I SPP/Gd 191/23

Dnia 12 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2024 r. o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt SKO Gd/3051/20 w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 27 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw A.M. na zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na przedmiotowe rozstrzygnięcie strona pismem z dnia 26 marca 2024 r. złożyła zażalenie. Zarządzaniem z dnia 2 kwietnia 2024 roku zobowiązano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie jednego egzemplarza własnoręcznie podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Przesyłkę zawierającą zarządzenie należało uznać za doręczoną w dniu 24 kwietnia 2024 roku. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia wskazanego w zarządzeniu z dnia 2 kwietnia 2024 r. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została odebrana przez stronę w dniu 25 kwietnia 2024 r. niemniej jednak skutek jej doręczenia należy wiązać z dniem 24 kwietnia 2024 r. i od tego dnia należy liczyć termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Należało mieć bowiem na uwadze, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, że pierwszą próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 10 kwietnia 2024 r. o czym adresata powiadomiono poprzez pozostawienie awiza w oddawczej skrzynce pocztowej. Mając na uwadze, że adresat nie odebrał przesyłki w terminie 14 dni przechowywania jej w placówce pocztowej, to zgodnie z zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłkę należało uznać za doręczoną z upływem ostatniego dnia tego okresu, tj. 24 kwietnia 2024 r. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12; z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13; z 5 marca 2013 r. II FZ 40/13; z 15 lutego 2016 r., II FSK 1761/15, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym, termin do uczynienia zadość zobowiązaniu wskazanemu w zarządzeniu kończył się w dniu 1 maja 2024 r. Mając jednak na uwadze, że był to dzień ustawowo wolny od pracy, to zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu, w którym strona mogła dokonać czynności polegającej na uzupełnieniu braku formalnego zażalenia należało uznać dzień 2 maja 2024 r. Z uwagi na to, że w powyższym terminie brak formalny zażalenia nie został uzupełniony Sąd stwierdza, że zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.