I SA/Gd 989/13

PostanowienieWSA w Gdańsku2013-09-05

Skład orzekający: Bogusław Woźniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej zasługuje na uwzględnienie, gdy skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W przypadku braku uzasadnienia i dowodów potwierdzających te przesłanki, sąd nie ma obowiązku ich poszukiwania i odmawia wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Spółka "A" SA zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od nieruchomości za 2011 r. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych argumentów ani dowodów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, poza powtórzeniem ustawowych przesłanek.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" SA z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. "A" SA z siedzibą w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 7 września 2012 r., w której organ określił podatek od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 1 611 293 zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem Spółka poza powtórzeniem ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wskazała żadnych argumentów i nie przedłożyła żadnych dowodów, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd w pełni zgadza się z tezą i argumentacją przywołaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 (baza orzeczeń Lex nr 489786), który stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wykazuje we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, sąd nie ma obowiązku poszukiwania tych okoliczności. W reasumpcji powyższych rozważań Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło