II SA/Gd 115/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2008 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 2 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.), utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia 7 sierpnia 2008 r., nr [...], odmawiające Urzędowi Gminy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej inwestycji polegającej na budowie 6 wolnostojących jednorodzinnych budynków mieszkalnych na działkach powstałych w wyniku podziału części działki nr [...] położonej w miejscowości P., obejmującej grunty orne w klasie RIIIb i RIVa. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na treść art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Podniósł, że z zaplanowanej koncepcji podziału terenu działek nr [...], [...], [...] i [...] wynika, że na terenie o łącznej powierzchni obszaru 2,715 ha zaplanowano zmianę przeznaczenia terenów upraw rolnych pod funkcję zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem lokalizacji usług nie zakłócających funkcji podstawowej. Koncepcja podziału określa parcelację poszczególnych terenów na działki budowlane o powierzchni od 695 mkw. do 1972 mkw. Działka nr [...] o powierzchni 0,8730 ha obejmuje użytki rolne klasy RIIIb o powierzchni 0,6800 ha oraz użytki rolne klasy RIVa o powierzchni 0,1930 ha. W ocenie Kolegium organ uzgadniający nie mógł pominąć rzeczywistego zamierzenia inwestora, jednoznacznie wynikającego z przedstawionej przez niego koncepcji podziału i zagospodarowania ww. działek. Kryterium obszarowe określone w art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych dotyczy nie tylko powierzchni działki, na której planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego wchodzi ta działka. Zdaniem Kolegium w zakresie planowanego podziału projekt decyzji przedstawionej do uzgodnienia narusza również zakaz wynikający z art. 93 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm. - dalej jako u.g.n.). Ponadto organ odwoławczy wskazał, że o charakterze nieruchomości, jako wykorzystywanych na cele rolne i leśne rozstrzyga treść wpisu w ewidencji gruntów i budynków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie Z. B., będący właścicielem działki nr [...] objętej postanowieniem organu uzgadniającego, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. W ocenie skarżącego przeznaczenie na cele nierolnicze części działki nr [...] stanowiącej grunty klasy III nie przekracza 0,5 ha, zaś na cele nierolnicze części tejże działki stanowiącej grunty klasy IV nie przekracza 1 ha, zatem nie wymaga zgody odpowiednich ministrów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) obliguje organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy do uprzedniego uzgodnienia projektu decyzji z organami o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tymże przepisem decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Ponadto zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych warunków, w tym gdy teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha – wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (obecnie: ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, stosownie do art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 18 i art. 23 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U z 2003 r. Nr 159, poz. 1548). Organy właściwe w sprawie ochrony gruntów rolnych, zajmują stanowisko w sprawie, niezależnie czy chodzi tu o uzgodnienie w trybie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym czy o wyrażenie zgody w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, odnosząc się generalnie do kwestii merytorycznych dotyczących zasadności przeznaczenia gruntów do celów innych niż produkcja rolna, mając na względzie zasady ochrony gruntów rolnych wskazane ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych (patrz np. art. 6 ust. 1 ustawy). Ponieważ przedmiotowa działka nr [...] położona w miejscowości P. stanowi grunt rolny, konieczne było uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy z organem właściwym w sprawie ochrony gruntów rolnych. Bezsporną okolicznością w przedmiotowej sprawie było ponadto, że działka nr [...] ma powierzchnię 0,8730 ha, w tym część działki o powierzchni 0,6800 ha stanowi użytek rolny klasy RIIIb, zaś pozostała część działki to użytek rolny klasy RIVa o powierzchni 0,1930 ha. W przedmiotowej sprawie Wójt wystąpił do Starosty o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej na rzecz skarżącego warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu 6 wolnostojących jednorodzinnych budynków mieszkalnych na działkach powstałych w wyniku podziału ww. działki gruntu. W ocenie Sądu projekt decyzji o warunkach zabudowy obejmującej opisaną wyżej inwestycje nie mógł zostać pozytywnie uzgodniony przez organ pierwszej instancji. Wskazać bowiem należy, że kryterium obszarowe określone w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych dotyczy nie tylko powierzchni działki, na której planowana jest inwestycja, lecz całego zwartego kompleksu gruntów rolnych, w skład którego wchodzi ta działka. Zwartym obszarem projektowanym w rozumieniu ww. przepisu jest zatem obszar całej działki, na której ma być realizowana planowana inwestycja. Ustalenie warunków zabudowy odnosi się do całej działki objętej wnioskiem jako całości, nie zaś jedynie tej jej części, która w wyniku realizacji inwestycji będzie faktycznie zabudowana (lub w inny niż dotychczas sposób zagospodarowana). W konsekwencji zatem na tym etapie nie rozstrzyga się, która część działki będzie przeznaczona na cele nierolnicze (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1826/06, Lex nr 466373; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1734/05, Lex nr 229971). Tymczasem działka gruntu objęta wnioskiem stanowi część zwartego obszaru gruntów rolnych klasy III, którego część o powierzchni 0,6800 ha przypada na działkę objętą wnioskiem. Skoro zatem powierzchnia zwartego obszaru gruntów rolnych objętego projektowaniem przekracza 0,5 ha oznacza to, że przeznaczenie tychże gruntów pod zabudowę wymaga zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Z tych też względów nie mogła zostać pozytywnie uzgodniona przez organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych. Z opisanych wyżej względów, jako bezzasadne Sąd ocenił stanowisko zawarte w skardze, w którym skarżący podnosił, że złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie obejmuje norm obszarowych określonych w dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.