II SA/Gd 100/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-03-10
Skład orzekający: Janina Guść
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy nie posiada atrybutu wykonalności, ponieważ jako akt odmowny nie nadaje się do wykonania ani dobrowolnego, ani w trybie egzekucji. Ponadto, decyzje w przedmiocie warunków zabudowy mają charakter deklaratoryjny i nie rodzą nakazów ani zakazów określonego zachowania się, co wyklucza możliwość ich wykonania. W związku z tym, wniosek o wstrzymanie wykonania takiej decyzji podlega oddaleniu.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję wójta o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla budowy domku letniskowego w celu legalizacji samowoli budowlanej. W ramach skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
II SA/Gd 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją z dnia 13 listopada 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domku typu holenderskiego pełniącego funkcje letniskowe, nietrwale związanego z gruntem o powierzchni zabudowy 33,88 m2 w celu legalizacji samowoli budowlanej na działce nr [...] w miejscowości Z.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, J.B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (vide: J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Wskazać także należy, że szerokie pojęcie wykonalności decyzji obejmuje również jej skuteczność, co ma miejsce w sytuacji, gdy decyzja wywołuje skutki prawne, bez konieczności jej wykonywania. Wstrzymanie wykonalności decyzji, może co do zasady, dotyczyć również decyzji charakteryzujących się skutecznością. Przesłanką uwzględnienia wniosku w takim przypadku jest zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku skuteczności decyzji.
Cechy wykonalności nie mają w szczególności akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). Ponadto, niezależnie od istnienia przymiotu wykonalności, strona wnosząca winna starannie uzasadnić swój wniosek o wstrzymanie wykonania i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku.
W niniejszym postępowaniu ocenie podlega decyzja o odmowie ustalenia warunków zabudowy. W ocenie Sądu taka decyzja nie posiada atrybutu wykonalności. Jako decyzja odmowna nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, czy dobrowolnemu czy to w trybie egzekucji. Dodać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że decyzje w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie podlegają wykonaniu, bowiem polegają tylko na stwierdzeniu istnienia stanu faktycznego i prawnego odnoszącego się do zagospodarowania terenu, mają charakter deklaratoryjny i tym samym nie rodzą po stronie adresata i uczestników postępowania żadnych nakazów lub zakazów określonego zachowania się. (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 1250/13 dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl)
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło