I SAB/Gd 12/16

Dnia 27 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na przewlekłość Naczelnika Urzędu Skarbowego w weryfikacji zwrotu podatku VAT za listopad 2015 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłość weryfikacji zwrotu podatku VAT za listopad 2015 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz wyznaczenie miesięcznego terminu zakończenia weryfikacji zwrotu podatku i zasądzenie kosztów postępowania. W następstwie przewlekłości ww. postępowania doszło, zdaniem skarżącego, do rażącego naruszenia przepisów: - art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej jako "O.p.") – poprzez prowadzenie postępowania niezgodnie z przepisami prawa, - art. 122 O.p. – przez brak podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, - art. 125 O.p. – przez prowadzenie postępowania w sposób niezgodny z zasadą współmierności i szybkości postępowania, - art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) – poprzez nieprawidłowe i nieuzasadnione przedłużanie w czasie prowadzonego postępowania w zakresie weryfikacji zasadności zwrotu podatku VAT za listopad 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a, w tym również na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1). Jak stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy w celu zbadania zasadności zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za listopad 2015 r. w zadeklarowanej przez skarżącego kwocie 360.000 zł, w dniu 8 lutego 2016 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem nr [...] wszczął w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego na podstawie ustawy o kontroli skarbowej u strony postępowanie kontrolne w zakresie: Kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od lutego 2015 r. do listopada 2015 r. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. wydanym na podstawie przepisu art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przedłużył termin zwrotu bezpośredniego na rachunek bankowy kwoty w wysokości 360.000 zł wykazanej w deklaracji VAT-7 za listopad 2015 r. do czasu weryfikacji powyższego rozliczenia. Skarżący pismem z dnia 2 marca 2016 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a następnie za pośrednictwem tego organu złożył skargę do tut. Sądu na jego przewlekłość w weryfikacji zwrotu podatku VAT za listopad 2015 r. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ oraz bez wyczerpania przewidzianego prawem środka zaskarżenia. Skarga w niniejszej sprawie została bowiem skierowana na Naczelnika Urzędu Skarbowego pomimo, że organ ten od dnia 8 lutego 2016 r., tj. od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o wszczęciu postępowania kontrolnego nr [...] nie wykonuje w sprawie czynności kontrolnych w zakresie weryfikacji zasadności zwrotu podatku VAT, albowiem kontrolę w tym zakresie prowadzi wspomniany Dyrektor UKS. Zatem Naczelnikowi nie można było postawić zarzutu przewlekłości w weryfikacji wnioskowanego zwrotu podatku. Wyjaśnić również należy, że stosownie do przepisu art. 140 § 1 pkt 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia. Przepis ten ma zastosowanie również do postępowań kontrolnych prowadzonych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowego zgodnie z przepisem art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej. Organem wyższego stopnia w tym przypadku jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej (art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej). W niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona ww. ponagleniem skierowanym do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez Sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów dotyczących przewlekłego działania organu, jak i wniosków w niej zawartych. Nie można bowiem uznać za wyczerpanie środków zaskarżenia złożonego przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdy w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie przepisy przewidują odmienny środek zaskarżenia – ponaglenie. W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z niedopuszczalnością skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ jak też w sytuacji gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. Uwzględniając zatem przedstawione okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.