II SA/Gd 124/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. i P. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać K. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 16 marca 2012 r. K. K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że dysponuje emeryturą w wysokości 714 zł i jest to jej jedyne źródło utrzymania. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi częściową odpłatność za energię elektryczną, ogrzewanie (w jednym domu zamieszkuje z rodziną syna), oprócz tego musi zakupić leki i żywność. Wskazała, że posiada dom wielopokoleniowy o pow. 130 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 15000 m2. Przedstawiając rachunki wskazała: rachunek za energię elektryczną na kwotę 1497 zł za okres 6 miesięcy, co daje 249 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości 349 zł rocznie, miesięcznie 29 zł; gaz 727 zł za miesiąc, woda i odprowadzanie ścieków 118 zł miesięcznie. Łącznie miesięcznie opłaty wynoszą 1123 zł. Wskazując, w jakiej wysokości wnioskodawczyni ponosi opłaty podała: energia 90 zł, podatek 14 zł, gaz 363 zł, woda 59 zł, wywóz śmieci 9 zł. Łącznie miesięcznie opłaty wynoszą 535 zł. Załączone zostały decyzje o przyznaniu na rok 2011 płatności w związku z posiadaniem gruntów rolnych o pow. 1,31 ha w łącznej kwocie 1605,77 zł. Wnioskodawczyni załączyła także wyciągi z posiadanego rachunku bankowego. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu swojego sprzeciwu K. K. ponownie powołała się na swoją trudną sytuację materialną wskazując, że nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów poza emeryturą, prowadzi dla synowej księgowość i w tym celu musiała doszkolić się w obsłudze komputera. Podkreśliła, że wskazane w zaskarżonym postanowieniu zakupy paliwa były dokonywane do samochodu synowej, zaś dochód z działki rolnej jest pomniejszony o kwotę 450 zł, gdyż ziemia musi być utrzymana w kulturze glebowej a to związane jest z kosztami. Uzasadnia to w ocenie skarżącej przyznanie pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl natomiast 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem zasadne jest przyjęcie, że ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że koszty sądowe w niniejszym postępowaniu na jej obecnym etapie sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Jak wyjaśnił, Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 8 lipca 2009 r. (sygn. akt II GZ 151/09, LEX nr 552786) "przy ocenie sytuacji majątkowej wnioskującego o przyznanie prawa pomocy należy wziąć pod uwagę dochód (kwoty netto), czyli przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania, ponieważ stanowi on realne środki, jakie pozostają do dyspozycji wnioskodawcy, które może on przeznaczyć na utrzymanie siebie i rodziny". Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że żyje ona skromnych warunkach spowodowanych niskim dochodem własnym. Posiada dom o pow. 130 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 15000 m2. Zamieszkuje w tym domu wspólne z rodziną syna. Nie posiada żadnych oszczędności. Bez wątpienia zatem skarżąca nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych niniejszej sprawy z własnych środków. W ocenie Sądu K. K. wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.