II SA/Gd 104/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. i M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia oceny technicznej robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. D. R. i M. R. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia oceny technicznej robót budowlanych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wnioskujący wskazali na brak uzasadnionej potrzeby wykonania takiej oceny z uwagi na usunięcie wad budynku w 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r. o sygn. akt II OZ 51/12 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) Ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. We wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Za niewystarczające należy uznać jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie uprawdopodobnili oni, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zawarte w skardze żądanie wstrzymania wykonania postanowienia nie zostało poparte jakimikolwiek argumentami nawiązującymi do przesłanek wstrzymania wykonania aktu przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argument skarżących odnoszący się do wadliwości zaskarżonego postanowienia nie uzasadniał wstrzymania jego wykonania. Ewentualna niezgodność z prawem nie stanowi bowiem przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a ocena w tym zakresie będzie dokonana przez sąd administracyjny dopiero w momencie merytorycznego rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia.