I SA/Gd 900/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 października 2025 r., nr 2201-IOA.4105.33.2025.7 w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę. W dniu 9 lutego 2018 r. J.S. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym w Gdyni deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes-Benz ML o poj. silnika 3 498 cm3, rok prod. 2015, która została zarejestrowana w systemie księgowo-rozliczeniowym. W deklaracji zadeklarowano podstawę obliczenia podatku w wysokości 21.241 zł, stawkę podatku 18,6% i kwotę podatku akcyzowego do zapłaty 3.951 zł. Pismem z dnia 9 lutego 2018 r. wezwano podatniczkę do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. W odpowiedzi strona wskazała, że różnica w wysokości opodatkowania samochodu wynika z jego uszkodzeń. Decyzją z dnia 30 sierpnia 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni (dalej: Naczelnik US) określił Skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 23.525 zł. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor) decyzją z dnia 3 lutego 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie kwestionował, że nabyty przez podatniczkę samochód w dacie zakupu był uszkodzony, co zostało potwierdzone świadectwem pojazdu powypadkowego oraz dokumentacją fotograficzną. Jednakże organ wskazał, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających zakup części potrzebnych do naprawy pojazdu. Zdaniem organu, w przypadku braku jakichkolwiek rachunków dokumentujących poczynione naprawy oraz niewskazanie skonkretyzowanych podmiotów sprzedających części, nie można było uznać, że przedstawiony przez stronę kosztorys stanowi dowód na poniesienie kosztów napraw na kwotę ok. 122.000 zł. Dyrektor stanął na stanowisku, zgodnie z którym wobec nie przestawienia przez stronę żadnych dokumentów kosztowych, organ nie miał możliwości obniżenia podstawy opodatkowania o rzeczywiście poniesione koszty naprawy pojazdu. W związku z tym określono wartość samochodu posiłkując się średnią wartością rynkową pojazdu zawartą w katalogu Info Ekspert za styczeń 2018 r. i ustalono ją w wysokości 184.500 zł. Przyjęta wartość została pomniejszona o podatek VAT i akcyzę, a tym samym podstawa opodatkowania wyniosła 126.476 zł, a należny podatek akcyzowy 23.525 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 303/20 uchylił decyzję Dyrektora. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt I FSK 59/21 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez Dyrektora od wyroku sadu pierwszej instancji. Dyrektor decyzją z dnia 21 stycznia 2025 r. uchylił decyzję Naczelnika US i przykazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 26 czerwca 2025 r., Naczelnik US określił Skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 8.052 zł. Dyrektor decyzją z dnia 6 października 2025 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.),oraz art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust.4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 6, 8, 9 i 11, art. 105 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 43 ze zm.- dalej: u.p.a.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dyrektor podał, że w toku ponownie prowadzonego postępowania ustalono, że przedmiotowy samochód został wylicytowany w dniu 15 listopada 2017 r. na aukcji nr [...], na platformie aukcyjnej [...] w USA i jeszcze na terenie USA pojazd został odsprzedany Stronie na podstawie faktury z dnia 15 grudnia 2017 r., a po przywozie do Unii Europejskiej zgłoszony do odprawy celnej w B. Na dokumencie "Certificate of salvage for a vehicle" został wskazany ten sam numer aukcji. Nie wskazano kwoty transakcji, a jedynie potwierdzono przebieg 36.885 mil, zgodny z przebiegiem wskazanym na aukcji oraz fakturze. Ostateczna oferta sprzedaży wyniosła 9.700,00 USD. Kupującym wg dokumentu był podmiot M. (na fakturze M.), który w dniu 15 grudnia 2017 r. zgłosił eksport pojazdu. Tym samym w ocenie Dyrektora IAS nie budzi wątpliwości, że samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo przez Skarżącą jest tym samym pojazdem, który był przedmiotem aukcji nr [...] i nie ma znaczenia, że Skarżąca nie brała bezpośredniego udziału w aukcji na terenie USA, ale dokonała zakupu od firmy, która nabyła go na niej. Zdaniem Dyrektora kwota jaką zakończyła się aukcja internetowa nr [...] jest realną wartością przedmiotowego pojazdu. Dyrektor zaznaczył, że w analogicznych postępowaniach podatkowych, organy wielokrotnie weryfikowały wiarygodność danych, pozyskiwanych z ogólnodostępnych stron internetowych, a ustalenia organów, dotyczące wysokości ostatniego przebicia (zwycięski zakład), były potwierdzane przez platformy aukcyjne [...] i [...] jako prawidłowe. Według ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego, zakupiony przez Skarżącą samochód został sprzedany w dniu 15 listopada 2017 r. na aukcji internetowej nr [...] za kwotę 9.700 USD. Wartość pojazdu wylicytowanego w trakcie aukcji nr [...] uwzględniała uszkodzenia tego pojazdu, co wynika również ze zdjęć wydrukowanych np. ze strony [...]. Zatem cena samochodu uzyskana na aukcji odzwierciedlała jego stan rzeczywisty, historię i specyfikę rynku, z którego auto pochodziło. W związku z powyższym Dyrektor IAS uznał, że faktura z 15.12.2018 r., z której wynika, że Strona nabyła przedmiotowy samochód za kwotę 5.513 USD jest niewiarygodna w zakresie ceny transakcyjnej. W wyniku sprawdzenia ustalono, że same koszty transportu do portu w USA wyniosłyby 310 USD, a minimalne koszty frachtu morskiego wyniosłyby 599 USD (razem 909 USD). Gdyby odjąć te wartości (2.112 USD, włączanie z prowizjami aukcyjną i brokerską) od kwoty wskazanej na fakturze, pozostanie jedynie 3.401 USD jako wartość transakcyjna pojazdu. Porównanie tych kwot wyraźnie wskazuje na całkowity brak wiarygodności kreowanej przez Stronę ceny transakcji. Firma M. zakupiła przedmiotowy pojazd za cenę 9.700 USD na aukcji, a następnie miałaby odsprzedać go odsprzedać za jedynie 3.401 USD, bez uwzględnienia wskazanych wyżej kosztów transportu i opłat prowizyjnych, ponosząc tym samym stratę w wysokości co najmniej 6.299 USD. Dyrektor zauważył także, ze wartość pojazdu wynikająca z przedłożonej przez Skarżąca opinii rzeczoznawcy przewyższa wartość wylicytowaną. Do wyliczenia wartości celnej nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu przyjęto poniższe wartości: 1. 9.700 USD - kwota wynikająca z zakończonej licytacji nr [...], 2. 903 USD - koszty aukcyjne, 3. 310 USD - oszacowany koszt transportu samochodu do portu w USA, 4. 599 USD - oszacowane minimalne koszty frachtu morskiego do Europy, 5. 300 USD - prowizja pośrednika. Wysokość podstawy opodatkowania po przeliczeniu na PLN i zaokrągleniu do pełnych złotych na zasadach ogólnych wyniosła 43.291,00 zł (12.993,2 USD x 3,3318 PLN). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca wniosła o uchylenia zaskarżonej decyzji Dyrektora zarzucając jej: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść orzeczenia, poprzez bezzasadne przyjęcie, iż wartość rynkowa pojazdu marki Mercedes-Benz ML 350 o poj. silnika 3 498 m3, rok produkcji 2015 i nr VIN: [...], należącego do skarżącej, w styczniu 2018 roku wynosiła 43.291,00 zł, a tym samym - na tej podstawie, błędne określenie należnego podatku akcyzowego w wysokości 8.052,00 zł, 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść orzeczenia, poprzez bezzasadne przyjęcie, iż na podstawie kwoty ostatniego przybicia na aukcji [...] w USA, numer lot. [...] w wysokości 9.700,00 USD, której przedmiotem był uszkodzony pojazd osobowy marki Mercedes-Benz ML 350 o numerze VIN [...], podczas gdy stan pojazdu w momencie sprzedaży go na rzecz skarżącej mógł ulec zmianie, zaś portale internetowe nie powinny służyć wyznaczeniu wartości uszkodzonego pojazdu, wobec braku informacji na temat sposobu pozyskiwania danych na temat aukcji, 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść orzeczenia, poprzez nieuwzględnienie przez organy współczynnika amortyzacji i zbywalności pojazdu, okresu eksploatacji pojazdu, pierwszą rejestrację w jak i jego wyceny dokonanej metodą urealnionego czy zredukowanego kosztu naprawy co stanowi bezprawną ingerencją w sferę, zastrzeżonych dla biegłych, wiadomości specjalnych, 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść orzeczenia, poprzez bezzasadne przyjęcie, iż średnia wartość pojazdu na styczeń 2018 roku wynosiła 184.500,00 zł, podczas gdy powyższe nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, bowiem samochód został w dniu 29 stycznia 2018 roku dopuszczony do obrotu w B., gdzie ustalono wartość celną sprowadzonego pojazdu na kwotę 4.654,28 EUR, a cło na kwotę 465,43 EUR, co potwierdzają dokumenty urzędowe znajdujące się w aktach postępowania, 5. naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na jego wynik tj. art. 210 § 4 w zw. z art. 191 o.p. poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, co czyni ją całkowicie dowolną, 6. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, polegające na przyjęciu, iż wysokość opodatkowania przedmiotowego pojazdu przyjęta przez skarżącą, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego pojazdu, podczas gdy pojazd należący do skarżącej był poważnie uszkodzony - w przedstawionych przez skarżącą wydrukach z aukcji jego naprawa szacowana była na kwotę 44.332,00 USD, co uzasadniało zastosowaną przez skarżącą prawidłową podstawę opodatkowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w poddanej sądowej kontroli sprawie dotyczy kwestionowania przez Skarżącą ustaleń wysokości podstawy opodatkowania w związku z nabyciem samochodu osobowego, a w konsekwencji określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 100 ust. 2 pkt 1 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przy tym przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 ust. 1 pkt 9). Podstawę opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego reguluje art. 104 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z nim podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. Z kolei art. 101 ust. 2 pkt 3, do którego odsyła przytoczony powyżej przepis, dotyczy sytuacji, gdy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem. Z treści przytoczonych regulacji wynika zatem, że regułą jest, że w przypadku przywozu samochodu osobowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego za podstawę opodatkowania należy przyjąć kwotę, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. Ustawodawca wprowadził jednak dodatkową zasadę określania podstawy opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego - jeżeli pojazd jest przywożony z państwa innego niż członkowskie UE, a następnie po jego dopuszczeniu do obrotu w innym państwie członkowskim jest przemieszczany do Polski. W takiej sytuacji, stosownie do treści art. 104 ust. 6 u.p.a., podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło oraz dodatkowo prowizje, koszty transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną. Z przywołanych przepisów wynika, że ustawodawca przyjął taki tryb weryfikacji podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, który może przebiegać dwuetapowo. Mianowicie, w sytuacji powzięcia przez organ podatkowy wątpliwości odnośnie prawidłowości wysokości podstawy opodatkowania, podatnik - na wezwanie organu - jest zobowiązany do wskazania przyczyn, z powodu których - zdeterminowana ceną nabycia odzwierciedloną w fakturze (umowie sprzedaży) - deklarowana przez niego wysokość podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu odnoszonej do notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, jego średniej ceny. Na tym (pierwszym) etapie postępowania podatnik powinien przedstawić dowody uzasadniające i uwiarygodniające, jako prawidłową, zadeklarowaną przez niego wysokość podstawy opodatkowania, a organ podatkowy, opierając się na podstawie tak przedstawionych dowodów, zobowiązany jest ocenić, czy dowody te rzeczywiście potwierdzają zaistnienie sytuacji uzasadniającej kwalifikowanie jej jako "uzasadnionej przyczyny", w rozumieniu przepisu art. 104 ust. 8 u.p.a.. Wobec powyższego, tj. gdy treść odesłania zawartego w art. 104 ust. 8 ustawy wyraźnie obejmuje swoim zakresem opodatkowaną czynność nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, brak jest podstaw, aby wywodzić, że określony przywołanym przepisem tryb weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, nie ma zastosowania do sytuacji określonej w ust. 6 art. 104, tj. do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego poprzedzonego jego importem, w której to sytuacji - analogicznie, jak w przypadku importu samochodu osobowego - podstawę opodatkowania stanowi wartość, o której mowa w pkt 3 ust. 1 art. 104, tj. wartość celna powiększona o należne cło. Zwłaszcza, gdy w kontekście powyżej już podniesionych argumentów, sam ustawodawca istoty wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, jako czynności opodatkowanej podatkiem akcyzowym, nie wiąże z uprzednim jego importem (por. wyrok NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I GSK 632/13; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy określi wysokość podstawy opodatkowania (art. 107 ust 9 u.p.a.). Przechodząc do sprawy wskazać trzeba, że zanim organ określił podstawę opodatkowania w ramach czynności sprawdzających stwierdził, że zadeklarowana przez stronę podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej takiego samochodu. W tym zakresie oparł się o komputerowy system [...] i ustalił, że średnia wartość rynkowa podobnych pojazdów w Polsce wyniosła 184.500 zł brutto (126.476 zł netto), a zadeklarowana podstawa opodatkowania wyniosła 21.241 zł. Zadeklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej pojazdu, zasadnie zatem organ wszczął procedurę, o której mowa w art. 104 ust. 8-9 u.p.a.. Skarżąca w toku postępowania konsekwentnie twierdziła, że zadeklarowana cena nabycia pojazdu odzwierciedlała jego stan techniczny. Należy podkreślić, że organ ustalił stan faktyczny odmienny od tego, którego uwzględnienia oczekuje Skarżąca. W ocenie Sądu, istniały ku temu uzasadnione powody. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy samochód został wylicytowany w dniu 15 listopada 2017 r. na aukcji nr [...], na platformie aukcyjnej [...] w USA i jeszcze na terenie USA pojazd został odsprzedany Skarżącej na podstawie faktury z dnia 15 grudnia 2017 r., a po przywozie do Unii Europejskiej zgłoszony do odprawy celnej w B. Na dokumencie "Certificate of salvage for a vehicle" został wskazany ten sam numer aukcji. Nie wskazano kwoty transakcji, a jedynie potwierdzono przebieg 36.885 mil, zgodny z przebiegiem wskazanym na aukcji oraz fakturze. Ostateczna oferta sprzedaży wyniosła 9.700,00 USD. Kupującym wg dokumentu był podmiot M. (na fakturze M.), który w dniu 15 grudnia 2017 r. zgłosił eksport pojazdu. Trafnie przy tym zwrócono uwagę, że nielogiczne i nieuzasadnione ekonomicznie byłoby, aby podmiot, który wylicytował na aukcji [...] samochód za kwotę 9.700 USD następnie sprzedał samochód za kwotę 5.513 USD, skoro koszty transportu do portu w USA, minimalne koszty frachtu morskiego oraz prowizja aukcyjna i brokerska to kwota min. 2.112 USD. Jak wynika z akt sprawy wartość podstawy opodatkowania przedmiotowego samochodu wyliczona w oparciu o wynik licytacji nr [...], uwzględnia stan techniczny pojazdu i to pojazdu uszkodzonego, co potwierdza zdjęcie oraz opis wylicytowanego pojazdu. Sąd uznał, że organy prawidłowo dokonały powyższych ustaleń i wyciągnęły z nich trafne wnioski. Zgodzić się przy tym trzeba z Dyrektorem, że opinia biegłego nie przesądza o wartości podstawy opodatkowania samochodu, gdyż nie wskazuje wartości celnej pojazdu, o której mowa w art. 104 ust.6 u.p.a. Nadto wartość pojazdu wynikająca z przedłożonej przez Skarżącą opinii technicznej przewyższa wartość pojazdu wynikającą w aukcji. Odnosząc się więc do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, Sąd stwierdza, że są one chybione. Zarówno w podstawie jak i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji wskazano na art.104 ust.6 u.p.a, przytoczono jego treść i zastosowano do wyliczenia podstawy opodatkowania. To, że wysokość określonego na tej podstawie podatku akcyzowego nie odpowiada podatnikowi, nie przesadza o tym, że organ zastosował niewłaściwą podstawę opodatkowania. Stosownie do art. 104 ust. 6 u.p.a, podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną. Z tego punktu widzenia, tryb weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu samochodu osobowego w sytuacji, gdy w warunkach określonych art. 104 ust. 6 u.p.a. w związku z ust. 1 pkt 3, za jej parametr wyjściowy uznana została przez ustawodawcę wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło, uznać należy tylko i wyłącznie za instrument, którego celem stosowania jest określenie wysokości podstawy opodatkowania i należnego podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości, nie zaś za instrument zmierzający do weryfikowania wartości celnej samochodu osobowego stanowiącego przedmiot wewnątrzwspólnotowego nabycia i dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego. Podsumowując, przepisy art. 104 ust. 8-9 u.p.a. stanowią podstawę do przyjęcia za podstawę opodatkowania wartość inną niż wycena wynikająca z umowy, a mianowicie średnią wartość na rynku krajowym, bez konieczności wykazania nierzetelności dokumentu nabycia. Zaznaczyć należy, że nabycie pojazdu w innym państwie za cenę niższą niż średnia cena w kraju nie jest naganne i nie uprawnia do każdorazowej i automatycznej zmiany podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i wyrównania jej do podstawy jaką jest średnia wartość na rynku krajowym. Zmiana podstawy opodatkowania jest uprawniona tylko wtedy, kiedy różnica w podstawie opodatkowania jest znaczna i nie ma uzasadnionej przyczyny. Celem przepisu art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. jest niewątpliwie przeciwdziałanie nadużyciom podatkowym i celowe zaniżanie ceny nabycia w stosunku do ceny rzeczywiście zapłaconej dla późniejszego zaniżenia należnych opłat i podatków bez koniczności kwestionowania rzetelności dowodu zakupu pojazdu. Mając to na uwadze Sąd uznał, że wynikające z zaskarżonej decyzji zobowiązanie podatkowe zostało ustalone prawidłowo. Uznając zatem skargę za niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.