadomieniem nr [...] z dnia 27 grudnia 2006 r., prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę Pani W. B. w "A" w G. oraz w postaci zajęcia zawiadomieniem nr [...] z dnia 27 grudnia 2006 r., wynagrodzenia za pracę Pana A. B. w "B" S.A., o których zobowiązani powiadomieni zostali w dniu 10 stycznia 2007 r., było dopuszczalne i skuteczne. Końcowo organ odwoławczy zauważył, iż stosownie do treści art. 70 § 8 ustawy - Ordynacja podatkowa nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką. Jak wynika natomiast z akt przedmiotowej sprawy należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000 objęta tytułem wykonawczym nr [...] została zabezpieczona wpisaną w dniu 24 listopada 2006 r., hipoteką na nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr Kw [...], zatem nie uległa przedawnieniu. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, IŻ ZAŻALONE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2009 R., W SPRAWIE ODMOWY UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO W OPARCIU O ART. 59 § 1 PKT 7 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI JEST PRAWIDŁOWE I NIE NARUSZA PRZEPISÓW PRAWA. W SKARDZE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE SKARŻĄCY WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE ORAZ POPRZEDZAJĄCE JE POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, ZARZUCILI NARUSZENIE ART. 59 § 1 PKT 7 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, ART. 70 § 1, § 6 PKT 1 I § 8 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU Z ART. 20 USTAWY Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2002 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW. W UZASADNIENIU PRZEDMIOTOWEJ SKARGI SKARŻĄCY PONOWILI ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W ZAŻALENIU Z DNIA 18 WRZEŚNIA 2009 R., I WSKAZALI NA NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH INNYCH NIŻ EGZEKUCJA Z NIERUCHOMOŚCI ZE WZGLĘDU NA PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA Z KOŃCEM 2006 R. POWYŻSZE MIAŁO WYNIKAĆ Z FAKTU NIE DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANYM JESZCZE PRZED UPŁYWEM TERMINU PRZEDAWNIENIA ZAWIADOMIEŃ O ZASTOSOWANYCH ŚRODKACH EGZEKUCYJNYCH. PONADTO, ZDANIEM SKARŻĄCYCH W ART. 21 USTAWY Z DNIA 30 CZERWCA 2005 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW ZAPISANO, IŻ DO PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE NINIEJSZEJ USTAWY STOSUJE SIĘ PRZEPIS ART. 70 § 4 USTAWY ZMIENIANEJ W BRZMIENIU NADANYM MNIEJSZĄ USTAWĄ, CO OZNACZA, ŻE JEDYNIE REGULACJE ZAWARTE W ZNOWELIZOWANYM ART. 70 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ MAJĄ ZASTOSOWANIE DO ZOBOWIĄZAŃ POWSTAŁYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE NOWELIZACJI, CO DO POZOSTAŁYCH NATOMIAST ROZWIĄZAŃ MAJĄ ZASTOSOWANIE PRZEPISY DOTYCHCZAS OBOWIĄZUJĄCE -NOWELIZACJA NIE ZAWIERA ZAPISU MÓWIĄCEGO O TYM, ŻE TRACI MOC PRZEPIS ART. 20 § 2 USTAWY NOWELIZUJĄCEJ Z DNIA 2002 R., A ZATEM PRZEPIS MÓWIĄCY O STOSOWANIU PRZEPISÓW KORZYSTNIEJSZYCH W ZAKRESIE PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH PRZED 2003 R., CIĄGLE OBOWIĄZUJE. W KONSEKWENCJI, W OCENIE SKARŻĄCYCH, ROZUMOWANIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NAKAZUJĄCE STOSOWAĆ PRZEPIS ART. 70 § 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ W BRZMIENIU NADANYM NOWELIZACJĄ Z 2005 R., DO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO POWSTAŁEGO W 2001R., W MYŚL ZASADY BEZPOŚREDNIEGO DZIAŁANIA NOWEGO PRAWA, JEST BŁĘDNE. A ZATEM WSZCZĘCIE W 2006 R., POSTĘPOWANIA KARNEGO SKARBOWEGO WOBEC PANA A. B. Z RACJI NIE WYWIĄZANIA SIĘ ZE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ZA 2000 R., NIE POWODUJE ZAWIESZENIA BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA TEGO ZOBOWIĄZANIA ZE WZGLĘDU NA BRZMIENIE PRZEPISU ART. 20 § 2 USTAWY Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2002 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMAŁ DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE ALBOWIEM ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NARUSZA PRZEPISY PRAWA W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA. OTÓŻ WE WNIOSKU Z DNIA 3 SIERPNIA 2009 R., - SKARŻĄCY NA PODSTAWIE ART. 59 § 1 PKT 7 U.P.E.A., WNIEŚLI O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., W ZAKRESIE ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH W POSTACI ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ ZOBOWIĄZANYCH KTÓRE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE SĄ NIEDOPUSZCZALNE Z TEJ PRZYCZYNY, ŻE ZAWIADOMIENIE O ZASTOSOWANIU W/W ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH DOTARŁY DO ZOBOWIĄZANYCH PO UPŁYWIE 5 LETNIEGO OKRESU PRZEDAWNIENIA. SKARŻĄCY WYWIEDLI, ŻE ZOBOWIĄZANIE ZA 2000 R., PRZEDAWNIŁO SIĘ ZGODNIE Z ART. 70 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ Z KOŃCEM 2006 R. PONIEWAŻ ZOBOWIĄZANIE TO BYŁO WCZEŚNIEJ ZABEZPIECZONE WPISEM HIPOTEKI NA NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ WSPÓŁWŁASNOŚĆ ZOBOWIĄZANYCH, ZOBOWIĄZANIA TEGO MOŻNA DOCHODZIĆ PO OKRESIE PRZEDAWNIENIA ALE TYLKO Z PRZEDMIOTU ZABEZPIECZENIA, STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 70 § 8 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM Z POWOŁANIEM SIĘ NA DOKTRYNĘ SKARŻĄCY WNIEŚLI O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO W CZĘŚCI OBEJMUJĄCEJ ZASTOSOWANY NIEDOPUSZCZALNY ŚRODEK EGZEKUCYJNY. ORGANY EGZEKUCYJNE JAKO PRZYCZYNĘ ODMOWY UMORZENIA POSTĘPOWANIA WE WNIOSKOWANYM ZAKRESIE PODAŁY, ŻE W ZWIĄZKU ZE WSZCZĘCIEM W DNIU 15 GRUDNIA 2006 R., ŚLEDZTWA WOBEC MAŁŻONKÓW B. W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE POLEGAJĄCE NA USZCZUPLENIU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2000 R., - NASTĄPIŁO ZAWIESZENIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA NALEŻNOŚCI OBJĘTEJ TYTUŁEM WYKONAWCZYM NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., - STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 70 § 6 PKT 1 ORAZ ART. 70 § 7 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM OD DNIA 1 WRZEŚNIA 2005 R., (A WIĘC W BRZMIENIU PO NOWELIZACJI ART. 70 O.P. DOKONANEJ USTAWĄ Z DNIA 30 CZERWCA 2005 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA DZ. U. NR 143, POZ. 1199 - KTÓRA WESZŁA W ŻYCIE Z DNIEM 1 WRZEŚNIA 2005 R.). NIEZALEŻNIE OD POWYŻSZEGO ORGANY EGZEKUCYJNE ZAUWAŻYŁY, ŻE DOCHODZONE ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE ZA 2000 R., NIE ULEGŁO PRZEDAWNIENIU STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 70 § 8 O.P.), NALEŻNOŚĆ OBJĘTA W/W TYTUŁEM WYKONAWCZYM ZOSTAŁA ZABEZPIECZONA WPISANĄ W DNIU 24 LISTOPADA 2006 R., HIPOTEKĄ NA NIERUCHOMOŚCI, DLA KTÓREJ SĄD REJONOWY PROWADZI KSIĘGĘ WIECZYSTĄ NR KW [...]. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE KWESTIA SPORNA SPROWADZA SIĘ ZATEM DO UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA PYTANIE, CZY ZAJĘCIE NA PODSTAWIE W/W TYTUŁU WYKONAWCZEGO WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ P. A. B. W DNIU 27 GRUDNIA 2006 R., I ZAWIADOMIENIE O TYMŻE ZAJĘCIU ZOBOWIĄZANEGO W DNIU 3 STYCZNIA 2007 R., (POPRZEZ DORĘCZENIE PRZEDMIOTOWEGO TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DNIA 12 GRUDNIA 2006 R., I SPISANIE PROTOKOŁU O STANIE MAJĄTKOWYM) BYŁO W OKOLICZNOŚCIACH ROZPOZNAWANEJ SPRAWY DOPUSZCZALNYM ŚRODKIEM EGZEKUCYJNYM CZY TEŻ NIE. POWYŻSZA KWESTIA SPORNA DOTYCZY RÓWNIEŻ ANALOGICZNIE ZOBOWIĄZANEJ P. W. B. (ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ORGAN EGZEKUCYJNY DOKONAŁ 27 GRUDNIA 2006 R., O CZYM ZAWIADOMIONO ZOBOWIĄZANĄ W DNIU 10 STYCZNIA 2007 R.). SKARŻĄCY KONSEKWENTNIE REPREZENTUJĄ POGLĄD, ŻE ZASTOSOWANIE INNYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH NIŻ EGZEKUCJA Z NIERUCHOMOŚCI TJ., ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO W POSTACI ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY BYŁO NIEDOPUSZCZALNE BO NASTĄPIŁO PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ZA 2000 R. ABY ROZSTRZYGAJĄC POWYŻSZĄ KWESTIĘ SPORNĄ WYPADA NA WSTĘPIE PRZYPOMNIEĆ, ŻE ZARZUT PRZEDAWNIENIA MOŻE BYĆ SKUTECZNIE PODNIESIONY NA KAŻDYM ETAPIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO NIEZALEŻNIE OD TEGO, ŻE ZARZUT TEN BYŁ JUŻ PODNOSZONY PRZY WYDAWANIU DECYZJI WYMIAROWEJ. Z UWAGI NA UPŁYW CZASU MOŻE SIĘ BOWIEM OKAZAĆ, ŻE DECYZJA WYMIAROWA ZOSTAŁA WYDANA PRZED UPŁYWEM TERMINU PRZEDAWNIENIA JEDNAKŻE JEJ WYKONANIE NIE JEST JUŻ MOŻLIWE ZE WZGLĘDU NA TO, ŻE ZOBOWIĄZANIE OKREŚLONE W TEJ DECYZJI ULEGŁO PRZEDAWNIENIU. W ROZWAŻANEJ SPRAWIE SKARŻĄCY JAKO PODSTAWĘ ŻĄDANIA UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO Z WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ WSKAZALI NA ART. 59 § 1 PKT 7 U.P.E.A. W MYŚL PRZYWOŁANEJ REGULACJI PRAWNEJ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE UMARZA SIĘ, JEŻELI (...) ZASTOSOWANY ŚRODEK EGZEKUCYJNY JEST NIEDOPUSZCZALNY. ORGANY EGZEKUCYJNE ZATEM WINNY WYPOWIEDZIEĆ SIĘ (MAJĄC NA UWADZE AUTONOMICZNE REGULACJE UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO ZAWARTE W/W ART. 59 U.P.E.A.), CZY ZASTOSOWANY ŚRODEK EGZEKUCYJNY BYŁ DOPUSZCZALNY CZY TEŻ NIE - ALE JEDYNIE W KONTEKŚCIE PRZEWIDZIANYCH W ART. 1A PKT 12 WYM. USTAWY ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH. TYMCZASEM OCENY WSKAZANEJ PRZEZ SKARŻĄCYCH PODSTAWY UMORZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO ORGANY DOKONAŁY W KONTEKŚCIE ZAWIESZENIA TERMINU PRZEDAWNIENIA O KTÓRYM MOWA W ART. 70 § 6 PKT 1 ORAZ ART. 70 § 7 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM OD 1 LISTOPADA 2005 R.). W WYROKU Z DNIA 11 MARCA 2010 R., W SPRAWIE I SA/GD 4/10 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WYTYCZNYCH WYRAZIŁ POGLĄD, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY OBOWIĄZANY JEST DO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W ZAKRESIE WSKAZANYCH WE WNIOSKU PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO PODSTAW DO UMORZENIA; OCZYWIŚCIE GDYBY W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO WYSZŁABY NA JAW INNA Z PRZESŁANEK WYMIENIONYCH W ART. 59 § 1 U.P.E.A., ORGAN EGZEKUCYJNY UMORZYŁBY POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE, POMIMO NIE ZAISTNIENIA PRZESŁANEK WSKAZANYCH WE WNIOSKU. NALEŻY PRZYPOMNIEĆ, ŻE POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE PODLEGA UMORZENIU Z URZĘDU JEŻELI ZACHODZĄ OKOLICZNOŚCI OKREŚLONE W ART. 59 § 1 PKT 2 U.P.E.A., A WIĘC M.IN. JEŻELI OBOWIĄZEK WYGASŁ Z INNEGO POWODU W TYM NP. Z UWAGI NA PRZEDAWNIENIE; PRZY CZYM JAK WYJAŚNIŁ NSA W WYROKU Z DNIA 13 SIERPNIA 2010 R., W SPRAWIE II FSK 2007/09 "UMORZENIU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO NA PODSTAWIE ART. 59 § 1 PKT 2 U.P.E.A., Z UWAGI NA PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NIE STOI NA PRZESZKODZIE FAKT, IŻ NA PODSTAWIE ART. 34 § 1A U.P.E.A., WIERZYCIEL WYPOWIEDZIAŁ SIĘ O NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZARZUTU PRZEDAWNIENIA." W ROZWAŻANEJ SPRAWIE ORGANY EGZEKUCYJNE WYPOWIADAJĄC SIĘ NA TEMAT PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SKARŻĄCYCH ZA 2000 R., UZNAŁY, IŻ Z CHWILĄ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA KARNOSKARBOWEGO WOBEC SKARŻĄCYCH W DNIU 15 GRUDNIA 2006 R., NASTĄPIŁO ZAWIESZENIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA, STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 70 § 6 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM OD 1 WRZEŚNIA 2005 R.), CO OZNACZA, ŻE NIE NASTĄPIŁO PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA ZA 2000 R. TYMCZASEM ZGODNIE Z ART. 21 USTAWY Z DNIA 30 CZERWCA 2005 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNY USTAW (DZ. U. NR 143, POZ. 1199 ZE ZM.), - DO PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH PRZED 1 WRZEŚNIA 2005 R., (PODK. SĄDU - A WIĘC ODNOSI SIĘ DO ROZPOZNAWANEJ SPRAWY) W BRZMIENIU NADANYM USTAWĄ ZMIENIAJĄCĄ, STOSUJE SIĘ JEDYNIE PRZEPIS ART. 70 § 4, DOTYCZĄCY PRZERWANIA BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA. W ROZWAŻANEJ SPRAWIE NIE DOSZŁO NATOMIAST DO PRZERWANIA TERMINU PRZEDAWNIENIA SKORO ZAWIADOMIENIE O ZASTOSOWANYM ŚRODKU EGZEKUCYJNYM W POSTACI ZAJĘCIA WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ SKARŻĄCY OTRZYMALI ODPOWIEDNIO 3 I 10 STYCZNIA 2007 R., A WIĘC PO UPŁYWIE TERMINU PRZEDAWNIENIA. GDYBY WOLĄ USTAWODAWCY BYŁO ZASTOSOWANIE CAŁEGO ART. 70 O.P., W NOWYM BRZMIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH PRZED 1 WRZEŚNIA 2005 R., WÓWCZAS W OCENIE SĄDU ZBĘDNE BYŁOBY ZASTRZEŻENIE ZAWARTE W POWOŁANYM WYŻEJ ART. 21. ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM (POR. WYROK Z 17 KWIETNIA 2008 R., I SA/PO 22/08, WYROK Z 21 STYCZNIA 2009 R., I SA/SZ 559/08) DO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO KTÓRE POWSTAŁO PRZED 1 STYCZNIA 2003 R., W KWESTII ZASAD I TERMINÓW PRZEDAWNIENIA NALEŻY STOSOWAĆ TE PRZEPISY, KTÓRE SĄ DLA PODATNIKA KORZYSTNIEJSZE - ZGODNIE Z ART. 20 § 2 USTAWY Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2002 R., - O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA (...) (DZ. U. Z 2002 R. NR 169, POZ. 1387). W WYROKACH W TYCH WYRAŻONO POGLĄD KTÓRY SĄD W SKŁADZIE ROZPOZNAJĄCYM NINIEJSZĄ SPRAWĘ W PEŁNI PODZIELA, ŻE ART. 20 § 2 W/W USTAWY NALEŻY ODCZYTYWAĆ W TEN SPOSÓB, ŻE SKORO PRZEPISY ART. 70 ORDYNACJI PODATKOWEJ W BRZMIENIU PRZED NOWELIZACJĄ Z 1 STYCZNIA 2003 R., W ODNIESIENIU NIE TYLKO DO SAMEGO PRZEDAWNIENIA, ALE TEŻ OBLICZANIA ZASAD I TERMINÓW PRZEDAWNIENIA (W TYM ZAWIESZENIA) BYŁY KORZYSTNIEJSZE DLA PODATNIKA, TO NALEŻY JE STOSOWAĆ W CAŁOŚCI DO KOŃCA BIEGU ROZPOCZĘTEGO WCZEŚNIEJ TERMINU PRZEDAWNIENIA, BEZ WZGLĘDU NA TO CZY OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCE ZAWIESZENIE PRZEDAWNIENIA (NA SKUTEK POSTĘPOWAŃ KARNOSKARBOWYCH LUB SĄDOWOADMINISTRACYJNYCH) NASTĄPIŁY PRZED CZY PO WYŻEJ WYMIENIONEJ DACIE. PRZENOSZĄC POWYŻSZE NA GRUNT ROZPOZNAWANEJ SPRAWY STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKORO TERMIN PRZEDAWNIENIA NIE ZOSTAŁ SKUTECZNIE PRZERWANY, STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 70 § 6 O.P. (W BRZMIENIU Z 2001 R.), ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA SKARŻĄCYCH ZA 2000 R., BĘDZIE MOGŁA BYĆ EGZEKWOWANA TYLKO Z PRZEDMIOTU HIPOTEKI. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), ART. 152, ART. 200 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ORZECZONO JAK W WYROKU.