I SA/Gd 902/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o. o. z/s w K. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 maja 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Spółki na wyrok tut. Sądu z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 475/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość zawieszenia z urzędu postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. II FPS 4/08 wskazano, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym). Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. W badanej sprawie Sąd rozstrzygnął kwestię zawieszenia postępowania sądowego badając podmiot, przedmiot i istotę sporu w niniejszym postępowaniu z podmiotem, przedmiotem i istotą sporu w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 475/11. Problem prawny w obu sprawach sprowadza się do jednego zagadnienia, a mianowicie kwestii interpretacji "stałego miejsca prowadzenia działalności" przez Spółkę. Kwestia ta w ww. sprawie była przedmiotem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sygn. C-605/12). Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny po podjęciu postępowania ze skargi kasacyjnej na ww. wyrok WSA w Gdańsku (w sprawie sygn. akt I FSK 1993/11), po wydaniu rozstrzygnięcia przez TSUE, postanowieniem z 10 marca 2016 r., sygn. akt I FSK 1884/14 zawiesił postępowanie na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (nieposiadanie przez Spółkę zarządu). Nie ulega wątpliwości, że rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej przesądzi o zasadności poglądu wyrażonego w wyroku tut. Sądu, a to oznacza, że rozstrzygnięcie to będzie miało wpływ na wynik obecnego postępowania. Nie wydaje się zatem uzasadnione rozstrzyganie zawisłej przed tut. Sądem sprawy do czasu rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej, gdyż rozstrzygnięcie NSA de facto przesądzi o istocie sporu, a to uzasadnia wniosek, że ekonomika postępowania przemawia za zawieszeniem postępowania. Także względy sprawiedliwości społecznej i celowości przemawiają w tych konkretnych sprawach za zawieszeniem postępowania. Przede wszystkim skład orzekający w sprawie nie mógłby pominąć faktu wydania wyroku w sprawie I SA/Gd 475/11, jednakże nie oznacza to, że byłby tym wyrokiem związany. Przy tożsamości podmiotów postępowania oznacza to, że mogłoby dojść do wydania zasadniczo różnych wyroków a to z kolei oznacza, że ten sam podmiot będący w identycznej sytuacji faktycznej i prawnej obciążony zostałby zasadniczo różnymi obowiązkami podatkowymi. Takie postępowanie sądowoadministracyjne nie służy budowaniu zaufania do wymiaru sprawiedliwości, a to – w ocenie orzekającego w sprawie składu – uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego. Za zasadny należy uznać pogląd WSA w Łodzi wyrażony w postanowieniu z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 285/10, zgodnie z którym "Zawieszenie postępowania w przypadku określonym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu". Wskazania również wymaga, że tut. Sąd w sprawie, o tożsamym przedmiocie i podmiocie, o sygn. akt I SA/Gd 1436/14 (pierwotnie sprawa zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 986/13) postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r. na zgodny wniosek stron zawiesił postępowanie do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 475/11. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Sąd orzekł o zawieszeniu z urzędu postępowania sądowego działając na podstawie art. 125 § 1 p.p.s.a