II SA/Gd 124/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. i P. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2012r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać P. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. P. K. zwrócił się w treści skargi o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym następnie formularzu wskazał, że jego rodzina dysponuje dochodem w wysokości 5512 zł, jednak część dochodu pochłania kredyt zaciągnięty na działalność gospodarczą z miesięczną ratą 2300 zł oraz kredyt na samochód 440 zł miesięcznie. Reszta dochodu jest przeznaczona na opłaty i utrzymanie czteroosobowej rodziny. Wnioskodawca podkreślił, że stan jego zdrowia jest zły, pobiera z tego tytułu rentę w wysokości 637 zł. Małżonka wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą i osiąga dochód w wysokości 4875 zł. Skarżący wraz żoną i dwójką dzieci w wieku szkolnym zamieszkuje w domu swojej matki i ponosi częściowo koszty jego utrzymania. Przedstawiając rachunki skarżący wskazał: rachunek za energię elektryczną na kwotę 1497 zł za okres 6 miesięcy, co daje 249 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości 349 zł rocznie, miesięcznie 29 zł; gaz 727 zł za miesiąc, woda i odprowadzanie ścieków 118 zł miesięcznie. Łącznie miesięcznie opłaty wynoszą 1123 zł. Wskazując w jakiej wysokości wnioskodawca ponosi opłaty podał: energia 249 zł, podatek 14 zł, gaz 363 zł, woda 59 zł. Łącznie miesięcznie opłaty wynoszą 638 zł. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu swojego sprzeciwu P. K. wskazał, że nie zgadza się z argumentacją przedstawioną w postanowieniu referendarza. Podkreślił, że kwota 4485zł zł przekazana na konto miała na celu zmniejszenie zadłużenia i obniżenie kosztów oprocentowania. Natomiast wpłata gotówkowa była dokonana celem zasilenia konta firmowego i środki pochodziły z karty kredytowej CITI Banku. W banku BZ WBK saldo jest minusowe z powodu kredytu obrotowego. Dochód z działalności za okres 6 miesięcy wynosił 4875 zł brutto. Skarżący oświadczył, iż sytuacją jego rodziny jest krytyczna. Przedstawił wezwanie do zapłaty z dnia 26 stycznia 2012 r. z tytułu polisy OC za samochód firmowy, wezwanie do zapłaty z dnia 16 lutego 2012 r. na kwotę 8945,16 zł związane z nieopłaconymi fakturami, zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z dnia 5 marca 2012 r. w związku z egzekucją wierzytelności na kwotę należności głównej 2 271,88 zł i 15247,51 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl natomiast 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem zasadne jest przyjęcie, że ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że koszty sądowe w niniejszym postępowaniu na jej obecnym etapie sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Jak wyjaśnił, Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 8 lipca 2009 r. (sygn. akt II GZ 151/09, LEX nr 552786) "przy ocenie sytuacji majątkowej wnioskującego o przyznanie prawa pomocy należy wziąć pod uwagę dochód (kwoty netto), czyli przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania, ponieważ stanowi on realne środki, jakie pozostają do dyspozycji wnioskodawcy, które może on przeznaczyć na utrzymanie siebie i rodziny". Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że w obecnej chwili nie posiada on środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania. Z załączonych do sprzeciwu dokumentów wynika, iż wskutek niezapłaconych należności wobec małżonki skarżącego prowadzone są postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu P. K. wykazał, że realnie nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.