I SA/Gd 945/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.F. i J.F. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 12 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 13 lipca 2009 r. odmawiającą H.F. i J.F. uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. W piśmie procesowym z dnia 25 marca 2010 r. skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2009 r. Jednocześnie wskazali, iż uzasadnienie wstrzymania wykonania decyzji stanowią okoliczności przedstawione w formularzu PDF o udzielenie prawa pomocy. Wnieśli też, o posiłkowanie się dowodami ze sprawy o sygn. akt I SA/Gd 587/09 na okoliczność stanu zdrowia skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a"), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji czy też powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Na stronie spoczywa obowiązek wskazania czy żąda wstrzymania wykonania decyzji ze względu na prawdopodobieństwo wyrządzenia mu znacznej szkody czy też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, jak również obowiązkiem strony jest uprawdopodobnienie tych okoliczności. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów pozostaje bez znaczenia dla oceny wniosku, gdyż wymagałoby rozstrzygnięcia sprawy, co na etapie tego postępowania jest niedopuszczalne. W analizowanej sprawie rozpoznanie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy zaskarżona decyzja posiada przymiot wykonalności. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja odmawiająca uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Decyzja nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Decyzja taka nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.