I SA/Gd 918/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2006 r. oraz lipiec i sierpień 2006 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone przez B. S.-G. decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] i [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za kwiecień 2006 roku i ustalił to zobowiązanie na kwotę [...] złotych. W pozostałej części natomiast utrzymał zaskarżone decyzje w mocy. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 10 sierpnia 2007 roku (piątek). W dniu 6 września 2007 roku (data nadania w placówce pocztowej – k. 12 akt sądowych) skarżąca wniosła skargę na decyzję drugoinstancyjną, nadając ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Powyższa skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 10 września 2007 roku (k. 13 akt sądowych) i w dniu 11 września 2007 roku została nadana do Dyrektora Izby Skarbowej (k. 14 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skoro skarżącej doręczono rozstrzygnięcie organu odwoławczego w dniu 10 sierpnia 2007 roku, to termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek 10 września 2007 roku. Przy czym skarżąca winna była w terminie powyższym wysłać skargę na adres nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, lecz Dyrektora Izby Skarbowej. Podkreślić trzeba, że w obecnym stanie prawnym brak jest regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Z tego też względu za zasadne Sąd uznał przyjęcie poglądu wykształconego na gruncie procedury cywilnej, zarówno w orzecznictwie (por. uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 roku, III CZP 33/87 OSNCP 1988/6 poz. 73), jak i powszechnie akceptowanego w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. I, C.H. BECK, Warszawa 2002, str. 1343 oraz T. Ereciński (red.) (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, t. I, Warszawa 2004, str. 684), a także przyjętego na gruncie procedury sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 roku, III SA/Wa 1413/2006, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z roku 2006 II SA/Bk 715/2006, Gazeta Prawna 2007/79 str. 26). Zgodnie z ww. poglądem, który Sąd w niniejszej sprawie podziela w całości - skargę wniesioną bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W takiej sytuacji dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania przez sąd administracyjny w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu. Zatem, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nadał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 11 września 2007 roku, to należy uznać, że została ona wniesiona po terminie, który upływał jak wyżej wskazano, w dniu 10 września 2007 roku. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie będzie miał na zasadzie analogii zastosowania przepis art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późn, zm.), wskazujący, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, bowiem jest to przepis przynależny postępowaniu administracyjnemu, które uległo już zakończeniu. Na etapie postępowania sądowego należy stosować wyłącznie procedurę sądową tj. art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, IV SA/Gl 647/2004). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy ww. przepisu orzekł jak w sentencji.