II SA/Gd 120/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na działanie Prezydenta Miasta w przedmiocie rozstrzygnięć zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 grudnia 2009r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku L. S. zakwestionował działanie Wojewody Pomorskiego oraz Prezydenta Miasta S. przy uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego dla dzielnicy w której znajduje się budynek mieszkalny skarżącego. Zdaniem L. S. inwestycje w obszarze jego najbliższego otoczenia realizowane są chaotyczne, wbrew prawu i potrzebom mieszkańców. Podniósł też, że podejmowane przez niego próby wpłynięcia na postępowanie organów nie odniosły spodziewanego skutku. Dodał, że jego interes prawny do złożenia skargi wynika z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lutego 2010r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie jakie konkretne działanie lub bezczynność Prezydenta Miasta S. jest jej przedmiotem. W odpowiedzi skarżący pismem dnia 22 lutego 2010r. sprecyzował, że zarzuty dotyczą działania władz miasta S. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. L. S. stwierdził, że Urząd Miasta S. w okolicy jego miejsca zamieszkania bezprawnie lokalizuje zakłady przemysłowe utrudniające spokojną egzystencję mieszkańcom dzielnicy. Zarzucił też wadliwą lokalizację planowanego wysypiska śmieci. Wskazał w treści pisma inne proponowane lokalizacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast w myśl art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wnosząc skargę L. S. nie sprecyzował jakie działanie Prezydenta Miasta S. jest jej przedmiotem. Także na wezwanie Sadu nie wskazał kwestionowanej czynności lub akt, ogólnie wskazując niewłaściwa lokalizację zakładów przemysłowych i wysypiska. W tej sytuacji należy uznać, że nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.