II SA/Gd 103/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 24 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie organu w sprawie numeru porządkowego nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem wniesionej do sądu administracyjnego przez K. S. skargi jest uchwała Rady Miejskiej w G. z dnia 24 września 2010 r., nr [...]. Podjęcie tej uchwały nastąpiło w związku z następującymi okolicznościami: Skarżący, będąc właścicielem działki budowlanej nr [..] położonej w G. odremontował posadowiony na tej działce budynek mieszkalny. Następnie wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. wystąpił do Urzędu Miejskiego w G. o nadanie numeru porządkowego należącej do niego nieruchomości. W odpowiedzi Urząd Miejski w G. poinformował pismem z dnia 6 maja 2009 r. o nadaniu nieruchomości skarżącego, położonej przy ulicy [...]. Niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy K. S., pismem z dnia 7 maja 2009 r. nazwanym "sprzeciwem" zakwestionował nadanie jego posesji numeru [...] i to w dodatku przy ulicy Z. Skarżący wyjaśnił, że nieruchomości oznaczona nr [...] od zawsze przypisana była do ulicy B.. Sama działka nr [...] została podzielona na wniosek skarżącego na działki nr [...] i [...], wobec tego sporna nieruchomość powinna zostać zaliczona, jako leżąca przy ulicy B. i oznaczona nr [...]. W odpowiedzi Burmistrz Miasta G. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Wobec powyższego K. S. pismem z dnia 25 maja 2009 r. zwrócił się o ponowne rozparzenie jego wniosku, a z braku odpowiedzi wniósł do Rady Miejskiej w G. skargę na bezczynność Burmistrza G. wnosząc równocześnie o przypisanie jego posesji do ul. [...] i nadanie jej nr [...]. Rada Miasta G., uchwałą z dnia 24 września 2009 r. nr [...] oddaliła skargę K. S. w sprawie nadania nr porządkowego nieruchomości, która powstała wskutek podziału działki nr [...] przy ulicy [...] w G. i uznał skargę za zasadną w części dotyczącej Burmistrza G. W skardze na powyższą uchwałę K. S. stwierdził, że narusza ona jego interes prawny oraz uprawnienia, a także naraża go na koszty związane ze zmianę numeru i nazwy ulicy w licznych dokumentach urzędowych i prywatnych. Poza tym wydanie uchwały przez Radę Miasta pozbawiło skarżącego możliwości kontroli rozstrzygnięcia w jego sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, że sąd administracyjny nie jest władny – wbrew oczekiwaniom skargi – do nakazania organom gminy zamiany nr posesji na działce nr [..] oraz przypisanie jej innej nazwy niż oczekiwana przez skarżącego, ani nie jest władny do merytorycznego rozpatrzenia jego skargi. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, jaką w oparciu o przepisy ustaw sprawuje, rozpatruje skargi na określone w przepisach prawa akty i czynności organów administracji. Wymienia je szczegółowo art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oznaczanej dalej jako P.p.s.a. Wskazać trzeba, że co do zasady akty organów jednostek samorządu terytorialnego w tym także i uchwały tych jednostek podlegają kontroli sądu pod warunkiem jednak, iż są to akty podjęte w sprawach "z zakresu administracji publicznej". Zaskarżona uchwała została natomiast podjęta w wyniku rozpatrzenia pism skarżącego uznanych za skargę z art. 227 K.p.a.. Przepis ten stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do art. 229 pkt 3 K.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność organu wykonawczego gminy jest rada gminy. Uchwała podjęta przez radę gminy w toku postępowania skargowego o jakim mowa w art. 227 w zw. z art. 229 K.p.a. nie jest jednak uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej, lecz tylko i wyłącznie czynnością tego organu informującą skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi. Zatem na taką uchwałę skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Stanowisko takie reprezentowane jest także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 5 października 2005 r. II SA/Bk 276/05; wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r. OSK 642/04 dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl oraz postanowienie WSA w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 529/07). W związku z powyższym wniesiona skarga jako niedopuszczalna z powodu braku właściwości sądu administracyjnego musiała zostać odrzucona stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Na zakończenie Sąd wyjaśnia skarżącemu, że odrzucenie jego skargi równoznaczne z odmową jej merytorycznego rozpatrzenia nie jest zależne od swobodnego uznania i oceny Sądu. Sąd administracyjny w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości musi bowiem przestrzegać obowiązujących przepisów prawa i nie może rozstrzygać spraw nie należących do jego kompetencji.